VII SA/Wa 2194/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant ref. staż. Julia Murawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 2194/12 UZASADNIENIE Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 146 § 2 i art. 151 § 2 k.p.a. oraz na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. A. - uchylił decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] odmawiającą uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2007 r., znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia u zainteresowanego choroby zawodowej - astmy oskrzelowej wymienionej w pozycji 6 wykazu chorób zawodowych, określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) i stwierdził wydanie decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2007 r., znak: [...] z naruszeniem prawa (pkt.1). Jednocześnie nie uchylił decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2007 r., znak: [...], gdyż w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (pkt 2). W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: Postępowanie administracyjne w sprawie podejrzenia u J. A. choroby zawodowej zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 stycznia 2008 r. oddalającym skargę zainteresowanego na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. Tym samym Sąd nie znalazł naruszenia przepisów prawa w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] , na wniosek J. A., postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009 r. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Podstawą wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego był fakt uznania przez Trybunał Konstytucyjny rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) za niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks Pracy (wyrok TK z dnia 19 czerwca 2008 r. Dz. U. Nr 116, poz. 740). Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] września 2009 r. odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. Po rozpatrzeniu odwołania J. A. organ uznał, że przyczyną wznowienia przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] postępowania w sprawie podejrzenia choroby zawodowej astmy oskrzelowej u J. A. było wyłącznie uznanie przez Trybunał Konstytucyjny rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) za niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks Pracy (wyrok TK z dnia 19 czerwca 2008 r. - Dz. U. Nr 116, poz. 740). J. A. w swoim wniosku o wznowienie postępowania nie powołał się na inne okoliczności, nie przedstawił żadnych dowodów, które stanowiłyby inną podstawę wznowienia niż ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Przepis § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. nr 105, poz. 869) zezwala na uznanie za skuteczne dotychczasowych czynności diagnostyczno-orzeczniczych przeprowadzonych w uprawnionych do wydawania orzeczeń placówkach medycznych: Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w [...]— Poradni Chorób Zawodowych w [...]oraz Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...]. J. A. nie przedstawił żadnych dokumentów, które stanowiłyby podstawę do skierowania go na ponowne badania do jednostek uprawnionych do orzekania w sprawach chorób zawodowych. W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 687/10 uchylił decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, tj. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2009 r. Po uzupełnieniu materiału dowodowego i ponownym rozpatrzeniu sprawy [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] maja 2012 r. odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2007 r. J. A. wniósł odwołanie od ww. decyzji. Rozpoznając ponownie sprawę na skutek wniesionego odwołania Główny Inspektor Sanitarny wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie podejrzenia choroby zawodowej u J. A. zostało wznowione z przyczyn wymienionych w art. 145a k.p.a. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie P 23/07 uznał za niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115). Fakt uznania za niekonstytucyjne przepisów, na podstawie których wydana została decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. jest bezsporny. Wystąpiła zatem jedna z przyczyn wznowienia postępowania. Niemożliwe zatem było zastosowanie - jak to uczynił [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w decyzji z dnia [...] maja 2012 r. - przepisu art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Nie można było odmówić uchylenia decyzji dotychczasowej z powodu braku podstaw wymienionych w art. 145a k.p.a. skoro ta podstawa (wyrok Trybunału Konstytucyjnego) jest oczywista. Dlatego należało uchylił w całości decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2012 r. Organ odwoławczy wskazał, że [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2010 r., przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w ramach którego zwrócił się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Poradni Chorób Zawodowych w [...] o przeprowadzenie ponownego badania J. A. pod kątem podejrzenia u niego choroby zawodowej – astmy oskrzelowej i wydanie orzeczenia lekarskiego zgodnie z aktualnie obowiązującym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105, poz. 869, dalej: "rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych"), uzupełniona została również ocena narażenia zawodowego zainteresowanego. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] Poradnia Chorób Zawodowych w [...] po ponownym badaniu zainteresowanego wydał, w dniu 14 lipca 2011 r., orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania u J. A. choroby zawodowej - astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych określonego w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych. J. A. był ponownie badany w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] , gdzie wydano w dniu [...] stycznia 2012 r. po hospitalizacji zainteresowanego orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania u zainteresowanego astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego wymienionej w poz. 6 wykazu chorób zawodowych, określonego w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych. Powyższe orzeczenie zostało uzupełnione przez Instytut pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r. po wniesieniu przez J. A. uwag do przeprowadzonego postępowania diagnostyczno - orzeczniczego i prośby o wyjaśnienie zasadności wykonania niektórych badań diagnostycznych wykonanych, podczas hospitalizacji zainteresowanego w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...] w dniach 26 - 30 września 2011 r. Z uwagi na powyższe orzeczenia, nadal nie została rozpoznana przez jednostki medyczne uprawione do wydawania orzeczeń w sprawach chorób zawodowych, choroba zawodowa - astma oskrzelowa pochodzenia zawodowego u J. A.. Nie został spełniony jeden z podstawowych warunków określonych w § 8 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, tj. uzyskanie orzeczenia lekarskiego o rozpoznaniu choroby zawodowej. Nie ulega wątpliwości, że decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. została wydana z naruszeniem prawa - na podstawie przepisów uznanych przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Jednak w wyniku wznowionego postępowania ustalono, że decyzja, która mogłaby zostać obecnie wydana na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, byłaby również decyzją odmowną, polegałaby na odmowie stwierdzenia choroby zawodowej. Odpowiadałaby zatem w swej istocie decyzji dotychczasowej. W tej sytuacji organ powołując się na art. 151 § 2 k.p.a. ograniczył się do stwierdzenia wydania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. z naruszeniem prawa i wskazania okoliczności, które uniemożliwiają jej uchylenie. J. A.s złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie szeregu przepisów postępowania a to: art. 136, 146 § 2 7, 8, 12, 88 k.p.a. oraz prawa materialnego - § 11 i 8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu skargi wskazał, powołując się na treść § 11 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych – że wadliwie organ uznał za skuteczne czynności dokonane w toku poprzedniego postępowania, to jest zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. W szczególności organ błędnie oparł się na wynikach testu prowokacyjnego na kwas acetylosalicylowy, który został wykonany tylko raz w 2007 roku a wyniki tego testu są istotą przedmiotowej sprawy w sytuacji, gdy stwierdzono u niego zamiast astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego – astmę aspirynową. Skarżący wskazał także, że organy obu instancji miały możliwość uzupełnienia materiału dowodowego i skierowania go do jednostek orzeczniczych celem przeprowadzenia testu prowokacyjnego. Nie dokonanie tych czynności uzasadnia twierdzenie, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 136 k.p.a. W uzasadnieniu wskazuje się również na naruszenie art. 146 § 2 k.p.a. albowiem nie został zebrany pełny materiał dowodowy. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze należy przypomnieć, że niniejsza sprawa była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r., w sprawie o sygnaturze VII SA/Wa 687/10, uchylił kontrolowaną wówczas decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2010 r. i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że organy nie przeprowadziły postępowania wyjaśniającego, tj nie przeanalizowały zebranych dokumentów, orzeczeń i opinii pod kątem zapisów obowiązującego, od dnia 3 lipca 2009 r. rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. Sąd ocenił także, że organ bezzasadnie powołał § 11 ww. rozporządzenia jako pozwalający na uznanie za skuteczne w postępowaniu wznowieniowym czynności dokonanych w postępowaniu wcześniejszym. Przepis ten pozwala uznać za skuteczne czynności dokonane w czasie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie chorób zawodowych jeżeli postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie nowego rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. Sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie, albowiem wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony dnia 7 lipca 2009 r. a więc już w czasie obowiązywania nowego rozporządzenia. Powyższą ocena prawną – na mocy art. 153 p.p.s.a. związane były organy ponownie orzekające oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza art. 153 p.p.s.a. w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Prawidłowo organ odwoławczy przypomniał, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego została wydana w jednym z nadzwyczajnych postępowań jakim jest postępowanie wznowieniowe. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte co najmniej jedną z kwalifikowanych wadliwości procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1, 145a § 1 i 145b § 1 k.p.a. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania może zostać wszczęte z urzędu lub na wniosek strony, z tym że jeśli chodzi o przyczynę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145a i 145b k.p.a. – tylko na żądanie strony (art. 147 k.p.a.). Złożenie wniosku wszczyna postępowanie wstępne, które powinno zakończyć się załatwieniem sprawy rozstrzygnięciem przewidzianym w art.149 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r., mocą którego Trybunał uznał niekonstytucyjność rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, stanowiącego podstawę prawną rozstrzygnięcia, którego dotyczył wniosek o wznowienie. Biorąc pod uwagę bezsporny fakt wydania ww. orzeczenia prawidłowo organ uznał, że zaistniała przesłanka wznowieniowa wymieniona w art. 145a § 1 k.p.a., a co za tym idzie brak było podstaw do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Wbrew zarzutom, zawartym w skardze prawidłowo Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. albowiem w wyniku jej uchylenia mogłaby zapaść jedynie decyzja odpowiadająca w swej treści decyzji dotychczasowej. Definicję legalną choroby zawodowej zawiera obecnie art. 235¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, dodany mocą art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 22 maja 2009 r. (Dz.U. Nr 99, poz. 825) zmieniającej ww. ustawę z dniem 3 lipca 2009 r. Zgodnie z treścią tego przepisu za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Nie traci zatem na aktualności orzecznictwo wydane na gruncie ww. rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r., zgodnie z którym definicja prawna choroby zawodowej składa się z dwóch elementów, z których jeden jest formalnie wskazany w określonym wykazie, a drugi dotyczy określonego związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywanej pracy (tak m.in. wyrok SN z dnia 4 czerwca 1998 r., III RN 36/98, OSNP 1999/6/192 oraz wyrok NSA z dnia 12 sierpnia 1998 r., I SA 786/98, Lex 45835). Nadto, w orzecznictwie utrwalony był pogląd o związaniu organów inspekcji sanitarnej rozpoznaniem podanym w stosownym orzeczeniu lekarskim (m.in. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 20 maja 2002 r., OPS 3/02, ONSA 2003/1/4) również w pełni aktualny na gruncie nowego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych regulującego tę samą materię normatywną. Powyższe nie zmienia jednak zasadniczej kwestii, iż orzeczenia w sprawach chorób zawodowych wydają właściwe organy administracji publicznej, które zobowiązane są do stosowania przepisów procedury administracyjnej ze wszystkimi tego konsekwencjami chyba, że ww. rozporządzenie zawiera regulacje odmienne. Zgodnie z treścią § 8 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wydaje się na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika (ust. 1), a jeżeli właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy, o którym mowa w ust. 1, jest niewystarczający do wydania decyzji, może żądać od lekarza, który wydał orzeczenie lekarskie, dodatkowego uzasadnienia tego orzeczenia lub wystąpić do jednostki orzeczniczej II stopnia o dodatkową konsultację oraz podjąć inne czynności niezbędne do uzupełnienia tego materiału (ust. 2). Analiza przeprowadzonego przez organy sanitarne postępowania wyjaśniającego doprowadziła do wniosku, że postępowanie to zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i zgodny z wymogami określonymi w art. 7, 77 i 80 k.p.a. oraz w § 8 ww. rozporządzenia. W szczególności – jak wynika z akt sprawy organ przeprowadził ocenę narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej. Z oceny tej wynika, że J. A. w latach 1981 – 2007 pracował w charakterze kolejno: starszego stażysty, nadgórnika, sztygara, nadsztygara, kierownika robót górniczych. W latach 1985 – 2005 miał kontakt z czynnikami chemicznymi o działaniu drażniącym górne drogi oddechowe. W ocenie tej wskazano także, że do obowiązków skarżącego należało nadzorowanie wykonywanych prac podległych pracowników – ratowników przy użyciu środków chemicznych. Zgodnie z oświadczeniem zakładu pracy były okresy, że w kopalniach nie stosowano środków chemicznych. Od czerwca 2005 roku do 2007 roku J. A. nie miał kontaktu z czynnikami drażniącymi i alergizującymi. W toku postępowania skarżący poddany był badaniu przez dwie jednostki orzecznicze. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] w orzeczeniu lekarskim Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej – astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego (pozycja 6 w wykazie chorób zawodowych wymienionych w ww. rozporządzeniu). W uzasadnieniu orzeczenia jej autor wskazał, że wprawdzie stwierdzono objawy spastyczne w oskrzelach, umiarkowane zaburzenia sprawności wentylacyjnej płuc, ujemną próbę rozkurczową z Ventolinem i brak cech niewydolności oddechowej w badaniu gazometrycznym krwi w spoczynku, jednakże nie stwierdzono bezpośredniej zależności pomiędzy narażeniem a wystąpieniem objawów klinicznych ze strony dróg oddechowych. W związku z odwołaniem skarżącego został on poddany kolejnym badaniom -w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w [...]. Lekarze orzecznicy w wydanym orzeczeniu lekarskim z dnia [...] stycznia 2012 r. stwierdzili, że brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. W uzasadnieniu tego stanowiska podano, że objawy występujące u badanego wskazują na występowanie u skarżącego astmy aspirynowej. Wobec kwestionowania przez J. A. rozpoznania zawartego w orzeczeniu lekarskim, w szczególności w zakresie wydania orzeczenia bez oczekiwania na wynik badania IgE Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w piśmie skierowanym do skarżącego z dnia 2 lutego 2012 r. podał przyczyny, dla których badanie to nie zostało ostatecznie przeprowadzone oraz że jest to jedynie badanie dodatkowe i nie ma charakteru rozstrzygającego. Takie samo stwierdzenie zostało zawarte w Karcie Wypisowej z tegoż Instytutu z dnia [...] stycznia 2012 r. Powyższe wskazuje, że przypadek J. A. był rozpatrywany przez dwie jednostki orzecznicze, przy czym wymaga podkreślenia, że obie te "placówki" są jednostkami orzeczniczymi, o których mowa w § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. Obydwie jednostki orzecznicze wydały orzeczenia o braku podstaw do rozpoznania u ww. choroby zawodowej – astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Wobec podważania wiarygodności ww. orzeczeń przez skarżącego w szczególności w zakresie: wyników badań poziomu IgE, znaczenia testu prowokacyjnego z kwasem acetylosalicylowym, znaczenia również w testach alergicznych z udziałem pyralginy, znaczenia braku konsultacji alergologicznej w trakcie obserwacji klinicznej w IMPiZŚ w [...]i powstania etiologii astmy aspirynowej - [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny zwrócił się do lekarzy orzeczników sporządzających opinię z dnia 6 lutego 2012 r. o wyjaśnienie powstałych wątpliwości. W piśmie z dnia 27 kwietnia 2012 r. lekarz med. A. H. – ordynator - całości podtrzymała orzeczenie lekarskie wydane w dniu 6 lutego 2012 r. wyjaśniając wątpliwości skarżącego. Wskazała przy tym, iż w gestii zespołu orzeczniczego jest zarówno ustalenie zakresu niezbędnych badań lekarskich jak i badań dodatkowych, co oznacza, że bezzasadne są zastrzeżenia J. A. dotyczące trybu konsultacji alergologicznej. Podtrzymała stanowisko co do tego, że przeprowadzona diagnostyka wskazuje na istnienie u skarżącego astmy aspirynowej. Podejrzenie tej astmy nie pojawiło się podczas obserwacji w 2011 r. bowiem w karcie wypisowej z 2007 r. postawiono rozpoznanie: "Astma oskrzelowa. Podejrzenie nietolerancji niesteroidowych leków przeciwzapalnych". Astma oskrzelowa współistniejąca z nietolerancją NLPZ należy do obrazu astmy aspirynowej. Dodatkowo wskazała, że sam fakt ujawnienia się astmy w okresie pracy zawodowej nie jest wystarczający do rozpoznania choroby zawodowej. W świetle powyższego należy uznać, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, a co za tym idzie nie można organom administracji zarzucić działania z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie został również naruszony § 8 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, w szczególności ust. 2 tego §, który upoważnia organ sanitarny do uzupełnienia materiału dowodowego w przypadku stwierdzenia, że dotychczas zebrane dowody są niewystarczające do wydania decyzji. Prawidłowo zatem organy, w oparciu o ww. orzeczenia jednostek orzeczniczych uznały, że brak jest u skarżącego podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje rozpoznanie zawarte w Karcie informacyjnej leczenia szpitalnego przedłożonej przez skarżącego przy piśmie z dnia 15 października 2012 r. z której wynika, że rozpoznano u J. A. "Astmę oskrzelową przewlekłą kontrolowaną". Po pierwsze sam fakt rozpoznania tej choroby nie oznacza, iż ma ona zawodową etiologię, po drugie zaś rozpoznanie to zostało dokonane już po wydaniu decyzji co oznacza, że nie mogło zostać ocenione przez organy wydające decyzje w niniejszej sprawie. Sąd zaś ocenia legalność zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny z daty jej wydania. Dodatkowo wskazać także należy, że lekarze orzecznicy, jako specjaliści medycyny pracy, posiadają kwalifikacje i kompetencje do oceny wpływu szkodliwych czynników na organizm ludzki. Przy rozpoznawaniu chorób zawodowych posiłkują się ściśle określonymi kryteriami diagnostyczno - orzeczniczymi. Orzeczenie lekarskie uprawnionej do orzekania jednostki służby zdrowia ma walor opinii biegłego. Natomiast organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie mają prawa wnikać w sposób i tryb badań orzeczniczych, przeprowadzanych przez uprawnione do orzekania w sprawie chorób zawodowych jednostki służby zdrowia. Organy te mają natomiast obowiązek kontrolować, czy wydana przez jednostkę służby zdrowia opinia wyjaśniła istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, czy jest rzeczowa i przekonywująco uzasadniona. Gdy odpowiada tym warunkom, co ma miejsce w niniejszej sprawie, stanowi podstawę do wydania prawidłowej decyzji. W tym stanie rzeczy prawidłowo Główny Inspektor Sanitarny uznał, że wprawdzie rozstrzygnięcie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. narusza prawo jednakże brak jest podstaw do jego uchylenia albowiem w wyniku takiego rozstrzygnięcia zapadłaby decyzja tej samej treści. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia § 11 ww. rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych. W niniejszym postępowaniu organy nie stosowały tego przepisu, samodzielnie przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku z dnia 17 czerwca 2010 r. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie dostrzegł też innych naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, a zatem skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.