VII SA/Wa 22/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. D., zastępowanej przez pełnomocnika adwokata A. R., ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 22 listopada 2014 r. M. D., zastępowana przez pełnomocnika adwokata A. R., wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r. nr [...]. Skargę nadano w placówce pocztowej w dniu 22 listopada 2014 r., a przesyłkę zaadresowano bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 26 listopada 2014 r., a następnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 26 listopada 2014 r., skargę przekazano organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Przesyłkę zawierającą skargę nadano do organu w dniu 1 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Decyzja ta została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 24 października 2014 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął dla skarżącej w dniu 24 listopada 2014 r (poniedziałek). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją zatem przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Skarga została nadana w placówce pocztowej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 22 listopada 2014 r., czyli z pominięciem organu, którego akt podlegał zaskarżeniu. Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 listopada 2014 r. (data wpływu na Biuro Podawcze Sądu). Sąd przekazał skargę według właściwości do organu w dniu 1 grudnia 2014 r. i tę właśnie datę należy uznać za dzień wniesienia skargi przez skarżącą. Przekazanie skargi do organu właściwego w dniu 1 grudnia 2014 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu, którego koniec przypadał na dzień 24 listopada 2014 r. Z tego powodu skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W związku z odrzuceniem skargi Sąd postanowił o zwrocie uiszczonej z tego tytułu kwoty 500 zł. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.