VII SA/Wa 2217/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Stawecki, sędzia WSA Tadeusz Nowak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 lipca 2016 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjnego Handlowo Usługowego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) - po rozpatrzeniu zażalenia Przedsiębiorstwa Produkcyjnego Handlowo Usługowego [...] Sp. z o.o. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia PINB w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], zawieszającego postępowanie w sprawie rozbudowy ubojni drobiu, położonej przy ul. [...] we wsi [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie rozbudowy budynku ubojni drobiu położonego przy ul. [...] we wsi [...]. Pismem z dnia 13 kwietnia 2012 r. Przedsiębiorstwo Produkcyjne Handlowo Usługowe [...] Sp. z o.o. poinformowało PINB w [...], że "w związku z brakiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], (...) wystąpi do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o warunkach zagospodarowania przestrzennego rozbudowy budynku ubojni, która pozwoliłaby na legalizację dokonanej samowoli budowlanej". Następnie działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. organ powiatowy zawiesił postępowanie administracyjne w przedmiocie rozbudowy ubojni drobiu do czasu zakończenia postępowania przez Wójta Gminy w [...] w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie GINB, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie stwierdził nieważność ww. postanowienia PINB w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. GINB wskazał, że PINB w [...] uznał, iż samo pismo inwestora z dnia 13 kwietnia 2012 r. zawierające oświadczenie, że "PPHU [...] Sp. z o. o. wystąpi do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o warunkach zagospodarowania przestrzennego rozbudowy budynku ubojni, która pozwoliłaby na legalizację dokonanej samowoli budowlanej", stanowi okoliczność uprawniającą do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nie jest zagadnieniem wstępnym w postępowaniu legalizacyjnym w sprawie rozbudowy spornego obiektu budowlanego sam zamiar inwestora wystąpienia do innego organu z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ wskazał, że przedmiotem prowadzonego przez PINB w [...] postępowania było doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych wykonanych samowolnie, bez wymaganego pozwolenia na budowę. Podniósł, że z uwagi na treść art. 48 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane obowiązkiem PINB w [...] było w pierwszej kolejności zbadanie, czy rozbudowa zrealizowana bez pozwolenia na budowę jest zgodna z obowiązującymi przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i czy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ powiatowy przedwcześnie zawiesił postępowanie w sprawie rozbudowy budynku ubojni drobiu, bowiem stan prawny i faktyczny sprawy w dacie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania legalizacyjnego nie uprawniał organu do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł ponadto, że postanowienie PINB w [...] z dnia [...]kwietnia 2012 r. rażąco narusza art. 97 § 1 pkt 4 Kpa w związku z art. 100 § 1 Kpa, bowiem strona nie wykazała, że zwróciła się do właściwego organu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, organ powiatowy nie wezwał strony do wystąpienia o to w wyznaczonym terminie ani też sam nie wystąpił do właściwego organu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należało zatem utrzymać w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., stwierdzające nieważność postanowienia PINB w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Zdaniem organu za stwierdzeniem nieważności ww. rozstrzygnięcia przemawiają również skutki społeczno-gospodarcze, które postanowienie te wywołuje, bowiem za niedopuszczalne uznać należy zawieszenie postępowania mimo braku podstaw do tego, zwłaszcza w sytuacji, gdy PINB w [...] nie zbadał całościowo przesłanek z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego w celu sprawdzenia możliwości legalizacji inwestycji. Przedsiębiorstwo Produkcyjne Handlowo Usługowe "[...]" Sp. z o.o. złożyło skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., zarzucając naruszenie przepisów postępowania: - art. 7 Kpa oraz 8 Kpa przez niepodjęcie kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, polegające na niewzięciu pod uwagę faktu, że w sprawie powstało zagadnienie prejudycjalne, od którego rozstrzygnięcia zależy wydanie decyzji w sprawie rozbudowy ubojni drobiu na działce [...], - art. 75 § 1 Kpa poprzez nieuwzględnienie całości materiału dowodowego przedstawionego przez stronę, - art. 77 § 1 Kpa poprzez niewywiązanie się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a w szczególności nieustalenie wpływu istnienia zagadnienia prejudycjalnego na rozstrzygnięcie sprawy, co skutkowało wydaniem błędnego postanowienia o stwierdzeniu nieważności, - art. 107 § 3 Kpa poprzez niedostateczne uzasadnienie postanowienia, - art. 80 Kpa poprzez brak dokonania oceny całokształtu materiału dowodowego, - art. 97 § 1 pkt 4 Kpa poprzez błędne uznanie, że brak było podstaw do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie rozbudowy ubojni drobiu, - art. 156 § 1 pkt 2 Kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Strona skarżąca podniosła, że zarówno Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, jak i [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, całkowicie pominął okoliczności przez nią przedstawione, z których w sposób jasny wynika, że zasadnym było wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanowienia o zawieszeniu postępowania. Wskazała, że ze złożonego przez nią pisma z dnia 9 czerwca 2015 r. wynika, że Spółka jest samoistnym posiadaczem części działki nr [...], na której znajduje się część budynku ubojni drobiu, stanowiącego własność Spółki. Spółka wielokrotnie zwracała się do właścicieli działki [...] o przeniesienie własności zajętej części działki na rzecz Spółki za wynagrodzeniem, lecz działania te nie odniosły zamierzonego skutku. W związku z brakiem możliwości polubownego uregulowania kwestii praw do części nieruchomości, na której znajduje się część budynku ubojni drobiu, Spółka wystąpiła w dniu 6 maja 2015 r. do Sądu Rejonowego w [...] z powództwem o zobowiązanie [...]do przeniesienia w trybie art. 231 kodeksu cywilnego na rzecz Przedsiębiorstwa Produkcyjnego Handlowo Usługowego [...] Sp. z o.o. części nieruchomości za zapłatą stosownego wynagrodzenia. Przedmiotowe postępowanie toczy się pod sygn. akt I C [...]. Spółka podkreśliła, że powyższe okoliczności zostały całkowicie pominięte przez organy, żaden z organów w uzasadnieniu wydanych postanowień nie odniósł się do kwestii postępowania sądowego prowadzonego w sprawie I C [...]oraz jego wpływu na toczące się postępowanie administracyjne. W ocenie Spółki brak takiej analizy spowodował, że zaskarżone postanowienie nie może się ostać. Zdaniem strony skarżącej bezspornie należy uznać, że w sprawie powstało zagadnienie prejudycjalne, od którego rozstrzygnięcia zależy wydanie decyzji w sprawie rozbudowy ubojni drobiu na działce [...], bowiem przeniesienie na Spółkę własności zajętej przez budynek ubojni drobiu części działki nr [...]jest niezbędne dla wydania decyzji o warunkach zabudowy, koniecznej dla zalegalizowania postępowania w sprawie samowoli budowlanej na tej działce. Spółka podniosła także, że na części nieruchomości w obrębie działki nr [...] oraz na sąsiednich nieruchomościach dokonała wyjątkowo poważnych nakładów, które tworzą obiekt gospodarczy o poważnym znaczeniu dla społeczności lokalnej. Na części działki nr [...]znajduje się część budynku ubojni drobiu wraz z instalacją chłodniczą. Brak możliwości dalszego korzystania z instalacji chłodniczych posadowionych w części budynku na działce [...]będzie skutkował zamknięciem zakładu i zwolnieniem pracowników. Strona skarżąca nie zgodziła się więc ze stanowiskiem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż za stwierdzeniem nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania przemawiają skutki społeczno-gospodarcze, które postanowienie to wywołuje. Skarżąca wskazała ponadto, że organ nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie w sprawie zalegalizowania samowoli budowlanej powinien zbadać, czy inwestor dysponuje prawem do dysponowania działką na cele budowlane, a więc sposób zakończenia postępowania prowadzonego przed sądem powszechnym w sprawie o sygn. akt I C [...]będzie miał istotny wpływ na przebieg postępowania prowadzonego przed organami nadzoru budowlanego. W ocenie skarżącej błędne jest zatem stanowisko organów, że nie została spełniona przesłanka zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, bowiem w niniejszej sprawie istnieje zagadnienie prejudycjalne, na skutek wystąpienia przez Spółkę z powództwem na podstawie art. 231 § 1 kc, które mogłoby zostać rozstrzygnięte wyłącznie w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym w [...] w sprawie o sygn. akt I C [...]. Zdaniem skarżącej Spółki przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa nie ziściły się zatem w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jego wydania. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., wydane w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie rozbudowy ubojni drobiu położonej przy ul. [...]we wsi [...], nie narusza prawa. Podkreślenia na wstępie wymaga, iż postępowanie administracyjne powinno mieć charakter ciągły, tzn. powinno toczyć się bez przerwy od momentu wszczęcia postępowania, aż do chwili wydania decyzji przez organ prowadzący postępowanie, ciągłość postępowania jest bowiem istotnym czynnikiem zapewniającym możność rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w granicach obowiązujących terminów. Zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, z tego też powodu winno mieć zastosowanie wyjątkowo i tylko w przypadkach określonych przez ustawodawcę. Przesłanki zawieszenia postępowania zostały wyczerpująco określone w art. 97 § 1 i w art. 98 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Przepis art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, stanowiący podstawę prawną postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., zobowiązuje organ prowadzący postępowanie do jego zawieszenia, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania na tej podstawie wymaga istnienia bezpośredniego związku pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno bowiem zależeć rozpoznanie sprawy w ogóle, a nie wydanie mniej lub bardziej pozytywnej bądź negatywnej dla strony decyzji. Tak więc zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, bez rozstrzygnięcia której niemożliwe jest wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie, natomiast to, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji, nie przesądza o istnieniu zagadnienia wstępnego (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 30 listopada 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 2095/04 Lex nr 198959, z dnia 26 października 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 986/15 LEX nr 1940997, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 września 2015 r. sygn. I SA/Bk 458/15 LEX nr 1940831). W rozpoznawanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] prowadzący postępowanie w sprawie rozbudowy ubojni drobiu położonej przy ul. [...] we wsi [...], zrealizowanej bez uzyskania wymaganego przepisami pozwolenia na budowę, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, postępowanie to zawiesił "do czasu zakończenia postępowania przez Wójta Gminy w [...] w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy". Uzasadniając postanowienie organ wskazał, że dla terenu, na którym położona jest rozbudowana bez pozwolenia na budowę ubojnia drobiu, nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wobec czego dla przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego konieczne jest uzyskanie przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy. Zauważyć wobec tego trzeba, że organ nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie samowolnie wzniesionego obiektu winien zawsze uwzględniać ratio legis unormowań art. 48 ust. 2-5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, które dają pierwszeństwo legalizacji samowoli budowlanej i pozwalają na orzeczenie nakazu rozbiórki dopiero wówczas, gdy nie jest możliwe doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem. Jednym z wymogów legalizacji samowoli jest jej zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bądź z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W orzecznictwie wskazuje się, że należy realnie umożliwić sprawcy samowoli budowlanej uzyskanie dowodu potwierdzającego zgodność samowolnie zrealizowanej inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przyjmuje się wobec tego, że w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie samowoli budowlanej zasadne jest korzystanie z instytucji zawieszenia postępowania do czasu zakończenia prejudycjalnej sprawy (rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego), której przedmiotem są warunki zabudowy i zagospodarowania terenu (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2015 r. sygn. VII SA/Wa 269/15 LEX nr 1941396, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 maja 2011 r. sygn. II SA/Ol 265/11 LEX nr 1152965, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2014 r. sygn. IV SA/Po 1212/14 LEX nr 1562800). Co do zasady zatem wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest zagadnieniem wstępnym w stosunku do postępowania prowadzonego w sprawie samowoli budowlanej na podstawie art. 48 Prawa budowlanego i może stanowić podstawę do jego zawieszenia. Podkreślenia jednak wymaga, że w dacie wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanowienia o zawieszeniu postępowania nie toczyło się postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy dla spornej inwestycji, a organ zawieszając postępowanie oparł się na piśmie z dnia 13 kwietnia 2012 r., w którym inwestor zadeklarował, że wystąpi do Wójta Gminy [...] o wydanie takiej decyzji. Należy wobec tego zwrócić uwagę na treść art. 100 Kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej, który zawiesił postępowanie z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt 4, wystąpi równocześnie do właściwego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego albo wezwie stronę do wystąpienia o to w oznaczonym terminie. Organ zwolniony jest z tego obowiązku jedynie wówczas, gdy strona wykaże, że już zwróciła się w tej sprawie do właściwego organu lub sądu. Powołany przepis, zawierający wymóg równoczesnego wystąpienia przez organ do właściwego organu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego lub wezwania strony do takiego wystąpienia, nie nakłada na organ zawieszający postępowanie obowiązku zamieszczenia wezwania w postanowieniu o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Wystąpienie lub wezwanie, o którym mowa w powołanym przepisie, może być zamieszczone w odrębnym piśmie, winno jednak nastąpić jednocześnie z zawieszeniem postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2008 r. sygn. I OSK 311/07 LEX nr 467513). Jako niedopuszczalną w świetle powołanego przepisu należy ocenić sytuację, w której organ na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesza postępowanie do czasu zakończenia postępowania przed innym organem, które nie zostało jeszcze wszczęte, a uzależnione jest od wniosku strony i jednocześnie nie obliguje strony do wystąpienia w wyznaczonym terminie z takim wnioskiem. Taka sytuacja miała natomiast miejsce w niniejszej sprawie. W prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postępowaniu w sprawie samowolnej rozbudowy ubojni drobiu inwestor nie wykazał bowiem, aby zwrócił się do właściwego organu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, jakim jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, a jedynie oświadczył, że zamierza wystąpić o wydanie takiej decyzji. Wbrew jednoznacznej treści art. 100 Kpa PINB w [...] zawieszając postępowanie nie wezwał równocześnie inwestora do wystąpienia ze stosownym wnioskiem w wyznaczonym przez organ terminie. Na skutek takiego działania organu nadzoru budowlanego postępowanie w sprawie samowolnej rozbudowy ubojni drobiu było zawieszone – do czasu stwierdzenia nieważności postanowienia o zawieszeniu - od ponad trzech lat, a jak wynika z treści skargi z dnia 1 września 2015 r., postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy w dalszym ciągu nie zostało nawet wszczęte. Zgodzić się zatem należy z organami orzekającymi w sprawie, że zawieszenie postępowania nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Zasadne było więc stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r. wydanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Stwierdzić również trzeba, że chybiony jest zarzut skargi, jakoby organy błędnie stwierdziły nieważność postanowienia o zawieszeniu postępowania, pomijając okoliczność, że zachodzi zagadnienie wstępne związane z kwestią przeniesienia na Przedsiębiorstwo Produkcyjne Handlowo Usługowe [...]Sp. z o.o. własności części działki nr [...], na której znajduje się ubojnia drobiu i toczącym się w tym przedmiocie postępowaniem przed Sądem Rejonowym w [...]. Podkreślić należy, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postępowanie w sprawie rozbudowy ubojni drobiu zawiesił nie do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii, lecz do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie decyzji o warunkach zabudowy i w takim zakresie postanowienie o zawieszeniu postępowania podlegało ocenie pod kątem zaistnienia przesłanek stwierdzenia nieważności. Na marginesie tylko warto zauważyć, w związku z argumentacją skargi wskazującą, że przeniesienie własności ww. nieruchomości na Spółkę jest niezbędne dla wydania decyzji o warunkach zabudowy koniecznej dla zalegalizowania samowolnej inwestycji, że jak wynika z treści art. 63 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dla ubiegania się o wydanie warunków zabudowy nie jest konieczne legitymowanie się tytułem prawnym do nieruchomości. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., jest zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.).