VII SA/Wa 2218/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2012 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił Z. T. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Odpis wymienionego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej adwokat E. O. w dniu 23 stycznia 2012 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k- 42 akt sądowych). Sprzeciw skarżącej na powyższe postanowienie został wniesiony za pomocą faksu 30 stycznia 2012 r. o godz. 21:16, tj. został nadany w 7 dniu od dnia otrzymania odpisu postanowienia. Z akt sprawy wynika, że Wydział II WSA w Warszawie odnotował jego wpływ 31 stycznia 2012 r. (vide: k- 43 akt sądowych). Sprzeciw ten został sporządzony przez pełnomocnika skarżącej adwokat E. O. w jego treści wskazano, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, (w tym od postanowień referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia (art. 259 § 1 zd. 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści § 2 art. 259 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie, a także niezawierający uzasadnienia sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Nie ulega wątpliwości, iż sprzeciw wniesiony przez skarżącą Z. T. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2012 r., złożony został po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie. Ponadto, nie został uzasadniony przez pełnomocnika strony skarżącej, zgodnie z wymogami art. 259 § 1 zd. 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie termin do wniesienia sprzeciwu, wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 stycznia 2012 r. postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2012 r., upływał z dniem 30 stycznia 2012 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że sprzeciw na powyższe postanowienie został wniesiony za pomocą faksu 30 stycznia 2012 r. o godz. 21:16, tj. został nadany w 7 dniu od dnia otrzymania odpisu postanowienia. Z akt sprawy wynika również, że Wydział II WSA w Warszawie odnotował jego wpływ 31 stycznia 2012 r. (vide: k- 43 akt sądowych). W orzecznictwie oraz w doktrynie przyjmuje się, że w wypadku nadania pisma za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej uważa się, iż pismo zostało wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika (zob. postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 64; postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 62/11, LEX 1071335; B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Komentarz do art. 83, LEX el. 2011). Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skoro upoważniony pracownik Sądu uczynił adnotację o wpływie sprzeciwu Z. T. dnia 31 stycznia 2012 r., to sprzeciw ten został wniesiony po upływie przewidzianego do jego wniesienia terminu. Jednocześnie zauważyć trzeba, że sprzeciw ten nie zawierał uzasadnienia. W wypadku braku uzasadnienia sprzeciwu sporządzonego przez zawodowego pełnomocnika podlega on odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia tego uchybienia. Wobec tego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.