VII SA/Wa 2221/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska -Śpiewak ( spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2011 r. sprawy ze skargi D.B. na czynność Wojewody [...] w przedmiocie postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską w dziedzinie chirurgii plastycznej postanawia 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 złotych ( dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] września 2009r., skierowanym do [...] Centrum Zdrowie Publicznego dalej " MCZP" D.B. wniósł o przeprowadzenie procedury kwalifikacyjnej w celu rozpoczęcia specjalizacji. Wraz z wnioskiem złożył: • zaświadczenie z Dziekanatu Fakultetu Medycyny i Chirurgii "[...]" [...] Uniwersytetu [...] w Rzymie o średniej ocen uzyskanej w toku studiów wraz z informacją o skali ocen. • kserokopię Prawa Wykonywania Zawodu Lekarza lub Lekarza Dentysty wydane przez Izbę Lekarską w Rzymie, EU. • kserokopię świadectwa złożenia Lekarskiego lub Lekarsko – Dentystycznego Egzaminu Państwowego w I sesji 2009 we Włoszech; wraz z oceną i informacją o skali ocen, ponadto pismo z Okręgowej Izby Lekarskiej w [...], które poświadcza, iż procedura uznawania kwalifikacji zawodowych w Polsce jest w toku i w przeciągu najbliższych dni zostanie zakończona wydaniem Polskiego Prawa do Wykonywania Zawodu i wpisem do rejestru Okręgowej Izby Lekarskiej w [...]. Postępowanie kwalifikacyjne na specjalizację lekarską przeprowadzone przez MCZP w terminie od [...] października 2009r. do [...] października 2009r. zakończyło się niekwalifikowaniem D.B. z powodu braku wyniku Lekarskiego Egzaminu Państwowego dalej " LEP" co wynika z protokołu MCZP z dnia [...] października 2009r. W dniu [...] listopada 2009r., D.B. wniósł do Wojewody [...] odwołanie od " decyzji w sprawie rozstrzygnięcia postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską" przeprowadzonego w MCZP w okresie od [...] października 2009 – [...] października 2009r. Kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2010r. D.B. wezwał Wojewodę [...] do rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji. Wojewoda [...] w piśmie z dnia [...] lipca 2010r. , znak: [...] przedstawił następujące stanowisko: Stosownie do § 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005r., w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów ( Dz. U. Nr 213, poz. 1779 ze zm.) wniosek o rozpoczęcie specjalizacji składa się na formularzu określonym w załączniku nr 4 do rozporządzenia. Oznacza to, że lekarz składający wniosek obowiązany jest przedstawić między innymi świadectwo złożenia Lekarskiego Egzaminu Państwowego, z którego ocena uwzględniana jest w postępowaniu konkursowym. Ponieważ D.B. do czasu zakończenia postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską nie przedłożył świadectwa LEP niekwalifikowanie go w postępowaniu przeprowadzonym przez MCZP było, zdaniem Wojewody [...] prawidłowe, gdyż brak LEP uniemożliwiał przystąpienie do kolejnego etapu postępowania kwalifikacyjnego. Odnosząc się do argumentacji D.B. przedstawionej w odwołaniu Wojewoda [...] wskazał, że ukończone studia za granicą, tam odbyty staż i zdany egzamin państwowy mogą stanowić podstawę do uzyskania prawa wykonywania zawodu lekarza, po spełnieniu pozostałych warunków określonych w ustawie z dnia 5 grudnia 1996r., o zawodzie lekarza i lekarza dentysty ( Dz. U. z 2002r., nr 213, poz. 1779 ze zm.) . Odmiennie są natomiast ukształtowane wymogi formalne przy ubieganiu się o rozpoczęcie specjalizacji w wybranej dziedzinie medycyny. Wojewoda ponownie przytoczył treść § 18 i § 19 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów , podnosząc iż niezbędnym dokumentem do złożenia wniosku o rozpoczęcie specjalizacji jest świadectwo złożenia LEP. Organ wskazał nadto, że powołana w odwołaniu dyrektywa 93/16 EWG z 5 kwietnia 1993r., została uchylona przez dyrektywę 2005/36 WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005r., która nie zawiera przepisów odnoszących się do uzyskiwania przez lekarzy w poszczególnych państwach członkowskich kwalifikacji specjalisty. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010r., D.B. wystąpił do Wojewody [...] o wyjaśnienie charakteru prawnego pisma z dnia [...] lipca 2010r., i wskazanie czy w sprawie zostanie wydane rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej. W odpowiedzi Wojewoda [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2010r., wyjaśnił, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, że postępowanie kwalifikacyjne na specjalizację lekarską nie jest postępowaniem prowadzonym w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z czym nie zostanie wydana decyzja administracyjna. Jednocześnie organ wskazał że rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2010r. nie pozbawia D.B. możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł pełnomocnik D.B. określając, iż dotyczy ona czynności Wojewody [...] z dnia [...] września 2010r., ( doręczonej w dniu [...] września 2010r.,) w sprawie prawidłowości przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską, w wyniku której D.B. nie został zakwalifikowany do odbywania specjalizacji. Podnosząc powyższy zarzut wniósł o stwierdzenie bezskuteczności czynności i wpisanie na listę osób zakwalifikowanych na specjalizację. Uzasadniając skargę przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując, iż dyrektywa Rady Wspólnot Europejskich 93/16/EWG z 5 kwietnia 1993r., mająca na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemnego uznawania ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadane kwalifikacje gwarantuje wzajemne uznawanie dokumentów potwierdzających kwalifikacje dotyczące szkolenia specjalistycznego w dziedzinie medycyny. Dokumentem analogicznym do LEP jest egzamin i dyplom uprawniający do wykonywania zawodu lekarza i chirurga wydany przez Państwową Komisje Egzaminacyjną we Włoszech. W odpowiedzi na skargą Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "dalej p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli określa art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. zgodnie, z którym kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenia; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze pełnomocnik skarżącego D.B. określił przedmiot zaskarżenia jako " czynności Wojewody [...] z dnia [...] września 2010r., ( doręczoną w dniu [...] września 2010r.) w sprawie prawidłowości przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską" . Oceniając tak sformułowany przedmiot zaskarżenia konieczne jest rozważenie, czy w świetle art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest to akt lub czynność z zakresu administracji publicznej ( inna niż określone w pkt 1-3) dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić należy, że akt lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegające kognicji sądów administracyjnych muszą dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do powszechnie obowiązującego przepisu prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek miedzy przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku ( por. postanowienie NSA, II OSK 1586/07 z dnia 6 listopada 2007r., a także II OSK 1336/09 z dnia 17 września 2009r., publikowane w Internecie cbois. nsa.gov.pl). Do takiej kategorii zaskarżonej czynności zaliczyć nie można . W niniejszej sprawie zaskarżona czynność Wojewody [...] z dnia [...] września 2010r., polegała na wyjaśnieniu sposobu załatwienia sprawy dotyczącej niekwalifikowania D.B. do odbycia specjalizacji. Wprawdzie rozwijając wniesione zaskarżenie pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu sformułował wywody, z których wynika, że w istocie zamiarem skargi jest podważenie niekwalifikowania D.B. do postępowania kwalifikacyjnego na specjalizację lekarską, to jednak okoliczność te nie mogą być przedmiotem rozpoznania ponieważ nie mieszczą się w granicach sprawy sądowoadministracyjnej wszczętej niniejszą skargą. Określając " granice danej sprawy " wskazać należy, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygniecie " w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. W orzecznictwie podkreśla się, że sąd administracyjny nie jest wprawdzie związany granicami skargi, "ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi (...) wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych" (por. wyr. NSA z dnia 20 listopada 1997 r., SA/Ł 2572/95, Pr. Gosp. 1998, nr 5, s. 36). W podobny sposób ujęto tę kwestię w uchwale NSA z dnia 3 lutego 1997 r., OPS 12/96 (ONSA1997, nr 3, poz. 104), w której stwierdzono, że "W postępowaniu sądowadministracyjnym wprawdzie obowiązuje zasada niezwiązania sądu granicami skargi (art. 51), jednakże nie oznacza ona, że sąd nie jest związany granicami przedmiotu zaskarżenia, którym jest konkretny akt lub czynność, kwestionowana przez uprawniony podmiot". Orzecznictwo to ukształtowane na tle nieobowiązującej już ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym pozostaje nadal aktualne w odniesieniu do art. 134 § 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że granice rozpoznawanej sprawy wyznacza treść pisma Wojewody [...] z dnia [...] września 2010. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.