VII SA/Wa 2225/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2009 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania decyzji. . Pismem z 19 października 2009 r. skarżący – A. M. złożył skargę na decyzję organu I instancji – tj. decyzję Prezydenta [...] z [...] lipca 2009 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego przebudowy ulicy [...] i ulicy [...] poprzez wykonanie chodnika i zatoki autobusowej wraz z usunięciem kolizji energetycznych. Pismem z [...] listopada 2009 r. skierowanym do Wojewody [...], skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z [...] lipca 2009 r., przy czym nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających -w jego ocenie- wniosek. Wniosek ten został przekazany do Sądu przez Wojewodę [...] wraz ze skargą. Pismem z [...] grudnia 2009 r. (złożonym na wezwanie Sądu do sprecyzowania skargi), skarżący wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2009 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od powyższego rozstrzygnięcia z [...] lipca 2009 r. Precyzując skargę, skarżący bez zmian pozostawił swój wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji Prezydenta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może to uczynić na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (61 § 3). Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. Wskazać przy tym trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego to skarżący zobowiązany jest -poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń- wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać jedynie powtórzenie treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Następnie, zauważenia wymaga, iż art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (np. orzeczenia wydanego w I instancji). Kierując się powyższym, Sąd rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] lipca 2009 r. przyjął, iż jest to akt wydany w tej samej sprawie, w której zapadło zaskarżone postanowienie. Uznał tym samym, iż wniosek o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia może być merytorycznie rozpoznany. Jednakże mając na uwadze, iż wniosek ten nie został w żaden sposób uzasadniony, Sąd nie znalazł podstaw do jego pozytywnego załatwienia. Wniosek zawiera jedynie żądanie wstrzymania wykonania, nie wskazuje natomiast na okoliczności, które czyniłyby ten wniosek zasadnym. Takie stanowisko Sądu jest zgodne z obowiązującym orzecznictwem. W postanowieniu z [...] lutego 2009 r. (sygn. akt II FZ 39/09, Lex nr 489786), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "nie można w sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku jakichkolwiek okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (...)". W konsekwencji w przywołanym postanowieniu NSA przyjął, że postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku strony w tym zakresie, należy uznać za zgodne prawem. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.