VII SA/Wa 2225/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 września 2016 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] sierpnia 2014 r., znak: [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.) – w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2014 r. w sprawie VII SA/Wa 1622/13, po ponownym rozpatrzeniu wniosków J. W. i D. S. - stwierdził niedopuszczalność wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] odmawiającym zawieszenia postępowania w sprawie zażalenia J. W. oraz D.S. na postanowienie [...] WINB z [...] sierpnia 2012 r. podejmujące z urzędu postępowanie wznowieniowe w sprawie dotyczącej odmowy wydania odpisu decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że postanowieniem z [...].04.2013r. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie zażalenia J. W. oraz D. S. na postanowienie [...] WINB z [...].08.2012r. podejmujące z urzędu zawieszone postępowanie, wznowione w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem [...] WINB z [...].07.2009r. utrzymującym w mocy postanowienie PINB w [...] z [...].05.2009r., którym odmówiono J. S. wydania odpisu decyzji PINB w [...] z [...].11.2004r. nakazującej J. i D. S. dokonanie rozbiórki będącego w budowie obiektu garażowego na działce nr [...] przy ul. [...] w [...]. Po rozpatrzeniu wniosków Joanny W. oraz D. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy - Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...].05.2013r. znak: [...] utrzymał w mocy ww. własne postanowienie. J. W. oraz D. S. złożyli skargę do WSA w Warszawie na powyższe postanowienie GINB. Wyrokiem z 27.02.2014r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1622/13 WSA w Warszawie "stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia GINB z uwagi na niedopuszczalność złożonych wniosków bowiem na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje. W związku z powyższym wyrokiem sprawa stała się przedmiotem ponownego rozpatrzenia przez GINB, który wskazał, że stosownie do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - rozpatrując ponownie sprawę związany jest oceną prawną wyrażoną w wydanym w niniejszej sprawie wyroku Sądu. Wobec powyższego skoro Sąd stwierdził, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, nie przysługuje zażalenie/wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, GINB zobowiązany był orzec o niedopuszczalności wniosków złożonych przez J. W. oraz D. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem GINB z [...].04.2013r. znak: [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...]złożył D. S. wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację prezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 p.p.s.a. uchyla ją lub stwierdza jej nieważność. Badając legalność zaskarżonego postanowienia -stosownie do dyspozycji powołanych przepisów- Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia stanowi art. 134 k.p.a. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dają organowi odwoławczemu dwie podstawy do wydawania orzeczeń w postępowaniu odwoławczym, tj. art. 134 i art. 138 k.p.a. Organ odwoławczy może zatem stwierdzić, iż odwołanie jest niedopuszczalne lub rozpoznać je merytorycznie, jeżeli jest ono dopuszczalne. Organ odwoławczy orzeka zatem zawsze w drugiej instancji administracyjnej i od wydanego przez ten organ orzeczenia nie służy środek odwoławczy. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem formalnym, stwierdzając bowiem niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka. Ocena zgodności z prawem omawianego rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania. W rozpatrywanej sprawie nie sposób zakwestionować prawidłowości zastosowania przepisów art. 134 i art. 127 § 3 k.p.a. Stosownie do art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. "Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, iż zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Pozostawiono zatem środek zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i wyłączono możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania (a więc o odmowie zawieszenia, o podjęciu zawieszonego postępowania). Stronie niezadowolonej z rozstrzygnięć nietamujących biegu postępowania pozostawiono możliwość ich kwestionowania - stosownie do treści art. 142 k.p.a. - w odwołaniu od decyzji, jak i w ewentualnej skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego. Strona nie jest więc pozbawiona możliwości kontroli takich postanowień". Stronie przysługuje bowiem możliwość kwestionowania słuszności wydania postanowienia odmownego w ramach zaskarżenia decyzji ostatecznej lub skargi na nią. (por. wyrok WSA w Warszawie z 27 lutego 2014 r. VII SA/Wa 1622/13; wyrok NSA z 22 marca 2016 r. I OSK 339/16, publ: www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto, na uwagę zasługuje fakt, że zarówno organ jak i Sąd związane są oceną prawną wyrażoną przez Sąd w innym orzeczeniu. Zgodnie bowiem z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Słusznie zatem, przy ponownym rozpatrywaniu wniosków o ponowne rozpoznanie sprawy, organ zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku Sądu z 27 lutego 2014 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 1622/13 i stwierdził niedopuszczalność złożenia tych wniosków. W świetle przedstawionej argumentacji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, wypełniając wytyczne przywołanego wyroku VII SA/Wa 1622/13, jest prawidłowe czyli zgodne z prawem. Na marginesie już tylko, wskazać można że postanowienie GINB z [...] kwietnia 2013 r. zawierało prawidłowe pouczenie o niemożności jego zaskarżenia, czyli o jego ostateczności. Z akt sprawy wynika, że ww. postanowienie zostało skutecznie doręczone obojgu wnioskodawcom, w tym skarżącemu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), orzekł jak w wyroku.