VII SA/Wa 2226/14

Dnia 22 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić zmiany prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r. wydanego w przedmiocie prawa pomocy Prawomocnym postanowieniem z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2226/14, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił [...] przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 5 lipca 2016 r. do Sądu wpłynął kolejny formularz PPF złożony przez [...] w którym skarżąca wnosi ponownie o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. Sąd potraktował nadesłany formularz jako wniosek o zmianę postanowienia z 20 kwietnia 2016 r. w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z poprzednio nadesłanego formularza wynika, iż skarżąca gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z synem. Utrzymują się z alimentów na syna (renta alimentacyjna z Funduszu Alimentacyjnego) w wysokości 500 zł oraz z pożyczek od ojca wnioskodawczyni, które to pożyczki wnioskodawczyni będzie musiała zwrócić w okresie późniejszym. Wnioskodawczyni spłaca kredyt hipoteczny w wysokości 450 zł. Wskazała, że łącznie stałe opłaty życiowe wynoszą 550 zł. Jest osobą bezrobotną, nie otrzymującą zasiłku dla bezrobotnych. Posiada dom o pow. 120 m2 (obciążony kredytem). Leczy się neurologicznie. Syn wg oświadczenia się uczy. Wnioskodawczyni wskazała, że cała renta syna jest przeznaczana na jego utrzymanie – 300 zł na żywność, 100 zł na ubrania, 50 zł na środki higieny, 80 zł na wydatki szkolne. Na dodatkowe wezwanie referendarza do uzupełnienia danych zawartych w formularzu wnioskodawczyni odpowiedzi nie udzieliła. Nie nadesłała zaświadczenia z urzędu pracy o pozostawaniu osobą bezrobotną, nie udokumentowała otrzymywania przez syna świadczenia alimentacyjnego oraz jego wysokości (np. nadesłanie kopii decyzji przyznającej świadczenie, ew. kopii wyciągu ze stanu konta na którym wyszczególnione byłoby ww. świadczenia), nie wskazała w jakiej wysokości wnioskodawczyni ma obecnie zadłużenie u ojca z tytułu udzielanych jej pożyczek, nie nadesłała zaświadczenia o leczeniu neurologicznym, należało w nim zaznaczyć od jakiego okresu wnioskodawczyni się leczy, nie wskazała czy otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, tym samym nie nadesłała jakichkolwiek decyzji przyznających pomoc, nie nadesłała wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące, wnioskodawczyni i wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym – w tym kopii rachunku obsługującego kredyt wnioskodawczyni, z którego wynikałoby, że koszty spłaty ponosi ojciec wnioskodawczyni. Jak wynika z aktualnie nadesłanego formularza PPF wnioskodawczyni powtórzyła argumentację zwartą w poprzednim formularzu – dodała jedynie że mąż odszedł od wnioskodawczyni i od dziecka i nie utrzymuje z nimi kontaktów, mąż choruje na stwardnienie rozsiane (SM). Chwilowo wnioskodawczyni jest całkowicie na utrzymaniu ojca [...], który udziela jej pożyczki na życie, leki, utrzymanie domu. Również i w aktualnie nadesłanym formularzu wnioskodawczyni nie udzieliła żadnych dodatkowych a wymaganych wcześniej przez referendarza informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wyżej wymieniony przepis możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie warunkuje i uzależnia od zmiany okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. Sąd po wszechstronnej ocenie tych okoliczności może wydać stosowne postanowienie (zob. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 382-383). Prawomocne orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy może być zmienione pod warunkiem zmiany okoliczności sprawy, która to zmiana powinna zaistnieć po tym, gdy sąd rozstrzygnął pierwszy wniosek strony w tej materii. Zmiana okoliczności faktycznych sprawy odnosić się może nie tylko do wysokości uzyskiwanych przez stronę skarżącą dochodów, ale także wysokości obciążających ją wydatków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2013 r., II OZ 1163/13, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie prawomocnym postanowieniem z 20 kwietnia 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił [...] przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z uwagi na niedostateczne dane. W ocenie Sądu aktualnie brak jest okoliczności, które dawałyby podstawę do przyjęcia, iż wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 165 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wykazała bowiem, by w okresie od wydania postanowienia z 20 kwietnia 2016 r. do momentu zapadnięcia niniejszego postanowienia nastąpiła istotna zmiana okoliczności dotyczących jej sytuacji majątkowej, a w każdym razie nie została ona wykazana, co uzasadniałoby wydanie postanowienia o treści innej, niż treść postanowienia z 20 kwietnia 2016 r. W niniejszej sprawie skarżąca nie wywiązała się z nałożonego nań obowiązku uprawdopodobnienia, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania oraz ustanowienia adwokata. W sprawie nie wiadomo właściwie nic. Do formularza nie dołączono żadnego zaświadczenia o byciu bezrobotną, żadnego zaświadczenia o świadczeniach alimentacyjnych, żadnego zaświadczenia czy potwierdzenia o wysokości kredytu hipotecznego, żadnego wyciągu z rachunku bankowego skrzącej lub jej ojca który wg oświadczenia skarżącej ten kredyt spłaca, żadnych rachunków na potwierdzenie wysokości dokonywanych przez ojca opłat za dom skarżącej, ani rachunków potwierdzających bieżące wydatki. Podkreślić zatem trzeba, że strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy winna jak najdokładniej, a co najmniej zgodnie z wezwaniem Sądu, wykazać swoją sytuację majątkową. W niniejszej sprawie – z uwagi na postawę skarżącej – nie jest możliwa nie tylko rzetelna, ale w ogóle jakakolwiek ocena, czy jej sytuacja finansowa uzasadnia przyznanie prawa pomocy. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.