VII SA/Wa 2226/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2025 r. w sprawie ze skarg D. K. i D. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 1080/OPO/2025 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowania sądowe W dniu 29 sierpnia 2025 r. D. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 1080/OPO/2025. Na tę samą decyzję w dniu 4 września 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wniósł D. M. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2025 r. sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2226/25 oraz VII SA/Wa 2227/25 na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W toku postępowania Sąd ustalił, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 23 września 2025 r. (znak: DOR.7210.60.2025.RKR) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 1080/OPO/2025. Ostateczność wyżej wymienionej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego potwierdził Wojewoda Mazowiecki pismem z dnia 15 grudnia 2025 r. (k. nr 53 akt sądowych) oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pismami z dnia 15 i 16 grudnia 2025 r. (k. nr 48 i 68 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1 i 2 tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, jeśli w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja utraci byt prawny w postępowaniu nadzwyczajnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub organ skorzysta z uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 54 § 3 tej ustawy i decyzja obarczona terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji wygaśnie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05). W niniejszej sprawie w wyniku postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności, wszczętego przed dniem wniesienia skargi, decyzją z dnia 23 września 2025 r. (znak: DOR.7210.60.2025.RKR) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 1080/OPO/2025. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest ostateczna. W rezultacie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zaskarżona decyzja Wojewody została bowiem już ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.