VII SA/Wa 2258/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., M. B., E. W., I. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek J. K., M. B., E. W., I. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m.W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...]. Pismem z dnia 20 października 2010 r. J. K., M. B., E. W. oraz I. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta m.W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D. S.A. w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z dwupoziomowym garażem podziemnym, usługami w parterze, niezbędnymi wjazdami i wyjazdami do garażu, wejściami do budynku oraz infrastrukturą techniczną i małą architekturą przy ul. [...] w W. (działka o nr ew. [...] w obrębie [...]) oraz budową wjazdu na działce nr ew. [...] w obrębie [...] (teren ulicy [...]). W skardze, uzupełnionej pismem z dnia 9 listopada 2010 r. oraz pismem z dnia 29 listopada 2010 r., został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Strona skarżąca podniosła, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżących, wzniesienie budynku oznacza istotną i trwałą zmianę, a powrót do stanu poprzedniego musiałby oznaczać wyburzenie budynku, co niewątpliwie wiązałoby się z bardzo znacznym nakładem sił i środków. Ponadto, wzniesienie budynku w ostrej granicy działki nr [...] oznacza wyrządzenie skarżącym poważnej szkody polegającej na ograniczeniu lub wręcz uniemożliwieniu zabudowy działki nr [...], co oznacza obniżenie wartości tej działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie Sąd nie podzielił stanowiska strony skarżącej, dotyczącego niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie (postanowienie NSA z dnia 25 maja 2009 r. sygn. akt II OZ 455/09). Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze, wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaskarżona decyzja ze względu na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Decyzja ta dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada na stronę obowiązków. Nie podlega zatem ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania jej wykonania. Należy również nadmienić, iż za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie można uznać samego stwierdzenia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r. sygn. akt I FSK 1312/08). W szczególności, w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji zauważyć należy, iż nie można z góry przyjąć, że wykonanie każdej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bez przytoczenia konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na takie właśnie niebezpieczeństwo (postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1041/08). Ponieważ w niniejszej sprawie nie zostały wykazane przez stronę skarżącą okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, wniosek w tym przedmiocie nie mógł zostać uwzględniony przez Sąd. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.