VII SA/Wa 228/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: przywrócić E. M. termin do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...]. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 7 stycznia 2011 r. E. M. poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż w dniu 14 grudnia 2010 r. wysłała do sądu administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010r., znak: [...]. Skarżąca podała, że została poinformowana, iż od ww. decyzji może się odwołać do sądu administracyjnego, jednakże nie został jej podany szczegółowy adres. W związku z powyższym spisała adres sądu z internetu, ale z uwagi na uszkodzony wzrok numer spisała błędnie. E. M. podała, że w dniu 7 stycznia 2011 r. podczas rozmowy telefonicznej uzyskała informację, iż jej skarga nie dotarła do żadnego z sądów na ulicy Jasnej, nie została również zwrócona przez pocztę. W konkluzji skarżąca wniosła o uwzględnienie terminu odwołania nadanego w dniu 14 grudnia 2010 r. Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do E. M. o sprecyzowanie treści pisma z dnia 7 stycznia 2011r. poprzez wskazanie czy stanowi ono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010r., znak: [...] – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia ww. pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe skarżąca wskazała, że ww. pismo stanowi wniosek przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010r., znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwana dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zatem zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. Moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do daty rozmowy telefonicznej tj. do dnia 7 stycznia 2011 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony tego samego dnia, zatem nie ulega wątpliwości, że skarżąca dochowała siedmiodniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku. Jednocześnie należy zauważyć, że sama skarga znajduje się już w aktach sądowych niniejszej sprawy. Przechodząc z kolei do oceny okoliczności podanych przez skarżącą w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, wskazać należy, iż jest on uzasadniony, albowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Po stronie zainteresowanego istnieje obowiązek wskazania na istnienie przeszkód, które - w jego ocenie - uniemożliwiły dokonanie określonej czynności w zakreślonym terminie. Muszą to być okoliczności istniejące obiektywnie, niezależne od woli strony. W przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu, we wniosku skarżąca przedstawiła fakty, które uprawdopodobniłyby okoliczności warunkujące przywrócenie terminu. Jednakże przy rozpoznawaniu wniosku Sąd wziął pod uwagę inne okoliczności niż te, na które wskazywała skarżąca. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że w zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Jednakże Główny Inspektor Sanitarny nie dodał, że należy to zrobić za jego pośrednictwem. W konsekwencji skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego. Ta okoliczność stanowi bezpośredni argument przemawiający za przywróceniem skarżącej terminu do wniesienia skargi i świadczy o braku jej winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności. Zgodnie bowiem z art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), błędne pouczenie strony, co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W związku z powyższym Sąd stoi na stanowisku, że w świetle niniejszej sprawy i okoliczności jej towarzyszących, jak również pamiętając o zasadzie, że należy tak interpretować przepisy obowiązującego prawa, aby nie zamykać stronie możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej, o czym stanowi art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 roku (Dz. U. z 1993 r., nr 61, poz. 284 ze zm.), która formułuje prawo do sądu "jako gwarancję poszanowania praw człowieka", uznać należy, że zasadnym jest przywrócenie E. M. terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010r. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2099 r., sygn. akt I OZ 540/09). Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.