VII SA/Wa 228/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-08
Skład orzekający: Joanna Gierak-Podsiadły
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie starszego referendarza sądowego wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego?Ratio decidendi
Zarządzenie starszego referendarza sądowego wydane na podstawie art. 255 PPSA, wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Prawo do zaskarżenia w drodze zażalenia przysługuje jedynie w przypadkach wyraźnie przewidzianych w ustawie, a przepisy PPSA nie przewidują takiej możliwości w odniesieniu do tego typu zarządzeń. Prawidłowość zarządzenia można kwestionować dopiero na etapie zaskarżania postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy wydał zarządzenie wzywające do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie stosownych dokumentów źródłowych i oświadczeń. Skarżący wnieśli zażalenie na to zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 4 maja 2015 r. wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D.W., M. W., J. W. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić zażalenie.
W dniu 27 kwietnia 2015 r. skarżący – D. W. i M. W. złożyli na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2015 r., wydanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarżący zostali wezwani do nadesłania stosownych dokumentów źródłowych i oświadczeń w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Do Sądu wpłynęło w dniu 8 czerwca 2015 r. zażalenie skarżących na powyższe zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 4 maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Ponadto, zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu dotyczącego środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m.in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581).
Żaden z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia wydanego na podstawie art. 255 p.p.s.a. wzywającego do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 283/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Prawidłowość zarządzenia wydanego na podstawie art. 255 p.p.s.a. można kwestionować dopiero na etapie zaskarżania postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II OZ 861/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 4 maja 2015 r., wydane na podstawie art. 255 p.p.s.a., wyzywające skarżących do nadesłania stosownych dokumentów źródłowych i oświadczeń w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem złożone zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło