VII SA/Wa 2287/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[....] lipca 2012 r., znak: [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przywrócić skarżącej termin do uiszczenia wpisu sądowego należnego z tytułu wniesionej skargi. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G.z uwagi na nieopłacenie skargi w pełnej wysokości w zakreślonym terminie. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 21 grudnia 2012 r. Pismem z dnia 28 grudnia 2012 r. (data nadania) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. We wniosku podniosła, iż jest osobą niepełnosprawną ma utrudnioną koncentrację, zaburzenia wzroku i słuchu. Powyższe udowodniła złożonym do wniosku zaświadczeniem lekarskim oraz legitymacją osoby niepełnosprawnej. Skarżąca podała, iż nie była świadoma konieczności uiszczenia wpisu, bowiem zgubiła dokumenty z Sądu. Skarżąca uiściła należny wpis sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 t.j.), zw. dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane samemu wnioskowi o przywrócenie uchybionego terminu sprecyzowane zostały w dyspozycji art. 87 p.p.s.a. Mianowicie, z wnioskiem takim należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (art. 87 § 2 p.p.s.a.), nadto, wraz z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że za dostateczną przesłankę przywrócenia terminu ustawodawca uznał jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności, które, wedle treści wniosku, miały stanowić bezpośrednią przyczynę uchybienia określonego terminu. Uprawdopodobnienie zaś, jak podkreśla się w orzecznictwie, nie daje natomiast pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 95/12; LEX nr 1116247). W realiach niniejszej sprawy skarżąca o fakcie uchybienia terminu do uiszczenia wpisu w prawidłowej wysokości dowiedziała się z treści postanowienia z dnia 13 grudnia 2012 r. o odrzuceniu wniesionej skargi, które zostało doręczone 21 grudnia 2012 roku. Zatem w sytuacji, gdy przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 27 grudnia 2012 r. uznać należy, iż został zachowany termin o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji rozważeniu podlegała przesłanka uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu owego terminu, przewidziana § 2 wspomnianego przepisu. W tym miejscu należy wskazać, iż ocena uprawdopodobnienia przesłanki braku winy strony pozostawiona została uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien dokonywać ocen z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (zob. wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 1999 roku, w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 745/98, LEX nr 42023). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd uznał, że przedstawione przez stronę okoliczności w jakich doszło do uchybienia terminowi do opłacenia skargi w sprawie uprawdopodabniają w sposób dostateczny tezę, że do uchybienia temu terminowi doszło w skutek okoliczności niezawinionych przez skarżącą. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżąca dołączyła zaświadczenie lekarskie, wystawione przez lekarza neurologa (Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego, W., ul C.) z którego wynika, ż pacjentka leczona jest w poradni neurologicznej z powodu zaburzeń pamięci, koncentracji, wzroku słuchu, równowagi i mowy. Skarżąca załączyła ponadto kserokopie Legitymacji Emeryta – Rencisty i Legitymacji Osoby Niepełnosprawnej wystawionej przez Miejski Zespół do Orzekania Niepełnosprawności w W. W tym stanie rzeczy Sąd dał wiarę, że skarżąca zgubiła przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenie wpisu i nie zapamiętała prawidłowej wysokości należnego wpisu sądowego. Skarżąca podała, że w tym samym czasie otrzymała wezwanie do uiszczenie wpisu w sprawie o sygn. akt II OPP 18/12 w kwocie 100 zł, co spowodowało, iż w niniejszej sprawie uiściła wpis w niepełnej wysokości (100 złotych, zamiast wymaganych 200). W ocenie Sądu określony przez skarżącą stan zdrowia utrudnia prawidłowe funkcjonowanie i wykonywanie czynności w życiu codziennym, co uprawdopodabnia, iż mogła ona pomylić wysokość należnej kwoty. Na uwagę zasługuje fakt, iż skarżąca uiściła część wpisu w zakreślonym siedmiodniowym terminie i nadesłała wymagane odpisy skargi. Stąd też nie można zarzucić skarżącej, iż nie dochowuje staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Mając na uwadze także okoliczność, że skarżąca dopełniła niezbędnych wymogów i dokonała zaległej czynności uzupełniając wpis sądowy o 100 zł, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił przywrócić utracony termin do uiszczenia wpisu od skargi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.