VII SA/Wa 2308/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2014 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2013 r. znak: [.] w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego J. H., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu łącznie kwotę: 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym: przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym kwotę: 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) oraz tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym: kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej – J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła radcę prawnego J. H. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. Sąd odrzucił skargę skarżącej na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej. W skardze kasacyjnej od ww. postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, gdyż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1195/14, wydanym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawki minimalne w pierwszej instancji wynoszą w innej sprawie - 240 zł. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %). O wynagrodzeniu dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym orzeczono łącznie w kwocie 295,20 zł, w tym tytułem wynagrodzenia w pierwszej instancji w kwocie 240 zł i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł. Natomiast tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należało zasądzić na rzecz pełnomocnika z urzędu wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 240 zł (stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia), a więc wynagrodzenie w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Zatem Sąd uznał, że pełnomocnikowi z urzędu należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne za udział w postępowaniu w I i II instancji, tj. łącznie kwotę 442,80 zł. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w zw. pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.