VII SA/Wa 2312/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. w L. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. w L. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej. Od powyższego wyroku strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 16 marca 2016 r. tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną, jako wniesiona po terminie. Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, kwestionując przyjętą przez Sąd datę doręczenie przesyłki zawierającą odpis wyroku z uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II OZ 495/16 oddalił zażalenie wskazując, że w przypadku kwestionowania daty otrzymania przesyłki sądowej jedną z możliwości służących obaleniu domniemania prawdziwości potwierdzenia jej odbioru jest przede wszystkim przeprowadzenie procedury reklamacyjnej u operatora pocztowego. Nie jest w tym zakresie wystarczające przedłożenie kopii jednej strony książki korespondencji, która zawiera odręczenie naniesioną datę, bowiem dokument ten ma jedynie charakter prywatny, służący wewnętrznej ewidencji korespondencji. Pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wraz ze skargą kasacyjną. We wniosku wskazano, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienie skargi kasacyjnej złożony jest w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II OZ 495/16, z którego wynika prawomocnie, że strona skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżąca wskazała, że dziennik korespondencji Z. w L. wskazuje, że korespondencja z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawierająca odpis wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem została wpisana w dniu 13 stycznia 2016 r. Tym samym wniesienie skargi kasacyjnej w dniu 12 lutego 2016 r. nastąpiłoby w ustawowym terminie. Jednakże z treści orzeczenia NSA wynika, że doręczenie to nastąpiło jednak już w dniu 12 stycznia 2016 r. W ocenie skarżącej zaistniała sytuacja spowodowana został przez to, że przesyłka była wówczas doręczana przez Inpost (a nie Pocztę Polską S.A.) i doręczyciel sam odnotowując datę odbioru przekazał, że tą przesyłkę doręczono w dniu 13 stycznia 2016 r., co uprawdopodabnia treść dziennika korespondencji skarżącej. W o cenie pełnomocnika skarżącej ma to związek z tym, że jak było powszechnie wiadome, występowały na terenie Polski kłopoty z doręczeniami przesyłek sądowych i wpisywaniem prawidłowych terminów doręczeń, których często nie sposób było ustalić. Tym samym w ocenie pełnomocnika skarżącej wniesienie skargi kasacyjnej jeden dzień po upływie terminu nie nastąpiło z winy strony skarżącej, ponieważ gdyby nie błędna informacja od doręczyciela Inpost-u i błędna adnotacja w tym zakresie, strona skarżąca z pewnością wniosłaby w terminie skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. W art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazano przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie, bowiem strona skarżąca o uchybieniu terminu przekonała się na podstawie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r., które otrzymała w dniu 31 maja 2016 r. Jednocześnie wskazać należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, że nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004r., FZ 63/04, niepubl.). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazane przez pełnomocnika skarżącej okoliczności, stosownie do których do uchybienia terminu doszło z uwagi na doręczanie przesyłki przez Inpost (a nie Pocztę Polską), gdzie doręczyciel sam odnotowując datę odbioru przekazał, że tą przesyłkę doręczono w dniu 13 stycznia 2016 r., są sprzeczne z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Błędnie bowiem pełnomocnik skarżącej wskazuje, że doręczenie przesyłki nastąpiło za pośrednictwem operatora pocztowego Inpost i doręczyciel sam wpisywał datę odbioru korespondencji, bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zawierającej odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem wynika, że została ona stronie skarżącej doręczona w dniu 12 stycznia 2016 r. (k. 121 akt sądowych). Uprawiona do odbioru korespondencji osoba (A. D.) potwierdziła powyższą okoliczność własnym podpisem oraz pieczęcią S. Ponadto wskazać należy, że sądy administracyjne (w odróżnieniu od sądów powszechnych) nie doręczały i nie doręczają korespondencji za pośrednictwem operatora usług pocztowych Inpost, lecz za pośrednictwem Poczty Polskiej. W związku z tym twierdzenia pełnomocnika skarżącej, próbujące wykazać przyczynienie się operatora usług pocztowych Inpost (który de facto nie doręczał w tym postępowaniu przesyłek sądowych) do uchybienia terminowi przez stronę, jest niezrozumiałe. Podkreślić jednocześnie należy, że niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw determinuje niezasadność wniosku o przywrócenie terminu, bowiem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że niezachowanie terminu było wynikiem istnienia przeszkody nie do przezwyciężenia, tym samym nie uprawdopodobniła ona braku winy w niedotrzymaniu terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.