VII SA/Wa 232/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. i M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. G. i M. G. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 8 stycznia 2016 r. (data stempla urzędu pocztowego) R. G. i M. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. nr [...]z dnia [...] czerwca 2015 r., nakazującą skarżącym rozbiórkę ogrodzenia z paneli drewnianych od strony wewnętrznej działki wzdłuż istniejącego ogrodzenia stalowego wokół działki nr ew. [...]obr. [...], położonej przy ul. [...] w O.. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, uzasadniony niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, bowiem wykonanie rozbiórki zmusi skarżących do poniesienia dużych kosztów finansowych, które w przypadku uwzględnienia skargi będą nieodwracalne. Zdaniem skarżących, po zdemontowaniu paneli nie będzie możliwe przywrócenie poprzedniego stanu rzeczy, bowiem nie będą się nadawały do ponownego posadowienia w dotychczasowym miejscu. Ponadto wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci zniszczenia urządzonego ogrodu, bowiem zdemontowanie paneli zniszczy istniejącą roślinność, dla której są podporą oraz całkowicie zniszczy ekosystem ich ogrodu. Zdjęcie paneli zlikwiduje także intymność wewnątrz posesji skarżących i uniemożliwi korzystanie z ogrodu jako miejsca rekreacji dla dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżących. Niedopełnienie tego obowiązku przez wnioskodawcę i poprzestanie na samym ogólnikowym wskazaniu zaistnienia zagrożenia bliżej nieokreślonej szkody uniemożliwia poczynienie stosownych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Wskazane przez skarżących we wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie powody, dla których wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uważają za zasadne, nie zasługują w ocenie Sądu na uwzględnienie Powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżący nie wskazali kosztów zakupu i montaży ani choćby szacunkowych kosztów wykonania decyzji ani też nie przedstawili swojej sytuacji majątkowej. Samo twierdzenie, że wykonanie decyzji będzie kosztowne nie jest, zdaniem Sądu, wystarczające do stwierdzenia, czy istotnie dojdzie do wyrządzenia skarżącej szkody, którą będzie można ocenić jako znaczną. Ponadto szkoda o charakterze majątkowym ma charakter odwracalny. W razie wykonania decyzji, a następnie jej uchylenia, skarżący będą mogli domagać się odszkodowania na zasadach ogólnych. Odnosząc się do wskazanej przez skarżących przesłanki niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd stoi na stanowisku, że drewniane panele ogrodzeniowe z natury swojej mają charakter demontowalny i możliwe jest ich ponowne zamontowanie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 316/15 i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II OZ 793/15, oddalające zażalenie). Doświadczenie życiowe podpowiada bowiem, że panele ogrodzeniowe charakteryzują się łatwym i szybkim montażem oraz demontażem, a ich rozbiórka, w porównaniu np. z rozbiórką domu mieszkalnego, jest prosta i o wiele mniej kosztowna. Zarzut doprowadzenia do zniszczenia roślinności także nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący mogą roślinom rosnącym w pobliżu objętego decyzją ogrodzenia zapewnić (w razie zaistnienia takiej potrzeby) inną podporę. Podstawową funkcją paneli ogrodzeniowych jest bowiem, jak nazwa wskazuje, odgradzanie, lecz również – w przypadku paneli pełnych – przesłanianie widoku, a nie zapewnienie podpory roślinności, do czego służą m.in. słupki i kratki ogrodnicze. Argument dotyczący "utraty intymności wewnątrz posesji" trudno zakwalifikować jako zagrożenie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż posiadanie sąsiadów to normalna i dająca się przewidzieć konsekwencja mieszkania w pobliżu innych zamieszkałych zabudowań. Likwidacja objętego decyzją ogrodzenia nie spowoduje, że dzieci skarżących nie będą mogły bawić się w ogrodzie. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a.