VII SA/Wa 2338/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-12-17
Skład orzekający: Izabela Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie wycofania wyrobu z obrotu jest dopuszczalna, gdy nie wyczerpano środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego jest niedopuszczalna, jeśli nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia przewidziane w postępowaniu administracyjnym, a organ ten nie ma organu wyższego stopnia, wobec czego od jego decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, a nie skarga bezpośrednia do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Firma K. K. P. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z października 2010 r. dotyczącą wycofania z obrotu wyrobu o nazwie "T." oraz podobnych wyrobów, które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Skarżący zarzucił decyzję organu centralnego, jednak nie wyczerpał przewidzianych środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Sygnatura akt VII SA/Wa 2338/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy VII SA/Wa 2338/10 ze skargi Firmy K. K. P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wycofania wyrobu z obrotu postanawia: odrzucić skargę.
Firma K. K. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wycofania z obrotu na terenie całego kraju wyrobu o nazwie "T." określonego jako wyrób przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkie podobne wyroby, mogące mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.
Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zw. dalej Kpa, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Natomiast zgodnie z art. 127 Kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. W przypadku gdy organ wydający akt administracyjny nie ma nad sobą organu wyższego stopnia przysługuje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy – zgodnie z art. 127 § 3 Kpa.
Art. 7 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 Nr 122 poz. 851 ze zm.) stanowi, że Państwową Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny jako centralny organ administracji rządowej. Nie ma zatem w hierarchii administracyjnej organu wyższego stopnia. Oznacza to, że od decyzji wydanych przez ten organ służy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
Pouczenie o treści zgodniej z przepisem art. 127 § 3 Kpa znajduje się w zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na podstawie art. 52 § 1 ww. ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast § 2 ww. przepisu wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W tym stanie rzeczy niedopuszczalnym jest wniesienie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z tego względu, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed organami administracji państwowej. Fakt ten przesądza o naruszeniu art. 52 § 1 ww. ustawy oraz przesądza o niedopuszczalności skargi w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło