VII SA/Wa 2338/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r., Nr 821/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę K. P. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez K. P. i R. P. skarga na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r., Nr 821/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "p.p.s.a") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot – którego legitymację bada z urzędu sąd administracyjny. Ustalenie zakresu legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Skarga, którą wniósł podmiot nieposiadający w sprawie legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5a, jest niedopuszczalne. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca nie była stroną w postępowaniu administracyjnym, w którym wydano zaskarżoną decyzję. Z jej skargi nie wynika również, aby skarżąca miała interes prawny w przedmiotowej sprawie – nie wykazała ona związku pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego. Jak zaś stanowi art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 p.p.s.a.). Skarżąca nie złożyła również wniosku o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika, jako osoba która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, co zgodnie z art. 33 § 2 p.p.s.a. mogła uczynić przy jednoczesnym wykazaniu, że wynik przedmiotowego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W związku z tym skarżąca K. P. nie mogła skutecznie złożyć skargi we własnym imieniu. Skarżąca nie posiada w niniejszej sprawie indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. Nie jest również jednym z podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Nie przysługuje jej zatem legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.