VII SA/Wa 2344/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 września 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej "Kpa" oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290) dalej Prawo budowlane, po rozpatrzeniu zażalenia [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], odmawiające wznowienia postępowania na wniosek [...] zakończonego ostateczną decyzją Nr [...]z dnia [...] marca 2013 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Inwestorowi – [...] Sp. z o. o. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, przy ul. [...], w [...] Dzielnicy [...] (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]), [...] jako właścicielka lokalu nr [...] w budynku znajdującym się na nieruchomości przy ul. [...] wystąpiła w dniu 18 listopada 2014 r. do Urzędu [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 4 Kpa. Organ i instancji odniósł się do każdej z wymienionych przez wnioskodawczynię przesłanek wznowienia. I tak postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Prezydent [...] odmówił wznowienia postępowania, z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, z uwagi na niezachowanie terminu przez wnioskodawczynię do złożenia wniosku o wznowienie. Na postanowienie Nr [...] z dnia [...] listopada 2014r. nie wniesiono zażalenia. Natomiast, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Prezydent [...] odmówił wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 1 Kpa, również z uwagi na niezachowanie terminu przez wnioskodawczynię do wniesienia wniosku o wznowienie. To postanowienie jak i kolejne postanowienie zostało uchylone przez Wojewodę [...] . Prezydent [...] prowadząc postępowanie z przesłanki wskazanej we wniosku określonej w pkt 1 § 1 art.145 k.p.a. pismem z dnia 18 lutego 2016 r. wezwał [...] do dostarczenia prawomocnego orzeczenia sądowego stwierdzającego, że dokument - "Analiza wpływu projektowanej zabudowy na przesłanianie i nasłonecznienie zabudowy istniejącej" sporządzona przez mgr inż. arch. [...] był sfałszowany. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawczyni nie dostarczyła prawomocnego orzeczenia sądowego stwierdzającego, że ww. dokument był sfałszowany, natomiast rozszerzyła podstawę prawną wniosku o art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, wskazując, iż pojawiły się nowe dowody w sprawie, w postaci analizy nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczanych na pobyt ludzi w jednym z mieszkań w budynku przy ul. [...] w [...] z dnia [...] września 2014 r. oraz oświadczenie w sprawie wpływu inwestycji przy ul. [...] na nieruchomość wnioskodawcy z dnia 23 września 2014 r. Prezydenta [...] kolejnym postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie wniosku dot. przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 Kpa, odmówił wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. a Wojewoda [...] zaskarżonym postanowieniem z dnia z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy w/w postanowienie Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. Wojewoda [...] wskazał, iż z dokumentacji sprawy wynika, iż wnioskodawczym uchybiła terminowi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 1 oraz o przesłankę 145 § 1 pkt 5 Kpa, co skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania tymczasem [...] wniosek oparty o opartego na przesłance z art. 145 § 1 pkt 1 K.p.a. sformułowała w dniu w dniu 18 listopada 2014 r. rozszerzając go w dniu 10 marca 2016 r. o przesłankę z pkt. 5 wiedząc o podniesionej nowej okoliczności już od dnia 26 września 2014 r. W ocenie organu odwoławczego brak było merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej treści niż zawarte w zaskarżonym postanowieniu Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...]. Postanowienie Wojewody [...] zostało zaskarżone przez [...], która zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego przejawiające się w naruszeniu zasad opisanych w art. 7, 8 i 10 w związku z art. 145 par. 1 pkt. 1 i 5 oraz 148 kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem Skarżącej zaprezentowane argumenty są błędne i organ rozstrzygając tę kwestię uchybiły podstawowe zasady procedury administracyjnej opisane w artykułach 7, 8 i 10 kpa, poprzez nie wyjaśnienie dogłębne istoty sprawy, nie przeprowadziły wszystkich czynności niezbędnych do załatwienia i wyjaśnienia sprawy a swoje wnioski oparły na stanowisku i dokumentach tylko jednej strony postępowania jednocześnie nie uwzględniając i nie odnosząc się do stanowiska skarżącej. Zdaniem Skarżącej wnioskowała Ona o wznowienia postępowania na podstawie art. 145 par 1. pkt. 1 kpa, nigdy nie twierdząc iż znajduje się w posiadaniu prawomocnego wyroku sądowego stwierdzającego fałszywość opinii biegłego ale wnioskował o to na podstawie przedłożonych organowi dowodów i twierdzeń. Z dowodów tych wynika, iż wnioskodawca powinien być stroną postępowania ponieważ planowana inwestycja w znacznym stopniu wpływa na nieruchomość przy ul. [...] w [...]. A organ wydając zaskarżoną decyzje posługiwał się fałszywymi dowodami. Ponadto zdaniem Skarżącej dotrzymała terminów kodeksowych a składając wniosek, rozszerzyła podstawę prawną o punkt 5 art. 145 § 1 już w trakcie postępowania administracyjnego - chociaż nie ciążył na niej ten obowiązek. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie zaskarżone zostało postanowienie Wojewody [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., odmawiające wznowienia postępowania na wniosek [...] zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. W przedmiotowej sprawie tj wznowienia postępowania toczyło się postępowanie administracyjne z wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia 17 czerwca 2013 r. zakończone wydaniem decyzji Prezydenta m[...] Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. , która to decyzja była kontrolowana przez Wojewodę [...] i Sąd Administracyjny i pozostaje w obrocie prawnym. W dniu 14 listopada 2014 r. do Urzędu [...] wpłynął kolejny wniosek członka Wspólnoty Mieszkaniowej [...] właścicielki lokalu nr [...] [...] o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 i 4 Kpa. Wniosek ten o wznowienie postępowania należy rozpoznać zgodnie z ustalonymi zasadami przewidzianymi przepisami k.p.a. czyli, że zgodnie z art. 148 § 1 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Biorąc pod uwagę, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a. ustawodawca wprowadził w sprawie wznowienia postępowania postępowanie dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji bada, czy podanie o wznowienie postępowania wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 § 1 Kpa. Poza ww. wymogami organ nie może dokonywać oceny zasadności wniosku skarżących i przeprowadzać postępowania co do przyczyn wznowienia. Na tym etapie organ nie rozstrzyga, czy wskazane w podaniu okoliczności są prawdziwe i czy rzeczywiście wystąpiły. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Podkreślić jednak należy, że ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Organ ma obowiązek dokonania weryfikacji twierdzeń strony i przedstawianych przez nią dowodów oraz przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności, a następnie dokonania oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów ( wyrok NSA z 25 maja 2017 r. II OSK 2445/15). W tym miejscu należy zauważyć, co jednoznacznie wynika z akt sprawy i co podkreślił organ odwoławczy, wnioskodawca nie zachowywał terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania przewidzianego w art. 148 k.p.a. biorąc pod uwagę, że o okolicznościach wskazanych jako podstawa wznowienia Skarżąca wiedziała w dniu 22 września 2014 r. Wniosek złożony został dnia 14.11.2014 r. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., a Sąd nie dopatrując się w sprawie istotnego naruszenia przepisów prawa, nie może tym samym potwierdzić zarzutów Skarżącej o naruszeniu art. 7, 8 i 10 w związku z art. 145 par. 1 pkt. 1 i 5 oraz 148 kodeksu postępowania administracyjnego nie Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 tj.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.