VII SA/Wa 2351/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi B. F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] października 2006 r. znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania B. i J. F. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2006 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę Stacji Bazowej Telefonii Cyfrowej sieci [...] nr [...] "K.", na działce nr [...] w Z. gm. Ł. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji ocenił, że kwestionowana decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Wskazał, że sporna inwestycja, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. (Dz.U. Nr 257, poz. 2573) zaliczona została do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Ponadto organ wskazał, iż inwestycja zrealizowana zostanie na działce nr [...], która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Ł. obejmującym tereny położone we wsi Z., uchwalonym przez Radę Gminy w Ł. w dniu [...] września 2002 r., znajduje się na terenie oznaczonym symbolem NO przeznaczonym pod działalność usługową - publiczną (teren oczyszczalni ścieków). Natomiast w ewidencji gruntów działka o nr [...] określona została jako użytki rolne klasy RVI i stanowi własność gminy Ł. Zdaniem organu II instancji lokalizacja inwestycji nie będzie więc kolidowała z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Z. Argumentując swe rozstrzygnięcie Wojewoda [...] zauważył, iż inwestor wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę przedstawił kompletną dokumentację projektową wykonaną przez osoby zrzeszone w izbie samorządu zawodowego, które posiadają stosowne uprawnienia budowlane oraz przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ zauważył także, że inwestycja została poddana procedurze administracyjnej wynikającej z przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. Wójta Gminy Ł., o środowiskowych uwarunkowaniach wyrażającej zgodę na realizację przedsięwzięcia (znak:[...]), która stała się prawomocna dnia 27 lutego 2006 r. Wymienione uwarunkowania środowiskowe zostały pozytywnie uzgodnione -1 - postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. znak: [...] oraz postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2005 r. [...]. Lokalizacja stacji bazowej z wieżą antenową w Z. na działce nr [...] o wysokości całkowitej H=58,00 m npt została również pozytywnie zaopiniowana przez Dowództwo Sił Powietrznych (pismo z 4 sierpnia 2005 r. Nr 4461/05). Ponadto organ odwoławczy podniósł, że określone w decyzji środowiskowej uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia zostały uwzględnione w projekcie zagospodarowania terenu. Zgodnie z wymienionym projektem stacja bazowa została zaprojektowana w taki sposób, aby praca stacji nie powodowała występowania w miejscach przebywania ludzi pól elektromagnetycznych o gęstości mocy powyżej 0,1 W/m.kw. lub o wartości składowej elektrycznej natężenia pola 7V/m. Wymienione wartości, określające zasięg obszaru oddziaływania inwestycji, będą występować w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludzi, związanej z zabudową działek sąsiednich na wysokości powyżej 40,40 m nad poziomem terenu, w promieniu 60,30 m od stacji. Po zrealizowaniu stacji zostaną wykonane pomiary kontrolne pól elektromagnetycznych. Brak pól o ponad normatywnej wysokości warunkować będzie oddanie inwestycji do użytku. W przypadku realizacji nowych budynków bądź rozbudowy istniejących w zasięgu oddziaływania anten nadawczych, projekt zakłada zmianę warunków pracy stacji w taki sposób, aby obszary pól elektromagnetycznych o wartościach wyższych niż graniczne, nie obejmowały swym zasięgiem miejsc dostępnych dla ludzi. Odnosząc się do zarzutów odwołania B. i J. F. Wojewoda [...] stwierdził, iż zarzuty te dotyczą głównie spraw rozstrzygniętych w odrębnym postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Zauważył, że wszystkie strony postępowania o pozwolenie na budowę stacji uczestniczyły w w/w postępowaniu, a po uprawomocnieniu się decyzja Wójta Gminy Ł. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia - zgodnie z art. 56 ust. 9 ustawy Prawo ochrony środowiska - stała się wiążąca dla organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę. Organ II instancji zauważył również, że przepisy prawa dopuszczają możliwość wznoszenia budynków przeznaczonych na pobyt ludzi w terenie zagrożonym uciążliwościami, do jakich zalicza się, zgodnie z § 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. Nr. 75, poz. 690 ze zm) szkodliwe -2- promieniowanie i oddziaływanie pól elektromagnetycznych - pod warunkiem zastosowania środków technicznych zmniejszających uciążliwości poniżej poziomu ustalonego w tych przepisach, a planowany obiekt spełnia wymogi techniczno -budowlane i środowiskowe jego lokalizacji. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła B. F. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: * naruszenie zasad postępowania określonych w art. 7 i art. 10 kpa przez zaniechanie rozpatrzenia i dokładnego wyjaśnienia sprawy w postępowaniu odwoławczym; * naruszenie art. 80 kpa i art. 81 kpa przez zaniechanie ustalenia stanu faktycznego i jego oceny na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów oraz wyjaśnienia sprzeczności spowodowanych uchybieniami postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę; - naruszenie podstawowych zasad Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. tj. art. 68 i art.74 dotyczących ochrony zdrowia oraz art. 39 tej ustawy; - naruszenie zasad postępowania w sprawach oceny oddziaływania przedsięwzięć na środowisko i zdrowie oraz warunki życia ludzi tj. art. 47 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga B. F. nie jest zasadna. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły w związku z tym skarga nie mogła być uwzględniona. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami oraz jeżeli nie został naruszony interes osób trzecich. Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 9 wymienionej ustawy, obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany -3- okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno - budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, iż ochrona uzasadnionego interesu osób trzecich powinna opierać się wyłącznie na obiektywnej ocenie dotyczącej przestrzegania obowiązujących przepisów prawa, a w szczególności wymagań techniczno - budowlanych oraz norm dotyczących budowy i utrzymania obiektów budowlanych (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 października 2004 r. IV SA 4872/02 niepubl. oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 października 2004 r., IV SA 4/02, niepubl.). Biorąc pod uwagę treść przywołanych przepisów stwierdzić należy, iż decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę powinna uwzględniać zarówno interesy inwestora jak i podmiotów, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie naruszone. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wprost określa warunki jakie inwestor ma obowiązek spełnić, aby uzyskać pozwolenie na budowę. W przedmiotowej sprawie obowiązki te zostały spełnione, dlatego też za zasadną i zgodną z prawem należy uznać decyzję Starosty [...] z dnia [..] września 2006 r. Nr [...] r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia P. Sp. z o.o. w W. na budowę Stacji Bazowej Telefonii Cyfrowej sieci [...] nr [...]"K.", na działce nr [...] w Z. gm. Ł. jak i utrzymującą ją w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r. Przepis art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 wymienionej ustawy stanowi, iż pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska oraz po uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Ponadto pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 wymienionej ustawy). Stosownie do art. 35 ust. 1 w/w ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w -4- szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Organ sprawdza również kompletność projektu budowlanego, posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, to czy projekt wykonany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane oraz zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno -budowlanymi. W przypadku spełnienia przez inwestora w/w wymagań oraz w przypadku wykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 wymienionej ustawy). Z akt przedmiotowej sprawy wynika bezspornie, że inwestor – P. Sp. z o.o. w W. - spełnił wszystkie wymagane prawem budowlanym obowiązki tj. przedłożył m.in. kompletny projekt budowlany sporządzony przez uprawnione osoby, posiadający wymagane opinie i uzgodnienia oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z akt sprawy wynika również, że sporna inwestycja zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. (Dz.U. Nr 257, poz. 2573) zaliczona została do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz że została poddana procedurze administracyjnej wynikającej z przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. Procedura ta zakończyła się wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. Wójta Gminy Ł. o środowiskowych uwarunkowaniach wyrażającej zgodę na realizację przedsięwzięcia (znak:[...]), która stała się prawomocna dnia 27 lutego 2006 r. Wymienione uwarunkowania środowiskowe zostały pozytywnie uzgodnione postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...]stycznia 2006 r. znak: [....] oraz postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2005 r.[...]. Lokalizacja stacji bazowej z wieżą antenową w Z. na działce nr [...] o wysokości całkowitej H=58,00 m npt została także pozytywnie zaopiniowana przez Dowództwo Sił Powietrznych (pismo z 4 sierpnia 2005 r. Nr 4461/05). Ponadto określone w decyzji środowiskowej uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia zostały uwzględnione w projekcie zagospodarowania terenu. Zgodnie z wymienionym projektem stacja bazowa została zaprojektowana w taki sposób, aby praca stacji nie powodowała występowania w miejscach przebywania ludzi pól elektromagnetycznych o gęstości mocy powyżej 0,1 W/m.kw. lub o wartości składowej -5- elektrycznej natężenia pola 7V/m. Wymienione wartości, określające zasięg obszaru oddziaływania inwestycji, będą występować w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludzi, związanej z zabudową działek sąsiednich na wysokości powyżej 40,40 m nad poziomem terenu, w promieniu 60,30 m od stacji. Po zrealizowaniu stacji zostaną wykonane pomiary kontrolne pól elektromagnetycznych. Brak pól o ponad normatywnej wysokości warunkować będzie oddanie inwestycji do użytku. W przypadku realizacji nowych budynków bądź rozbudowy istniejących w zasięgu oddziaływania anten nadawczych, projekt zakłada zmianę warunków pracy stacji w taki sposób, aby obszary pól elektromagnetycznych o wartościach wyższych niż graniczne, nie obejmował swym zasięgiem miejsc dostępnych dla ludzi. Z akt niniejszej sprawy wynika również, że lokalizacja spornej inwestycji nie będzie kolidowała z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ł., gdyż inwestycja zrealizowana ma zostać na działce nr [...], która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Ł. obejmującym tereny położone we wsi Z., uchwalonym przez Radę Gminy w Ł. w dniu [...] września 2002 r., znajduje się na terenie oznaczonym symbolem NO przeznaczonym pod działalność usługową - publiczną (teren oczyszczalni ścieków). Zauważyć należy, iż określenie działalności usługowo - publicznej, która może być prowadzona na terenie oznaczonym symbolem NO w planie zagospodarowania przestrzennego gminy Ł. poprzez wskazanie w nawiasie "oczyszczalni ścieków" jest jedynie przykładem działalności usługowo - publicznej jaka może być prowadzona na tym terenie. W ocenie Sądu nie można byłą więc uznać - jak wskazuje w skardze B. F. - że stacja bazowa telefonii cyfrowej -będąca z całą pewnością działalnością o charakterze usługowo - publicznym - nie była uwzględniona w miejscowym planie zagospodarowani przestrzennego. Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, iż w przedmiotowej sprawie inwestor spełnił wszystkie wymagania określone w art. 32 ust. 1 i 4 ustawy Prawo budowlane. Tym samym zgodnie z art. 35 ust. 4 wymienionej ustawy organ architektoniczno - budowlany zobligowany był zatwierdzić projekt budowlany i udzielić pozwolenia na budowę. Zauważyć należy, iż dla inwestycji polegającej na budowie Stacji Bazowej Telefonii Cyfrowej sieci [...] nr [...] "K." określony został obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane obejmujący nieruchomości o nr [...] w miejscowości Z. gm. Ł. Z akt sprawy wynika, że w trakcie prowadzonego -6- postępowania o wydanie pozwolenia na budowę organ architektoniczno - budowlany I instancji pismem z dnia 16 sierpnia 2006 r. zawiadomił strony postępowania -właścicieli działek znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji na środowisko - o wszczęciu postępowania w sprawie budowy stacji i pouczył je o możliwości zapoznania się ze złożoną dokumentacją techniczną oraz możliwości wniesienia uwag i zastrzeżeń, a także doręczył im swoje rozstrzygnięcie, czym w ocenie Sądu umożliwił i zapewnił stronom czynny udział w toczącym się postępowaniu. Z akt sprawy wynika także, że strony skorzystały z przysługującego im uprawnienia czynnego udziału w toczącym się postępowaniu m.in. składając w organie pismo z dnia 25 sierpnia 2008 r. kwestionujące prowadzone postępowanie, czy też składając odwołanie od decyzji organu I instancji. W tych okolicznościach za bezzasadny należało więc uznać zarzut skargi naruszenia przez organy orzekające w sprawie art. 10 kpa stanowiącego, iż organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Odnosząc się do zarzutu skargi obniżenia wartości sąsiadujących ze sporna inwestycją nieruchomości stwierdzić należy, iż ewentualne obniżenie wartości sąsiednich nieruchomości na skutek realizacji tej inwestycji nie mogło stanowić przesłanki do odmowy wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Nie może także stanowić podstawy do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wskazać ponownie należy, iż w świetle utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego pojęcie "uzasadnionych interesów osób trzecich", o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane winno być interpretowane w oparciu o przesłanki obiektywne, tj. w oparciu o zgodność z regulującymi proces inwestycyjny przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane inwestycją dolegliwości dla otoczenia, czy naruszenie interesów ekonomicznych osób trzecich nie mogą być kwalifikowane jako naruszające "uzasadnione interesy osób trzecich" (zob. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2006 r, II OSK 1371/05, LEX 318327 oraz wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2001 r, SA/Sz 1799/00, LexPolonica nr 355095). Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi jak np. że sporna inwestycja emitować będzie pole elektromagnetyczne, stwarzające zagrożenie życia i zdrowia dla ludzi mieszkających i przebywających w pobliżu stacji, należy stwierdzić, iż także te zarzuty dotyczą interesów faktycznych, które nie znajdują ochrony w postanowieniach art. 5 ust. 1 pkt -7- 9 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem Sądu zasadnie stwierdził organ odwoławczy, że zarzuty te dotyczą spraw, które winny być rozstrzygane w odrębnym postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Zauważyć trzeba, iż z akt sprawy wynika, że wszystkie strony postępowania o pozwolenie na budowę stacji uczestniczyły w wymienionym postępowaniu i nie kwestionowały wydanej przez Wójta Gminy Ł. decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, po uprawomocnieniu się decyzja ta, zgodnie z art. 56 ust. 9 ustawy Prawo ochrony środowiska, stała się wiążąca dla organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę. Wbrew zarzutom skargi stwierdzić należy, że zarówno organ I instancji jak i organ II instancji orzekając w niniejszej sprawie dokonały wszechstronnej oceny okoliczności danego przypadku, na podstawie zebranego w sprawie całokształtu materiału dowodowego. Ponadto organy te uzasadniły zgodnie z wymogami przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego stanowiska wyrażone w swych rozstrzygnięciach tj. wskazały fakty, które uznały za udowodnione, dowody na których się oparły oraz przyczyny z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej, czym uczyniły zadość wymaganiom określonym w art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 §3 kpa. W tych okolicznościach nie można więc zdaniem Sądu uznać za słusznego twierdzenia strony skarżącej, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...]października 2006 r. oraz utrzymana wymienioną decyzją, decyzja Starosty [...] z dnia [...] września 2006 r. zostały wydane z naruszeniem prawa. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić. -8-