VII SA/Wa 2355/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. prowadzącego działalność gospodarczą Zakład U. w W. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany terminu realizacji obowiązków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący M. B. prowadzący działalność gospodarczą Zakład U. w W. wraz ze skargą na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany terminu realizacji obowiązków, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...] mocą której organ odmówił zmiany terminu realizacji obowiązków określonych w decyzji tego organu z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]. Mocą decyzji na skarżącego nałożono obowiązki: zapewnienia przeprowadzenia okresowych kontroli instalacji elektrycznych, zapewnienia przeprowadzenia okresowych kontroli i czyszczenia przewodów kominowych, zapewnienia przeprowadzenia przeglądu technicznego i konserwacji, przeciwpożarowej, włącznika prądu, zapewnić dla obiektu i wdrożyć instrukcję bezpieczeństwa pożarowego, wyposażyć określone budynki w gaśnice, umieścić w określonych budynkach instrukcje postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem nr telefonów alarmowych, zapoznać pracowników zakładu z przepisami przeciwpożarowymi, oznakować znakami zgodnymi z polskimi Normami drogi i wyjścia ewakuacyjne i inne. Skarżący we wniosku wskazał, że jego zdaniem w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), gdyż nałożone obowiązki wygenerują ogromne koszty dla przedsiębiorstwa skarżącego, a w chwili obecnej ich wykonywanie jest bezcelowe i niepraktyczne, sprzeczne z zasadą gospodarności, celowości, i oszczędności środków. Zatem ich wykonanie w chwili obecnej spowoduje wyrządzenie znacznej szkody. Wnioskodawca wskazał także, że budynki, co do których nałożono obowiązki będzie użytkował do końca grudnia 2015 r., po czym zmienia lokalizację swojego przedsiębiorstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.). W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, iż skarżący wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, która sama z siebie nie nadkłada na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu, które wiązałyby się z jej wykonaniem i narażeniem skarżącego na powstanie znacznej szkody czy też kosztów. Mocą tej decyzji organ utrzymał w mocy decyzje organu I instancji, odmawiającą zmiany terminu realizacji obowiązków określonych w innej wcześniejszej decyzji. Dopiero decyzja z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] nakłada na skarżącego obowiązki, jednakże wnioskodawca formalnie nie objął tej decyzji swoim wnioskiem. Pamiętać należy, że z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61. Z przepisu tego wynika więc, że po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji/postanowienia może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji/postanowienia. Dopiero, w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji/ postanowienia wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu i są podstawy do jego wstrzymania. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji/ postanowienia wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Zatem już chociażby z tego względu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadne. Dodatkowo należy wskazać, że wnioskodawca w sposób bardzo ogólnikowy poprzestał na uzasadnieniu wniosku. Podano, że nałożone obowiązki wygenerują ogromne koszty dla przedsiębiorstwa skarżącego, a w chwili obecnej ich wykonywanie jest bezcelowe i niepraktyczne, sprzeczne z zasadą gospodarności, celowości, i oszczędności środków. Zatem ich wykonanie w chwili obecnej spowoduje wyrządzenie znacznej szkody. Wnioskodawca wskazał także, że budynki, co do których nałożono obowiązki będzie użytkował do końca grudnia 2015 r., po czym zmienia lokalizację swojego przedsiębiorstwa. Wskazać w tym zakresie należy, że okoliczności zmiany siedziby przedsiębiorstwa wnioskodawca w ogóle nie uprawdopodobnił. Nie nadesłano ani do akt administracyjnych żadnych umów wypowiedzenia najmu, ani nie przedstawiono innych wiarygodnych okoliczności wskazujących na zmianę siedziby. Oświadczenie to jest zatem zbyt gołosłowne by Sąd mógł je uwzględnić. Z powyższych względów Sąd nie znalazł podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Takie stanowisko Sądu jest zgodne z obowiązującym orzecznictwem. W postanowieniu z 6 lutego 2009 r. (sygn. akt II FZ 39/09, Lex nr 489786), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "nie można w sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku jakichkolwiek okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (...)". W konsekwencji w przywołanym postanowieniu NSA przyjął, że postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku strony w tym zakresie, należy uznać za zgodne prawem. Na koniec wskazać należy, ze istotną kwestią jest również i to, iż nałożone obowiązki są jak najbardziej uzasadnione z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej, a wiec ochrony życia i zdrowia pracowników przedsiebiorstwa. W świetle powyższego, oceniając czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dopatrzył się ich zaistnienia. W przedmiotowym wniosku nie wykazano, że zachodzą przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.