VII SA/Wa 2361/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2012 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. skargę oddala, II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. C. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 zł (trzysta siedem złotych i pięćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 zł (pięćdziesiąt siedem złotych i pięćdziesiąt groszy). Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak: [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., zw. dalej: kpa) oraz art. 37 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851, ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia B. K. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego choroby zawodowej, tj. przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego - pozycja 4 wykazu chorób zawodowych, określonego w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 1983 r. Nr 65, poz. 294 ze zm.). Wydając powyższe orzeczenie organ ustalił następujący stan faktyczny i prawny. Pismem z dnia 21 marca 2011 r., doprecyzowanym pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r., B. K. wniósł o zawieszenie prowadzonego przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego postępowania administracyjnego w przedmiocie choroby zawodowej, z uwagi na toczące się "postępowanie wyjaśniające w Ministerstwie Zdrowia w Departamencie Zdrowia Publicznego". [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, zgodnie z ww. wnioskiem, postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej w oparciu o art. 98 § 1 kpa. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 20 czerwca 2011 r. B. K. pismem z dnia 22 czerwca 2011 r. zwrócił się do Głównego Inspektora Sanitarnego o przeprowadzenie mediacji. Organ w odpowiedzi pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r., znak: [...] poinformował wnioskodawcę, iż obowiązujące przepisy prawa, regulujące problematykę postępowania administracyjnego w przedmiocie chorób zawodowych, nie przewidują instytucji mediacji, o którą wnosił. Dlatego też wnioskodawca pismem z dnia 26 lipca 2011 r., doprecyzował, że wcześniejsze pismo z dnia 22 czerwca 2011 r. jest zażaleniem na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...]. W związku z powyższym Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2011 r. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się B. K. wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której opisał swoją ciężką sytuację życiową i zdrowotną i wniósł o przywrócenie mu terminu do złożenia zażalenia. Wniosek ten powtórzyła również pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 5.07.2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 kpa w zw. z art. 144 kpa. W myśl tych przepisów organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy zażalenie zostało wniesione po jego upływie. Zgodnie zaś z art. 141 § 2 kpa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Obowiązkiem organu administracji publicznej właściwego do rozpatrzenia zażalenia jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy zażalenie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Z akt postępowania administracyjnego - ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia organu pierwszej instancji - wynika bezspornie, iż postanowienie [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] maja 2011 r. zostało doręczone B. K. w dniu 20 czerwca 2011 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem w dniu 27 czerwca 2011 r. Skarżący wniósł zażalenie dopiero w dniu 27 lipca 2011 r., nadając je w tym dniu w urzędzie pocztowym, a zatem zażalenie zostało wniesione z uchybieniem 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 141 kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo zatem ustalił i ocenił datę doręczenia. Na marginesie należy wskazać, że pismo z dnia 22 czerwca 2011 r. nie mogło zostać potraktowane jako zażalenie z uwagi na to, że skarżący wprost wnosił w nim o "rozpatrzenie mojej sprawy w drodze mediacji; wiadomym jest, iż forma zażalenia może pozbawić mnie możliwości pozytywnego załatwienia sprawy, stąd zwracam się o mediację, nie czyniąc zarzutów wobec postanowienia [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego". Dopiero pismo z dnia 26 lipca 2011 r., nadane w dniu 27 lipca 2011 r., zdaniem Sądu, stanowi stricte zażalenie na postanowienie z dnia [...] maja 2011 r. Podkreślić jednocześnie należy, iż uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż zastosowanie tego przepisu. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia zażalenia nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa, przy czym nawet nieznaczne (w tym również jednodniowe) przekroczenie terminu do złożenia zażalenia zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. II OSK 9/09 Lex nr 597944, wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 października 2008r. sygn. VI SA/Wa 492/08 Lex nr 520186). Rozpoznanie zażalenia pomimo złożenia go z uchybieniem terminu stanowiłoby bowiem rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa), oznaczałoby bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym postanowienia ostatecznego, korzystającego z ochrony trwałości w myśl art. 16 § 1 kpa. Jednocześnie Sąd nie mógł uwzględnić wniosków skarżącego (ani jego pełnomocnika) o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia albowiem wniosek ten winien być skierowany do organu administracji właściwego do rozpoznania środka zaskarżenia. Ustawodawca określił uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych i są one ograniczone – jak zostało wyżej wskazane - do badania legalności zaskarżonych rozstrzygnięć. Katalog rozstrzygnięć, które mogą być wydawane przez ten sąd został określony w art. 145 – 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.). Mając powyższe okoliczności na uwadze uznać należy, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje oparcie w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tj.) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) .