VII SA/Wa 2369/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły ( spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2011 r. sprawy ze skargi Spółdzielni O. w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe W dniu 4 listopada 2010 r. Spółdzielnia O."T." w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. Nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] o podjęciu postępowania zawieszonego postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., a wszczętego wnioskiem N. Spółki z o.o. w W. w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji paliw wraz z infrastrukturą techniczną i podłączeniem komunikacyjnym od strony ul. G. i ul. K. w W. Pismem procesowym z dnia 8 września 2011 r. uczestnik postępowania – N. Spółka z o.o. w W. wniosła o umorzenie postępowania sądowego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Uzasadniając wniosek Spółka N. podała, że dnia 16 maja 2011 r. skutecznie cofnęła wniosek o wydanie pozwolenia na budowę stacji paliw i organ I instancji decyzją z dnia [...] maja 2011 r. umorzył postępowanie w sprawie. Tym samym -jak wyjaśniła dalej Spółka N.- nie toczy się już postępowanie dotyczące wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji paliw, w ramach którego zostały wydane: postanowienie o podjęciu tego postępowania i skarżone postanowienie Wojewody [...] o utrzymaniu w mocy postanowienia o podjęciu postępowania. W tych okolicznościach postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi Spółdzielni O."T." w W. stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia zastosowanie ww. normy prawnej. Z ostrożności procesowej N. Spółka z o.o. w W. wniosła o oddalenie skargi. Do omawianego pisma Spółka N. załączyła m.in. kopię decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2011 r, którą umorzono postępowanie wszczęte w dniu 27 kwietnia 2010 r. z jej wniosku (jako inwestora), a dotyczące budowy stacji paliw wraz z infrastrukturą techniczną i podłączeniem komunikacyjnym od strony ul. G. i ul. K. w W. Wykonując wezwanie Sądu, przy piśmie z dnia 27 września 2011 r. Urząd [...] złożył do akt sądowych sprawy m.in. potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2011 r., powyżej opisaną. N., we wskazanym piśmie podano, iż Prezydent [...] decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej w sprawie stacji paliw. Następnie, Wojewoda Sygn. akt VII SA/Wa 2369/10 [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2010 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 16 maja 2011 r. inwestor cofnął wniosek o wydanie pozwolenia na budowę i decyzją z dnia [...] maja 2011 r. wniosek ten został uwzględniony, a decyzja ta stała się ostateczna 23 czerwca 2011 r. W toku tego postępowania administracyjnego -przed wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2010 r.-zapadło zaskarżone do Sądu orzeczenie Wojewody [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W postanowieniu z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2453/10 (lex nr 743432), Naczelny Sąd Administracyjny -w kontekście ww. normy prawnej- wskazał, iż "umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu jego bezprzedmiotowości, gdy postępowanie stało się z innych przyczyn bezprzedmiotowe, bez merytorycznego rozpoznania istoty sprawy". W tym samym orzeczeniu NSA wskazał, że "z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna. Przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi winno skutkować jej odrzuceniem." Kierując się powyższym Sąd uznał, iż okoliczności niniejszej sprawy wypełniają dyspozycję cyt. powyżej przepisu. Zdaniem Sądu, w toku postępowania sądowoadministracyjnego (tj. po wniesieniu skargi przez Spółdzielnię O."T." w W.), zaistniały bowiem tego rodzaju zdarzenia, które powodują, iż rozpoznanie skargi Spółdzielni stało się zbędne. Dokonując takiej oceny Sąd miał na względzie, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o podjęciu zawieszonego postępowania, w sprawie wydania pozwolenia na budowę stacji paliw. Przedmiotem skargi jest więc orzeczenie wpadkowe, tj. nie Sygn. akt VII SA/Wa 2369/10 kończące sprawy co do istoty, a rozstrzygające jedynie kwestię, która wystąpiła w sprawie i dotyczyła podjęcia zawieszonego postępowania. Postępowanie, w którym zaskarżone orzeczenie zostało wydane, prowadzone zaś było na wniosek N. Spółki z o.o. w W. z dnia 27 kwietnia 2010 r. Na skutek cofnięcia tego wniosku przez inwestora, decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę stacji paliw zostało umorzone. Z przekazanych Sądowi informacji wynika, iż ww. orzeczenie umarzające postępowanie administracyjne stało się ostateczne. To zaś oznacza, iż nie ma postępowania głównego, w którym wydano zaskarżony do Sądu akt administracyjny. W takiej zaś sytuacji, badanie legalności postanowienia wydanego w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania -które ostatecznie zostało umorzone- należało uznać za zbędne. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.