VII SA/Wa 2384/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Protokolant st. ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2017 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów w związku z dyspozycją usunięcia pojazdu oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...]. 09. 2015 r., znak [...] ustalającej wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu marki Opel [...] nr rej [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia decyzji wynika, że wobec [...] S.A. z siedzibą w [...] i [...] zostało z urzędu wszczęte postępowanie w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem w dniu [...]. 10. 2013 r. dyspozycji usunięcia pojazdu marki Opel [...] nr rej [...] od którego odstąpiono w trybie art. 130a ust.2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym. Decyzją z dnia [...]. 09. 2015 r. znak [...] Prezydent [...] ustalił wysokość kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu na kwotę 478 zł stosownie do Załącznika Nr 2 do Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu. Do zapłaty kosztów zobowiązał solidarnie [...] S.A. - właściciela pojazdu i [...], który kierował pojazdem. Od powyższej decyzji odwołał się [...], podnosząc, iż znak B-36 zakaz zatrzymywania się wraz z tabliczką T-24 były ustawione w taki sposób, że nie był w stanie ich spostrzec i odczytać, a pozostawiony samochód w zatoczce w najmniejszym stopniu nie utrudniał ruchu, ani nie zagrażał bezpieczeństwu ruchu drogowego. Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że stosownie do art. I30a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku : – pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu; – nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, jeżeli pojazd ten jest zarejestrowany w kraju, o którym mowa wart. 129 ust. 2 pkt 8 lit. c; – przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w przepisach ruchu drogowego, chyba że istnieje możliwość skierowania pojazdu na pobliską drogę, na której dopuszczalny jest ruch takiego pojazdu; – pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla pojazdu osoby niepełnosprawnej o obniżonej sprawności ruchowej oraz osób wymienionych w art. 8 ust. 2; – pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. Z kolei stosownie do art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym (w brzmieniu obowiązującym od dnia 19 października 2012r.), od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadkach, o których mowa w ust. 1-2, spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia jest obowiązany właściciel pojazdu. Przepis ust. 10 i stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 130a ust. 6 cyt. ustawy rada powiatu, biorąc pod uwagę konieczność sprawnej realizacji zadań, o których mowa w ust. 1-2, oraz koszty usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu, ustala corocznie, w drodze uchwały, wysokość opłat, o których mowa w ust. 5c, oraz wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 2a, nie może być wyższa niż maksymalna kwota opłat za usunięcie pojazdu, o których mowa w ust. 6a. W niniejszej sprawie ma zastosowanie Uchwała Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2012 r.w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z 2012r., poz. [...]). Zgodnie z załącznikiem Nr 2 do wym. Uchwały wysokość kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu wynosi: |Określenie pojazdu w zależności od : - dopuszczalnej masy całkowitej w kg - lub |Wysokość opłat w złotych w przypadkach | |rodzaju pojazdu |odstąpienia od usunięcie pojazdu | |rower, motorower |110 | |motocykl |218 | |do 3.500kg włącznie dopuszczalnej masy |478 | |całkowitej | | |powyżej 3.500kg do 7.500kg |597 | |powyżej 7.500kg do 16.000kg |846 | |powyżej 16.000kg |1.247 | |pojazd przewożący materiały niebezpieczne |1.518 | Zgodnie z art. 130a ust. 10h, i, j cyt. Ustawy koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Jeżeli w chwili usunięcia pojazd znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż własność tytułu prawnego, osoba ta jest zobowiązana solidarnie do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 10h. W rozpoznawanej sprawie faktem bezspornym jest, co potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, że odwołujący zaparkował pojazd w strefie obowiązywania znaku drogowego B-36 "zakaz zatrzymywania się" z tabliczką T-24 wskazującą, że pojazd pozostawiony w miejscu, w którym obowiązuje zakaz wyrażony tym znakiem zostanie usunięty na koszt właściciela pojazdu. Nie ulega wątpliwości, że czyn powyższy, stanowiący w istocie wykroczenie z art. 92 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń odpowiada dyspozycji przepisu art. 130a ust. 1 pkt 5 u.p.r.d., stanowiącym o obligatoryjnym usunięciu pojazdu. Dyspozycja usunięcia pojazdu (odholowania), jak wynika z akt wydana została przez funkcjonariusza Straży Miejskiej [...]. W związku z tym, że na miejsce zdarzenia odwołujący przybył przed rozpoczęciem przygotowania do wciągnięcia pojazdu na holownik, funkcjonariusz Straży Miejskiej odstąpił na zasadzie art. 130a ust. 2 ustawy od usunięcia pojazdu, co było prawnie dopuszczalne. Jak stanowi przepis taka możliwość zachodzi także wówczas, gdy w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Nie mniej jednak, pomimo iż do faktycznego odholowania pojazdu na strzeżony parking nie doszło, to wezwanie holownika czyli podjęcie czynności usunięcia niewątpliwie wygenerowało koszty usunięcia, o których obowiązku poniesienia informuje tabliczka T-24, a które zgodnie z Załącznikiem Nr 2 do Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu wynoszą 478 zł dla pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3.500kg. Ustosunkowując się do podnoszonego zarzutu dotyczącego widoczności znaku B-36 z tabliczką T-24 organ odwoławczy wyjaśnił, iż organ I instancji zbadał prawidłowość oznakowania ulicy Wolskiej i zgodnie z zatwierdzonym projektem organizacji ruchu oraz zgromadzoną w sprawie dokumentacją fotograficzną w dniu 25.10. 2015 r. na ul. [...] w [...] znak B-36 z tabliczką T-24 obowiązywał po obu stronach ulicy, a znaki były ustawione w sposób widoczny i czytelny. Zdaniem organu odwoławczego w ustalonym stanie faktycznym i prawnym zasadne było utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci naruszenia: - art. 7 KPA i art. 77 § 1 KPA poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków, niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego i niewyjaśnienie, czy pojazd marki Opel [...] został pozostawiony w miejscu, w którym obowiązywał znak wskazujący, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela; - art. 7 KPA i art. 77 § 1 KPA poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków, niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego i niewyjaśnienie, czy znak B-36 wraz z tabliczką T-24 były ustawione w sposób zgodny z przepisami prawa, w szczególności, czy były ustawione w taki sposób, że kierujący pojazdem był w stanie je spostrzec i odczytać; - art. 7 KPA i art. 77 § 1 KPA poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych kroków, niezebranie i nierozpatrzenie całości materiału dowodowego i niewyjaśnienie w jaki sposób i kiedy zmieniono oznakowanie w miejscu pozostawienia pojazdu; - art. 75 § 1 KPA w zw. z art. 78 § 1 KPA poprzez pominięcie przy wydawania decyzji dowodów powoływanych przez skarżącego w postaci zdjęcia wykonanego w dniu 25 października 2013 r. w miejscu zaparkowania pojazdu, wydruku z Google Street View obrazującego miejsce zaparkowania pojazdu; przesłuchania skarżącego w charakterze strony; zdjęć wykonanych w miejscu zaparkowania pojazdu w kwietniu 2014 roku, pomimo iż przedmiotem w/w dowodów były okoliczności mające znaczenie dla sprawy; - art. 80 KPA i art. 107 § 3 KPA poprzez niedokonanie właściwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i brak właściwego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji podjętego przez organ rozstrzygnięcia, a w szczególności nieodniesienie się do stanowiska przedstawionego przez skarżącego dotyczącego nieprawidłowego oznakowania miejsca, w którym pozostawiono pojazd marki Opel [...] w dniu [...] października 2013 r. oraz późniejszej zmiany tegoż oznakowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm..; dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja organu odwoławczego nie narusza prawa dlatego skarga podlega oddaleniu. W niniejszej sprawie Strażnik Miejski wydał w dniu [...] października 2013r dyspozycję usunięcia pojazdu marki Opel [...] nr rej [...] z ul. [...] w [...] z powodu niezastosowania się kierowcy pojazdu ( skarżącego ) do znaku B-36 z tabliczką T-24, to jest pozostawienia go w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela, od którego to usunięcia ostatecznie odstąpiono. Wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów w wysokości 478 zł, czego dowodem była faktura wystawiona przez firmę holującą. Organy obu instancji będąc związane przepisami prawa miejscowego, musiały zastosować przepisy uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu. Przepisy te ustaliły wysokość kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu o dopuszczalnej masie całkowitej do 3.500 kg włącznie, w stałej kwocie 478 zł. Kwota ta jest niezależna od okoliczności faktycznych (takich jak czas który upłynął od wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, do odstąpienia od usunięcia, czy jaki dystans przejechał holownik) oraz niezależna od wysokości faktycznie powstałych kosztów i ich charakteru (czy są to koszty przejazdu holownika, kontaktu telefonicznego strażnika miejskiego z firmą holującą w celu przekazania dyspozycji itp). Została ustalona w maksymalnej dopuszczalnej stawce (zgodnie z art. 130a ust. 6 zd. 2 i ust. 6a p.r.d.), równej opłacie za usunięcie pojazdu. Ani organ I instancji, ani organ II instancji nie były władne do oceny zapisów powyższej uchwały pod jakimkolwiek względem i nie mogły odstąpić od ustalenia kosztów, ani ustalić tych kosztów w innej wysokości (faktycznej). Okoliczność wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, od którego to usunięcia odstąpiono została udokumentowana przez strażnika miejskiego (osobę uprawnioną zgodnie z art. 130a ust. 4 pkt 2 p.r.d.), w formie pisemnej. Stosownie do art. 130a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela, między innymi w przypadku pozostawienia go w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela. Odnosząc się do zarzutów skargi kwestionujących ustalenie pozostawienia pojazdu w miejscu, w którym obowiązywał znak wskazujący, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela należy wskazać, iż wbrew twierdzeniom skarżącego organ zbadał, czy pojazd był zaparkowany w miejscu obowiązywania znaku B-36 zakaz zatrzymywania się wraz z tabliczką T-24. Powyższe potwierdza dokumentacja fotograficzna wykonana przez strażnika miejskiego, dokumentacja fotograficzna wykonana przez skarżącego (k- 18) wydruk z Google Street View. Z ww. dokumentacji wynika, że pojazd był zaparkowany po lewej stronie drogi tuż za znakiem B-36 z tabliczką T-24 i poza obszarem wyznaczonych miejsc parkingowych. Czyn ten, stanowił wykroczenie z art. 92 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń, jednocześnie odpowiadał dyspozycji przepisu art. 130a ust. 1 pkt 5 p.r.d., skutkującym obligatoryjnym usunięciem pojazdu. Z wyjaśnień skarżącego złożonych na rozprawie wynika, że za popełnione wykroczenie został ukarany mandatem karnym w wysokości 200 zł. Z akt sprawy wynika także, iż organ pierwszej instancji przeprowadził dowód zgłoszony przez skarżącego ze zdjęcia wykonanego w dniu 25 października 2013r i z wydruku z Google Street View (postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. ). Dodatkowo organ zbadał prawidłowość oznakowania ulicy [...] i zgodnie z zatwierdzonym projektem organizacji ruchu oraz dokumentacją fotograficzną w dniu 25 października 2013 r.na ulicy [...] znak B-36 z tabliczką T-24 obowiązywał po obu stronach ulicy, a znaki ustawione były w sposób widoczny i czytelny. Biorąc pod uwagę, iż zarzuty skargi okazały się bezzasadne, a zaskarżona decyzja prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.