VII SA/Wa 2389/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz art. 104 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: DZ. U. 2013 r., poz. 267,) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), po wznowieniu postępowania z wniosku Z. P. zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...] nakazującą Z. P. wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr [...] w [...] - odmówił uchylenia ww. ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. ' W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięci organ wskazał, że przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...] prowadzone było w przedmiocie legalności budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr [...] w [...], którego inwestorem był Z. P.W wyniku postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane organ I instancji wydał w dniu [...] marca 2009r., decyzję znak: [...], którą na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane nakazano Z. P. wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr [...]w [...]. W wyniku odwołania złożonego przez Z. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał w dniu [...] maja 2009 r., decyzję znak: [...], którą utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja organu wojewódzkiego była weryfikowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który wyrokiem z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1276/09 oddalił skargę na tę decyzję. Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r., w sprawie o sygnaturze akt II OSK 127/10 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji. W dniu 4 lipca 2011 r. na dziennik podawczy [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] za pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wpłynęły pisma Z. P. kolejno z dnia 14 grudnia 2009 r. jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego "w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych na mojej nieruchomości objętej dz. ewid. nr [...] w [...] w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 kpa, oraz z dnia 18 stycznia 2011 r., w którym doprecyzowano wniosek z dnia 14 grudnia 2011 r. wskazując, że wznowienie ma dotyczyć decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., znak: [...]. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał kolejne pismo Z. P. z dnia [...]lipca 2011 r., w którym wnioskodawca ponowił wniosek o wznowienie postępowania, tym razem wskazując, że dotyczy on postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r" znak: [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], po zapoznaniu się z ww. pismami wobec nieprecyzyjnego wskazania decyzji administracyjnej, której wznowienia Z. P. żąda uznał za właściwe wezwać wnoszącego do jednoznacznego wskazania aktu prawnego, którego dotyczy wniosek o wznowienie postępowania. W pouczeniu wskazano, że w sytuacji nieudzielania odpowiedzi w terenie 7 dni od dnia doręczenia wezwania organ uzna, że wolą wnioskodawcy jest wznowienie postępowania następnie w mocy decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], Z. P. udzielił odpowiedzi nieprecyzyjnie. Organ postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. [...] wznowił postępowanie zakończone ww. decyzją zgodnie z pouczeniem w w/w zawiadomieniu. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], dalej omówił formalne wymogi postępowania wznowieniowego, w tym zasadę jego dwuetapowości. Wskazał też, na przewidziane w art. 151 k.p.a. formy rozstrzygnięcia w sprawie po wznowieniu postępowania. Podkreślił, że postanowienie o wszczęciu postępowania jest tylko aktem procesowym, nie rozstrzygającym sprawy wznowienia postępowania, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie. Natomiast przedmiot postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest wyznaczony przepisem art. 149 § 2 k.p.a. Organ przechodząc do badania wniosku o wznowienie postępowania opartego na przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wskazał, że w zakresie tej tylko przesłanki będzie koncentrował swoje rozważania. Jako nową okoliczność Z. P. wskazał fakt wystąpienia do Urzędu Gminy [...] z wnioskiem o rozgraniczenie pomiędzy działką stanowiąca jego własność. ([...]), a działką sąsiednią (tj. obecnie działką nr [...]). Nowe okoliczności, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przedstawiają określony stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nie był on znany organowi z niezależnych od tego organu przyczyn, mający wpływ na status prawny strony, tj. zakres jej praw i obowiązków. Przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydal decyzję. Możliwość uchylenia ostatecznej decyzji w oparciu o wyżej wymienioną przesłankę z art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. jest uzależniona od łącznego spełnienia trzech poniższych przesłanek: - po pierwsze - ujawnione okoliczności faktyczne lub dowód w sprawie muszą mieć charakter nowych okoliczności faktycznych lub nowego dowodu albo powinny być po raz pierwszy podniesione przez stronę postępowania. Istotnym jest, aby zarówno nowe okoliczności faktyczne, jak i nowe dowody były dla sprawy istotne, tzn. muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mając W konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych, - po drugie - nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody musiały istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej, czyli z pełnym skutkiem prawnym można powoływać się na wszystkie okoliczności, faktyczne i przedstawiać dowody aż do zakończenia postępowania decyzją ostateczną. Jeżeli okoliczności faktyczne powstały po dniu wydania decyzji ostatecznej, to dają one podstawę do wszczęcia postępowania w nowej sprawie i nie będą podstawą wznowienia postępowania, - po trzecie - nowe okoliczności faktyczne oraz nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiotowej sprawie nie zaistniała wymieniona w zacytowanym wyżej przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przesłanka wznowienia postępowania zakończonego w/w decyzją ostateczną. Wskazywany przez Z. P. fakt zainicjowania postępowania rozgraniczeniowego, przyszły wynik takiego postępowania nie może zostać uznany okoliczność nieznaną organowi i istniejącą w dniu wydania" decyzji. W przypadku postępowania rozgraniczeniowego mamy do czynienia z ukształtowaniem się nowego stanu prawnego granic nieruchomości, który obowiązuje dopiero od momentu prawomocności orzeczenia (względnie ostateczności decyzji) w tym przedmiocie. Skutek w postaci rozgraniczenia granic nieruchomości nie działa wstecz i nie może tym samym zostać uznany za okoliczność, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Na dzień orzekania przez organ w decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania, nie toczyło się, ani tym bardziej nie zostało zakończone postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości. Zatem zainicjowanie takiego postępowania już po wydaniu przez organ nadzoru budowlanego decyzji nie może zostać uznane za nowe okoliczności i dowody istniejące w dniu wydania decyzji. Przyjęcie takie stanowiłoby naruszenie zasady trwałości decyzji administracyjnej, zważywszy, iż geodezyjna weryfikacja i zmiana konfiguracji działek ewidencyjnych może nastąpić w każdym czasie. W dacie orzekania nie istniał dowód mogący wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy, co do istoty. W tych warunkach organ orzekł w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. o odmowie uchylenia decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania. Decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania Z. P. od ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na przebieg postępowania w sprawie W szczególności na wyroki, którymi kontrolowana była decyzja ostateczna objęta wnioskiem o wznowienie postępowania. Organ stwierdził, że w świetle wniosku i wskazanej tam przesłanki wznowieniowej nie ma podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej [...] WINB z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...]. W sprawie brak jest bowiem podstaw do uchylenia w/w decyzji ostatecznej na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek o rozgraniczenie nieruchomości Z. P. nie jest nową okolicznością istniejącą w dniu wydania decyzji, nieznaną organowi. Już na etapie postępowania odwoławczego toczącego się przed organem wojewódzkim, wnioskodawca wskazywał, że według niego granice działek nr [...]i nr [...] są błędnie ustalone. Do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia granic działek ustosunkował się Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 września.2009 r., oddalającego skargę Z.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., wskazując, że "skarżący nie wykazał (...), że granice między przedmiotowymi działkami przebiegają inaczej niż na mapach znajdujących się w aktach, służących do obliczenia odległości". Zdaniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w świetle ww. okoliczności należy uznać, że w trakcie postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją ostateczną, nie istniał dokument potwierdzający twierdzenia Z.P. Wniosek o rozgraniczenie działek złożony w dniu 10 grudnia 2009 r., po wydaniu decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] maja 2009 r., nie jest okolicznością znaną organowi w dacie wydania tej decyzji, gdyż w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego nie istniał Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygniecie wniósł Z. P. zarzucając zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez uznanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania wynikające z art. 145 1 pkt.5 k.p.a. pomimo to, iż skarżący wskazał nowe okoliczności i dowody, nieznane organowi wydającemu decyzji w dniu jej wydania. 2. naruszenie art. 151 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającej uchylenie dotychczasowej ostatecznej decyzji pomimo to, że istniały podstawy do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. .3. naruszenie art. 7 i 8 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a to poprzez nie wyczerpujące zebranie materiału dowodowego i pominięcie słusznego interesu strony. 4. naruszenie art. 77 k.p.a. poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, w szczególności nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w znacznym zakresie, poprzez nie zgromadzenie wyczerpującego materiału dowodowego i w konsekwencji uznanie, iż prowadzone na wniosek skarżącego postępowanie rozgraniczeniowe nie stanowi okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania administracyjnego. 5. naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez błędną ocenę całokształtu materiału dowodowego, na skutek nie wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego, pominięcia dowodów wskazywanych przez Skarżącego, pominięcia słusznego interesu skarżącego 6. naruszenie art. 107§ 3 k.p.a. poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu skarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których oparł wydaną przez siebie decyzję 7. błąd w ustaleniach faktycznych, a to poprzez: -uznanie, przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte na wniosek skarżącego się nie stanowi nowej okoliczności faktycznej oraz, że w dacie orzekania nie istniał dowód mogący wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. Skarżący wniósł o : 1. na podstawie art. 145 1 lit. b i c ppsa oraz art. 135 ppsa uchylenie w całości decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak również poprzedzających ją decyzji organu pierwszej instancji 2. na podstawie art. 200, 205, art. 209 ppsa zasądzenie od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania wedle norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał prezentowaną wcześniej argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył ,co następuje . Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. Sąd nie podzielił żadnego z zarzutów skargi. W ocenie Sądu w sprawie nie doszło do naruszenia żadnych zasad postępowania administracyjnego opisanych w art. 7, 77, 107 k.p.a.. Uzasadnienia decyzji organów obu instancji, spełniają wymogi z art. 107 § 3 k.p.a. . W szczególności w uzasadnieniu organu pierwszej instancji, z duża starannością przedstawiono zasady, którymi organ kierował się prowadząc postępowanie wznowieniowe. Przytoczono właściwe przepisy prawa i omówiono ich prawidłowa wykładnię. W pocenie Sądu organy obu instancji dokonały właściwej oceny wskazanej we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności, która w ocenie skarżącego miała stanowić przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Sąd w pełni podzielała pogląd, na którym oparto rozstrzygnięcie w zaskarżonej i poprzedzającej ja decyzji organu pierwszej instancji. W sprawie brak jest bowiem podstaw do uchylenia w/w decyzji ostatecznej na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wniosek Z. P. o rozgraniczenie jego nieruchomości, nie jest nową okolicznością istniejącą w dniu wydania decyzji, nieznaną organowi. Nie może zatem uznana za przesłankę wznowieniową w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Okoliczność przebiegu granicy była, jak trafnie zauważył organ drugiej instancji, podnoszona już na etapie postępowania odwoławczego toczącego się przed organem wojewódzkim, wnioskodawca wskazywał, że według niego granice działek nr [...]i nr [...] są błędnie ustalone. Wreszcie do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia granic działek ustosunkował się już Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 września.2009 r., oddalającym skargę Z. P. na przedmiotową decyzję ostateczną. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, że granice działek przebiegają inaczej niż na mapach znajdujących się w aktach, służących do obliczenia odległości obiektu objętego nakazem rozbiórki. Zdaniem Sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie przyjął że wniosek o rozgraniczenie działek złożony w dniu 10 grudnia 2009 r., po wydaniu decyzji ostatecznej organu wojewódzkiego z dnia [...] maja 2009 r., nie jest okolicznością znaną organowi w dacie wydania tej decyzji, gdyż w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego nie istniał. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r., poz. 270).