VII SA/Wa 2398/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2009 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1983/08 postanawia : odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 25 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi H. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2010 r. stwierdzono, że ww. wyrok jest prawomocny od dnia 29 czerwca 2009 r. Wskutek nie rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia H.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2009 r. odrzucające skargę kasacyjną od ww. wyroku, postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. Sąd uchylił ww. postanowienie z dnia 13 sierpnia 2010 r. stwierdzające prawomocność wyroku. Wskutek rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2009 r. i jego oddalenie wyrok Sądu z dnia 25 marca 2009 r. stał się prawomocny. Postanowieniem z dnia 8 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził prawomocność powyższego wyroku od dnia 1 grudnia 2010 r. W dniu 6 grudnia 2010 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynęła skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Sądu wydanym w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1983/08 którym oddalono skargę. W skardze o wznowienie postępowania sądowego jako podstawę skarżąca wskazała art. 273 § 2 oraz art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., tj. wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że od wyroku Sądu z dnia 25 marca 2009 r. wniosła skargę kasacyjną w której, wskazała m.in. na naruszenie przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 151 p.p.s.a., w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpc oraz art. 7 kpa. i art. 77 ust. 1 kpa. poprzez oddalenie skargi oraz art. 141 § 4 oraz art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpc oraz art. 7 kpa. i art. 77 ust. 1 kpa. poprzez przedstawienie stanu sprawy niezgodnie z zaistniałym stanem rzeczywistym wskutek pominięcia zaświadczenia nr [...] dotyczącego ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości na dzień [...] oraz pominięcie dowodu z projektu budowlanego w zakresie w jakim dotyczy zabezpieczenia ścian wykopu przy ścianie budynku przy ul. [...] we W. podczas planowanych robót ziemnych i fundamentowych, przy budowie garażu podziemnego. Skarżąca jako podstawę wznowienia postępowania sądowego wskazała także art. 273 § 3 p.p.s.a. Podała, że pomiędzy stronami postępowania toczy się postępowanie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjny we Wrocławiu o sygn. akt II SA/Wr 305/08 mające wpływ na wynik postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie. Dodała, że "Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Urzędu w bardzo podobnej sprawie toczącej się między tymi samymi stronami opierając się przy tym na wskazaniach zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OSK 349/07. który w pełni uwzględnił jej skargę kasacyjną ". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została ona wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest oparta na przesłankach wznowienia postępowania sądowego wymienionych w art. 271-273 ustawy p.p.s.a. Z treści powołanego przepisu wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek : wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny, stanowi odstępstwo od zasady stabilności orzeczeń sądowych i dlatego możliwość jego zastosowania obwarowana została tak ostrymi restrykcjami. Z tego też względu, niedopuszczalne jest zastosowanie rozszerzającej wykładni przesłanek zastosowania wznowienia postępowania sądowego. W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są więc rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia. Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy uznano, że skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona w ustawowym terminie. Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania sądowego wskazując jako podstawy wznowienia postępowania sądowego wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które miały istotny wpływ na wynik sprawy oraz wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Zauważyć trzeba, iż zgodnie z treścią art. 273 § 2 ustawy p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ze sformułowania zawartego w powołanym przepisie wynika, że "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych i środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnionych z tego powodu, że nie były znane stronom. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania. Nie może również stanowić podstawy wznowienia postępowania okoliczność faktyczna, czy też środek dowodowy jawny z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżony przez stronę. Wznowienie postępowania sądowego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto sprawę administracyjną. Ponadto, zarówno nowe okoliczności faktyczne, jak i środki dowodowe, o których mowa w art. 273 § 2 ustawy p.p.s.a. muszą być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazując nowe okoliczności lub nowe dowody należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia (zob. szerzej H. Knysiak – Molczyk w : T. Woś. H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Warszawa, 2005r. s. 671; A. Kabat w : B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005r. s. 645). W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazuje żadnych takich okoliczności faktycznych ani też środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zauważyć należy, że w skardze o wznowienie postępowania sądowego skarżąca wskazuje na naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, które stanowiły podstawę wniesionej przez nią wcześniej skargi kasacyjnej, którą Sąd postanowieniem z dnia 2 września 2009 r. odrzucił. Zaznaczyć należy, że Sąd wydając rozstrzygnięcie w sprawie uwzględnia całość materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy, a zatem środki dowodowe i okoliczności faktyczne zawarte w skardze znane były Sądowi w dniu wydawania orzeczenia. Nie mogły zatem zostać pominięte i nie mieć wpływu na poczynione przez Sąd ustalenia i wynik sprawy. Wskazać należy, że w treści uzasadnienia Sąd wskazuje zawsze podstawy prawne oraz motywy swego rozstrzygnięcia, które zadecydowały o jego treści. Odmienna zaś aniżeli przyjęta w prawomocnym wyroku interpretacja przepisów czy ocena dowodów dokonana przez skarżącego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania sądowego, gdyż interpretacja przepisów nie jest okolicznością faktyczną ani środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2006r. (sygn. akt II OSK 689/05) w którym stwierdził, że "...odmienna aniżeli przyjęta w prawomocnym wyroku interpretacja przepisów dokonana przez organy administracji nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania sądowego, gdyż interpretacja przepisów nie jest okolicznością faktyczną ani środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. Dodatkowo wskazać trzeba, że nawet interpretacja zawarta w uchwale Sądu Najwyższego nie uzasadnia wznowienia postępowania sądowego, na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a....". Zgodnie zaś z treścią art. 273 § 3 pkt 2 ustawy p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W niniejszej sprawie skarżącą powołuje się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o sygn. akt II SA/Wr 305/08 z dnia 2 lutego 2010 r., którym Sąd uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku biurowo-hotelowego z garażami podziemnymi oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wskazać należy, iż powyższy wyrok został wydany wskutek uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2008 r., w sprawie o sygn. akt II OSK 349/07 poprzedniego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 619/05. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...]. Przywołany zatem wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2010 r. został wydany wskutek uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wcześniejszego wyroku tego Sądu z dnia 21 września 2006 r. W sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1983/08, co do której skarżąca domaga się wznowienia postępowania sądowego wyrok został wydany w dniu 25 marca 2009 r., a zatem już po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2008 r. skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2006 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stwierdzić zatem należy, iż fakt toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu postępowania, które może mieć wpływ na wynik postępowania w niniejszej sprawie, skarżąca mogła podnosić jeszcze przed wydaniem rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Ponadto podnieść należy, iż toczące się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu postępowanie dotyczyło pozwolenia na użytkowanie budynku biurowo – hotelowego z garażami podziemnymi przy ul. [...] we W. Natomiast sprawa zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt VII SA/Wa 1983/08 dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] Nr [...] znak : [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Fundacji K. pozwolenia na budowę budynku biurowo-hotelowo-gastronomicznego z garażem podziemnym. Wskazać należy, że aby można było przyjąć, że orzeczenie dotyczy tej samej sprawy, musi zachodzić tożsamość przedmiotu i stron postępowania. Chodzi więc o sytuację, w której w późniejszym postępowaniu można było i należało zgłosić zarzut powagi rzeczy osądzonej. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi, gdyż powoływane przez skarżącą wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczyły oceny decyzji zezwalającej na użytkowanie przedmiotowego obiektu, natomiast przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie była prawidłowość decyzji wydanej w trybie nieważnościowym, a dotyczącej pozwolenia na budowę. Brak jest zatem tożsamości przedmiotów postępowania. Odnosząc się zatem do podniesionych w skardze zarzutów dotyczących wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które miały istotny wpływ na wynik sprawy oraz wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy stwierdzić należy, iż są one niezasadne. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie wystąpiły podstawy wznowienia postępowania sądowego. Skarga ta pomimo wskazania ustawowej podstawy wznowienia, jako faktycznie na niej nieoparta, podlega więc odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.