VII SA/Wa 24/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2017r. po rozpoznaniu wniosku adwokata M. C. w sprawie ze skargi B. J. i A. F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi M. C. kwotę 240,00 złotych (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy)- stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 9 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi B. J. i A. F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r., znak: [...] oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2014r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał B. J. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W piśmie z dnia 1 września 2014r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. T. C. pełnomocnikiem z urzędu dla B. J. W dniu 3 października 2014r. do Sądu wpłynął wniosek B. J. reprezentowanej przez adwokata M. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od ww. wyroku. Pełnomocnik z urzędu skarżącej w skardze kasacyjnej zawarł m.in. wniosek o przyznanie według norm przepisanych wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej powiększonych o podatek od towarów i usług w stawce 23 %. Oświadczył, że, koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 22 października 2014r. Sąd przywrócił skarżącej termin do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 września 2016r. sygn. akt II OSK 3172/14 oddalił skargę kasacyjną i oddalił wniosek O. S.A z siedzibą w W. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że w imieniu skarżącej na rozprawę stawił się adwokat M. C. podtrzymując zarzuty i wnioski zawarte w skardze kasacyjnej i wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty nie zostały uiszczone w całości. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 02 listopada 2016 r., w § 22 ww. rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., i w którym w § 22 tego rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Skarga kasacyjna nadana w dniu 2 października 2014 r. (wpłynęła do Sądu w dniu 3 października 2014r. ), a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm., dalej jako "rozporządzenie"). Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit a) Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie ustanowiony w sprawie adwokata M. C. nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 9 maja 2014r. wyroku oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 100% stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług ( 23%). W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi M. C. należy się wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 55,20 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 295,20 złotych. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.