VII SA/Wa 2409/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2013 r. sprawy ze skargi T. G. i Z. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 147 i art. 150 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 - z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Z. i T. G. - odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].05.2011 r. W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie w sprawie zainicjował wniosek Z. i T. G. z dnia [...].07.2011 r., o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...].05.2011r., którą umorzono postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie rozbudowy budynku gospodarczego zlokalizowanego na dz. ew. nr [...] położonej przy ul. [...] w [...]. Wnioskodawcy powołali się na okoliczność niedoręczenia im tej decyzji jako stronom postępowania, co stanowi przesłankę, o której mowa w art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. Organ I instancji przedmiotowy wniosek o wznowienie rozpoznawał ponownie, gdyż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].05.2012r. uchylił jego poprzednią decyzję z dnia [...].04.2012r. oraz postanowienie o wznowieniu z dnia [...].11.2011r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W decyzji tej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w pierwszej kolejności należało ustalić, czy wnioskodawcy posiadają legitymację procesową w rozumieniu art. 28 k.p.a. do skutecznego żądania wznowienia postępowania w rozpatrywanej sprawie. W tym kontekście organ powiatowy wskazał, że T. i Z. G. nie posiadali przymiotu strony głównym postępowaniu, o czym zostali poinformowani pismem z dnia 4.04.2011r. oraz pismem z dnia 20.05.2011r. Status strony postępowania posiadali jedynie H. i J. K. Zgodnie z art. 28 cytowanej ustawy Kodeks postępowania administracyjnego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W świetle powyższego przepisu organ stwierdził, że wnioskodawcy – T. i Z. G. nie posiadają przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Z. G. jest właścicielem działek o nr ew. od [...] do [...] przy ul. [...] w [...], natomiast T. G. nie posiada prawa własności co do wymienionych działek. Wprawdzie nieruchomości Z. G. graniczą bezpośrednio z działką na której usytuowany jest sporny obiekt, to jednak o interesie prawnym nie decyduje sam fakt, iż dwie działki ze sobą graniczą lecz to, że jedna z nich znajduje się w strefie oddziaływania inwestycji zlokalizowanej na drugiej działce. Będący przedmiotem umorzonego (kwestionowanego) postępowania budynek gospodarczy usytuowany jest w centralnej części działki o nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] w stosunku do nieruchomości będących własnością Z. G. W związku z szerokością nieruchomości istnieje znaczna odległość ww. budynku od działek skarżącego, dlatego obiekt ten nie oddziałuje na działki będące własnością wnioskodawcy. Samo zainteresowanie sprawą świadczy jedynie o posiadaniu interesu faktycznego i nie może być podstawą do przyznania statusu strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Dalej organ wywodził, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego obejmuje dwa etapy. Etap wstępny obejmuje zbadanie formalno-prawnych przesłanek dopuszczalności przeprowadzenia postępowania wznowieniowego, natomiast etap właściwy obejmuje merytoryczne zbadanie zaistnienia okoliczności uzasadniających wzruszenie decyzji oraz brak przesłanek negatywnych takich jak upływ terminu do wzruszenia rozstrzygnięcia (art. 146 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego), przy czym przystąpienie do drugiego etapu postępowania poprzedzone musi być pozytywnym zakończeniem etapu pierwszego. Organ wydaje postanowienie o wznowieniu, jeżeli wniosek pochodzi od strony postępowania, jeżeli wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 K.p.a., sprawa została zakończona decyzją ostateczną oraz jeżeli wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W przypadku negatywnego wyniku ustaleń dokonanych w wyżej wskazanym zakresie właściwy organ zobligowany jest do wydania, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania. Zdaniem organu wniosek T. i Z. G. z dnia [...].07.2011r. nie spełnia ustawowych przesłanek pozwalających na wznowienie postępowania. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony, a takiego statusu wnioskodawcy nie posiadają. Poza tym organ powołał się na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.2012r., którym utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].04.2012r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].10.2010r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na częściową rozbiórkę z budową przedmiotowego budynku gospodarczego na dz. ewid. nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że biorąc pod uwagę rozmiary i charakter przedmiotowej inwestycji, jak również jej odległość od nieruchomości wnioskodawcy, nie powoduje ona ograniczenia zabudowy na działkach będących własnością Z. G., nie oddziałuje na środowisko, wobec czego T. i Z. G. nie posiadają przymiotu strony. Zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].07.2012 r. złożyli Z. i T. G. wskazując, że nie odpowiada ono prawu, gdyż - nie został prawidłowo ustalony stan faktyczny, "nie została prawidłowo wybrana norma prawna". Ponadto wskazali, że postanowienia skierowane zostały do małżeństwa K., zamiast indywidualnie do H. K. i J. K., co było naruszeniem procedury. Dalej obszernie wywodzili, że wszystkie wiaty gospodarcze i budynki gospodarcze na nieruchomości nr [...] z obrębu [...] wybudowane w oparciu o zgłoszenia naruszają ustalenia miejscowego planu i są nielegalne. Wnioskodawcy domagali się przeprowadzenia dodatkowego dowodu z oględzin w związku m.in. z faktem zrealizowania na terenie działki nr ew. [...] tzw. karuzeli dla koni, garażu blaszanego oraz pokrycia trzech wiat o konstrukcji drewnianej jednym dachem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu zażalenia T. G. i Z. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].07.2012 r., o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].05.2011 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej rozbudowy budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...]- utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] kwestionowaną w trybie wznowienia decyzją z dnia [...].05.2011 r., wydaną na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie rozbudowy budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...]. Powyższa decyzja została doręczona H. K. i J. K. jako stronom tegoż postępowania. Decyzja stała się rozstrzygnięciem ostatecznym wobec jej niezaskarżenia. W pismach domagających się wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...].05.2011 r., wnioskodawcy wskazali, że nie otrzymali decyzji, a tym samym bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu. Początkowo organ powiatowy po rozpatrzenia wniosku, postanowieniem z dnia [...].12.2011 r., wydanym na podstawie art. 149 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., wznowił postępowanie administracyjne, a następnie decyzją z dnia [...].04.2012 r., podjętą w trybie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a., odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...].05.2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].05.2012 r., uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją postanowienie i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ powiatowy - stosując się do zaleceń wynikających z decyzji kasacyjnej - wydał w dniu [...].07.2012 r. postanowienie o odmowie wznowienia. W ocenie organu II instancji postanowienie PINB [...] o odmowie wznowienia na wniosek T. G. i Z. G. postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].05.2011 r. jest prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Organ II instancji przypomniał, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte chociażby jedną z kwalifikowanych wad, które wyliczono wyczerpująco w przepisach prawa procesowego (art. 145 § 1 pkt 1-8, art. 145a i art. 145b K.p.a.). Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu formalnych podstaw wznowienia, a w efekcie na wydaniu orzeczenia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 K.p.a.) albo orzeczenia o odmowie wznowienia postępowania. Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w art. 149 § 1 Kpa organ administracji publicznej bada wyłącznie formalnoprawne warunki dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym orzeczeniem administracyjnym. Zdaniem organu II instancji wnioskodawcy nie posiadaną przymiotu strony w rozumieniu art. 28 Kpa uprawniającego do skutecznego żądania wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB [...]. Dalej organ wskazał, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym ukształtowały się co najmniej dwa odmienne poglądy w aspekcie tego, jak powinien się zachować organ administracji publicznej w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Część orzeczeń sądowych stanowi, że w przypadku wskazania przesłanki wznowienia jako okoliczności wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa organ rozpatrujący podanie nie bada, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym zakwestionowaną decyzją, gdyż ta kwestia będzie przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 1 Kpa. W innych orzeczeniach sądowych (w tym m.in. w wyroku NSA z dnia 27.01.2009 r., sygn. akt: II OSK 23/08, wyroku NSA z dnia 30.06.2011 r., sygn. akt: II OSK 1158/10) wyrażony jest pogląd, iż w razie żądania wznowienia postępowania administracyjnego na tej podstawie, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją administracyjną dopuszczalna jest odmowa wznowienia postępowania z tego powodu, że podmiot żądający wznowienia postępowania nie jest stroną, bez potrzeby uprzedniego wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Oznacza to tym samym, iż w przypadku oparcia wniosku o wznowienie postępowania na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa okoliczność, czy podanie pochodzi od podmiotu posiadającego interes prawny, badana jest przed wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia postępowania - postanowienia o wznowieniu postępowania bądź postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Natomiast, gdy okaże się, że podanie takie złożyła strona, to po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, a więc w toku wznowionego postępowania, przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa będzie badana wyłącznie pod kątem ustalenia, czy rzeczywiście wystąpiła sytuacja, iż bez własnej winy nie brała ona udziału w tym postępowaniu. Przedmiotem wznowionego postępowania w zakresie ustalenia, czy przesłanka wznowienia w rzeczywistości wystąpiła będzie wyłącznie sprawdzenie braku zawinienia strony w nieuczestniczeniu w postępowaniu, a jeżeli się on potwierdzi, to także wpływ tej okoliczności na byt prawny ostatecznej decyzji. Zdaniem organu wojewódzkiego druga z przedstawionych linii orzecznictwa sądowo-administracyjnego zasługuje na uwzględnienie przy orzekaniu w niniejszym przypadku, bowiem już na wstępnym etapie postępowania nie budzi żadnych wątpliwości to, że zarówno T. G., jak i Z. G. nie posiadają przymiotu strony w rozumieniu art. 28 Kpa i nie ma potrzeby czynienia dodatkowych ustaleń w tej kwestii. Ponadto zdaniem [...]WINB brak jest podstaw do szczególnego traktowania tylko jednej z przesłanek wznowieniowych, tzn. tej, o której jest mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Jak wynika z wypisu z ewidencji gruntów i budynków sporządzonego na dzień [...].03.2012 r., właścicielem działek nr ew. [...] - [...] znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr ew. [...] jest wyłącznie Z. G., natomiast T. G. nie dysponuje prawem własności (współwłasności) w stosunku do tych działek. W związku z powyższym T. G. nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 28 Kpa, który uprawniałby ją do uczestnictwa w zwykłym postępowaniu administracyjnym prowadzonym w ramach nadzoru budowlanego a także do skutecznego żądania wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB [...]. Natomiast pomimo, że nieruchomości Z. G. graniczą bezpośrednio z działką ew. [...], na której usytuowany jest sporny obiekt, to jednak żadna z działek wnioskodawcy nie znajduje się w strefie oddziaływania inwestycji zlokalizowanej na sąsiedniej działce. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy budynek gospodarczy usytuowany jest w centralnej części działki nr ew. [...], a tym samym w znacznej odległości od granicy z działkami Z. G. Samo zainteresowanie T. i Z. G. sprawą świadczy jedynie o posiadaniu przez nich interesu faktycznego, który nie może być podstawą do przyznania tym osobom statusu strony. Zdaniem organu II instancji kwestie podniesione przez skarżących w zażaleniu są niezasadne i jako takie pozostają bez wpływu na kształt podjętego rozstrzygnięcia. W ocenie organu wojewódzkiego wniosek T. i Z. G. o przeprowadzenie dowodu z oględzin nie może zostać uwzględniony w ramach nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego, jakim jest postępowanie wznowieniowe, zwłaszcza na etapie formalnoprawnego badania wniosku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].08.2012 r., wnieśli T. G. i Z. G., domagając się jego uchylenia jak również uchylenia poprzedzającego je postanowienia I instancji. W bardzo obszernym uzasadnieniu skargi twierdzili, że są stronami postępowania w sprawach dotyczących poszczególnych obiektów na działce nr [...] w obrębie [...] w [...], gdzie na terenie ok. 2,5 ha realizowana jest zabudowa służąca do hodowli koni, funkcjonalnie powiązana i zorganizowana, użytkowana jako ośrodek sportu i rekreacji. Konie są hodowane na całej działce nr [...], co negatywnie oddziałuje na wszystkie sąsiednie nieruchomości. Ich zdaniem organ nadzoru budowlanego miał obowiązek przeprowadzić własną ocenę zgodności budowanych obiektów służących do hodowli koni z ustaleniami miejscowego planu, bowiem z naruszeniem prawa, do zgłoszenia budowy budynków i wiat gospodarczych organ architektoniczno-budowlany nie wniósł sprzeciwu. Zdaniem skarżących organ powinien przeprowadzić dowód z oględzin, ustalić jakie obiekty zostały pobudowane i jaką spełniają funkcję. Usytuowana na działce nr [...] stadnina koni, stwarza uciążliwości i ograniczenia w zabudowie nie tylko działek wchodzących w skład nieruchomości nr [...] będącej własnością Z. G., ale także działek nr [...] i [...] będących we współwłasności. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zauważył, że postępowanie zakończone kwestionowaną decyzją było prowadzone na wniosek skarżących, którym jednak decyzji nie doręczono. Skarżący wnosili o wznowienie postępowania z tej przyczyny, wskazując ponadto inne przesłanki wznowienia postępowania, to jest: dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe, wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane, organowi, który wydał decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skargę należało oddalić. Przedmiotem wniosku skarżących o wznowienie postępowania była ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].05.2011 r. umarzająca postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej rozbudowy budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...]. Powyższa decyzja nie została skierowana do T. G. i Z. G., zaś organ powiatowy przed wydaniem kwestionowanej decyzji pismami z dnia 4.04.2011 r. i z dnia 20.05.2011 r. poinformował skarżących, iż nie posiadają oni przymiotu strony w tym postępowaniu. Wnioskodawcy, żądając wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB [...], powołali się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, twierdząc że organ bezprawnie pozbawił ich udziału w zwykłym postępowaniu administracyjnym oraz, że nie została im doręczona decyzja. Zdaniem Sądu słusznie organy stwierdziły, że wnioskodawcy w niniejszym przypadku nie posiadaną przymiotu strony w rozumieniu art. 28 K.p.a., uprawniającego do skutecznego żądania wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB [...] z dnia [...].05.2011 r. W odniesieniu do fazy postępowania wznowieniowego w jakiej organ stwierdził brak u wnioskodawców przymiotu strony, zasadne było powołanie tej części orzecznictwa sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 27.01.2009 r., sygn. akt: II OSK 23/08, wyrok NSA z dnia 30.06.2011 r., sygn. akt: II OSK 1158/10) z którego wynika, iż w razie żądania wznowienia postępowania administracyjnego na tej podstawie, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją administracyjną dopuszczalna jest odmowa wznowienia postępowania z tego powodu, że podmiot żądający wznowienia postępowania nie jest stroną, bez potrzeby uprzedniego wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Nie budzi żadnych wątpliwości to, że zarówno T. G., jak i Z. G. nie posiadają przymiotu strony w rozumieniu art. 28 Kpa i nie było potrzeby czynienia dodatkowych ustaleń w tej kwestii. W myśl art. 28 Kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z treści tego przepisu wynika bezspornie, iż pojęcie strony wiąże się wyraźnie z interesem lub obowiązkiem wyprowadzonymi z konkretnie oznaczonego przepisu prawa materialnego. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym, to znaczy ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu. Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, ale nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Zasadnie organ wskazał na wypisu z ewidencji gruntów i budynków sporządzony na dzień [...].03.2012 r., z którego wynikało, że właścicielem działek nr ew. [...] - [...] znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr ew. [...] jest wyłącznie Z. G., natomiast T. G. nie dysponuje prawem własności (współwłasności) w stosunku do tych działek. Zatem T. G. nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 28 Kpa, który uprawniałby ją do uczestnictwa w zwykłym postępowaniu administracyjnym prowadzonym w ramach nadzoru budowlanego lub do skutecznego żądania wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB [...] z dnia [...].05.2011 r. Wprawdzie nieruchomości Z. G. graniczą bezpośrednio z działką ew. [...], na terenie której usytuowany jest sporny obiekt, to jednak żadna z jego działek nie znajduje się w strefie oddziaływania inwestycji zlokalizowanej na sąsiedniej działce. Z akt wynika, że przedmiotowy budynek gospodarczy usytuowany jest w centralnej części działki nr ew. [...], a tym samym w znacznej odległości od granicy z działkami Z. G. Nie mają tu znaczenia prawnego twierdzenia skarżących co do tego, iż są stronami postępowania gdyż postępowanie należało przeprowadzić w odniesieniu do wszystkich obiektów na działce nr [...] w obrębie [...] w [...], gdzie na terenie ok. 2,5 ha realizowana jest zabudowa służąca do hodowli koni, funkcjonalnie powiązana i zorganizowana, działająca jako ośrodek sportu i rekreacji. Nietrafny jest zarzut, że organ w tym postępowaniu naruszył prawo gdyż nie zbadał zgodności istniejących obiektów służących do hodowli koni z ustaleniami miejscowego planu, oraz , ze powinien przeprowadzić dowód z oględzin, w celu ustalenia jakie obiekty zostały pobudowane i jaką spełniają funkcję. Należy podkreślić, że kwestionowaną we wniosku o wznowienie decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...].05.2011 r., umorzono postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie dotyczącej rozbudowy konkretnego budynku gospodarczego znajdującego się na działce nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...]. Zainteresowanie T. i Z. G. sposobem funkcjonowania całej nieruchomości o powierzchni 2, 5 ha świadczy o posiadaniu przez nich interesu faktycznego, który nie może być podstawą do przyznania tym osobom statusu strony w omawianym przypadku. Mając na uwadze powyższą argumentację i to, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).