VII SA/Wa 241/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik, sędzia WSA Jadwiga Smołucha (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi R W na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez R W (dalej: "skarżący") jest postanowienie Wojewody [...] (dalej: "organ odwoławczy", "Wojewoda") z [...] listopada 2018 r., nr: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta [...] (dalej: "organ I instancji", "Prezydent") z [...] sierpnia 2018 r., nr [...], którym organ I instancji odmówił wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z [...] stycznia 2015 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. [...] kwietnia 2017 r. do Prezydenta [...] wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z [...] stycznia 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, z uwagi na prawdopodobieństwo uchylenia ww. decyzji w wyniku wznowienia przedmiotowego postępowania. Postanowieniem [...] z [...] sierpnia 2018 r., organ I instancji odmówił wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z [...] stycznia 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zjazdu i przebudowę drogi w liniach rozgraniczających ul. [...] - zabezpieczenie i przebudowa istniejącej infrastruktury wg. projektów branżowych, zmiana lokalizacji przystanku autobusowego, przebudowa chodników, budowa przejścia dla pieszych, zmiana nawierzchni, przebudowa istniejących wjazdów i wydzielenie lewoskrętu na teren inwestycji [...] Sp. z o.o., na działce ew. nr [...] z obrębu [...],[...] z obrębu [...] oraz [...],[...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], Zażalenie od powyższego postanowienia – z zachowaniem ustawowego terminu – wywiódł skarżący. Po rozpoznaniu zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem z [...] listopada 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2018 r., nr [...] . Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy przytoczył treść art. 152 § 1 k.p.a. oraz powołując się na wyrok WSA w Łodzi z 5 sierpnia 2011 r., II SA/Łd 619/11 wyjaśnił, iż w przypadku wznowienia postępowania mamy do czynienia ze względną suspensywnością. Samo złożenie żądania wznowienia nie powoduje, w przeciwieństwie do odwołania, obowiązku wstrzymania wykonania decyzji. Istnieje jedynie obowiązek rozważenia tej kwestii. Wstrzymanie może przy tym nastąpić zarówno przed wydaniem postanowienia o wznowieniu (przepisy nie wymagają bowiem, aby czynność ta poprzedzona była postanowieniem o wznowieniu), może nastąpić w fazie wszczęcia, jak i w fazie postępowania rozpoznawczego. Organ odwoławczy wskazał, że Prezydent [...] w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznał brak prawdopodobieństwa uchylenia decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z [...] stycznia 2015 r., gdyż nie zaszła okoliczność opisana w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Nie mniej jednak w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji słusznie odmówił wstrzymania wykonania decyzji, skoro stwierdził, iż nie występuje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. W skardze na postanowienie Wojewody strona skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów: - art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie w sposób wyczerpujący postępowania wyjaśniającego oraz błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, co doprowadziło do wadliwego przyjęcia, że spełnione zostały przesłanki do wydania zaskarżonego postanowienia; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji - pomimo zaistnienia przesłanek do uchylenia tego postanowienia i orzeczenie o wstrzymaniu wykonania ww. decyzji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także uchylenie w całości poprzedzającego postanowienia Nr [...] Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2018 r. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz.718.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, a zatem ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Realizując powyższe uprawnienia sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny zaistniały w sprawie i opisany we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, w związku z czym sąd przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu Wojewody [...] z [...] listopada 2018 r., (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Nie powielając wszystkich ustaleń organu, szczegółowo wymienionych w zaskarżonej decyzji, a które sąd uznaje za prawidłowe, należy zwrócić uwagę, iż art. 152 § 1 k.p.a. nakłada na organ administracji publicznej, właściwy w sprawie wznowienia postępowania, obowiązek wstrzymania wykonania decyzji dotychczasowej, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Badając zaistnienie przesłanki prawdopodobieństwa organ analizuje cały dostępny mu na tym etapie postępowania materiał dowodowy i w ramach ustalonego na jego podstawie stanu faktycznego wstępnie ocenia czy zachodzą okoliczności przekonujące do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona. W rozpoznawanej sprawie organy dokonały prawidłowej oceny zgormadzonego materiału dowodowego pod kątem możliwości wyeliminowania decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu. Organ I instancji równocześnie z wydaniem postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji wydał decyzję z [...] sierpnia 2018 r. nr [...], którą odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z [...] stycznia 2015 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Wydanie przez organ I instancji decyzji kończącej wznowione postępowanie odmową uchylenia decyzji ostatecznej, oznacza, że w nie zaistniała przesłanka prawdopodobieństwa uchylenia decyzji dotychczasowej. Tym samym uznać należy, że organy dokonały wyczerpującej oceny czy zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania, pomimo że w uzasadnieniu decyzji o odmowie wstrzymania wykonania nie odniosły się szczegółowo do okoliczności faktycznych i prawnych zaistnienia przesłanki wznowieniowej. Jednak w sytuacji gdy jednocześnie z odmową wstrzymania wykonania decyzji dotychczasowej organ wydał decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, jest oczywiste, że organ na podstawie zawartego w aktach sprawy materiału dowodowego nie miał wątpliwości co do braku prawdopodobieństwa uchylenia decyzji. Reasumując uznać należy, że nie doszło do naruszeń przepisów wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy podjął wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy i dysponował materiałem wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Wydane w sprawie rozstrzygnięcia zawierają wszelkie określone prawem elementy. Organy w sposób wystarczający wyjaśniły również motywy zaskarżonych rozstrzygnięć, a ich uzasadnienia spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.