VII SA/Wa 2412/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska –Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. S., T. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 1 października 2017 r. Z. S. oraz T. S. wnieśli za pośrednictwem organu administracji publicznej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], znak: [...] nakazującą inwestorom Z. i T. S. dokonanie całkowitej rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniem budowlanym t.j. zbiornikiem na nieczystości ciekłe, znajdujących się na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości [...] gmina [...]. W skardze skarżąca wskazała, że wnosi o wstrzymanie nałożonego nakazu rozbiórki do momentu wyczerpania możliwości odwoławczych lub rozpatrzenia skargi. Następnie pismem z dnia 18 listopada 2017 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik wniósł w imieniu inwestorów o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wskazano, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Stwierdzono nawet, że wydana przez organ I instancji i utrzymana przez organ II instancji decyzja nakładająca na skarżących obowiązek rozbiórki budynku mieszkalnego niesie za sobą nieodwracalne skutki. Skarżący podnieśli, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem i powinna być przez sąd uchylona po przeprowadzeniu postępowania sądowego. Nadto, że wykonanie rozbiórki i ewentualna ponowna budowa wiąże się z zaangażowaniem olbrzymich środków finansowych, czasem i wielkim trudem dla skarżących. Skarżący podkreślili, że nakaz rozbiórki dotyczy budynku mieszkalnego, wobec czego skarżący będą pozbawieni możliwości zamieszkania w nim. Wskazano również, że Z. i T. S. są osobami starszymi, schorowanymi, dla których sama konieczność udziału w postępowaniu administracyjnym i dalej sądowoadministracyjnym w celu walki o swoje prawa to wielki trud i stres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 136/09, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04). Należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, nakładającą na skarżących obowiązek rozbiórki budynku. Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty powoduje trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 276/05, LEX nr 302 257). W związku z tym przy ocenie przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd z urzędu wziął pod uwagę charakter obowiązku nią nałożonego. W ocenie Sądu, mając na uwadze powyższe zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na nieczystości ciekłe z pewnością doprowadzi do znacznej szkody oraz będzie wiązało się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Co więcej, ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, również będzie wymagał poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. Przywołane we wniosku okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wykazał więc spełnienie i uprawdopodobnienie zaistnienia ustawowej przesłanki do wstrzymania wykonania ww. decyzji. Należy przy tym podkreślić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r. sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącym jedynie tymczasową ochronę ich praw, gdyż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.