VII SA/Wa 2414/13

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 września 2014 r. po rozpoznaniu wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać R. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 20 sierpnia 2014r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez R. P. formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o ustanowienie adwokata. Na wstępie wskazać należy, iż wnioskodawca R. P. w niniejszej sprawie występował z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych (formularz PPF z dnia 5 grudnia 2013r.). Wnioskodawcę dwukrotnie wzywano do nadesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 26 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu zażalenia na ww. postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 maja 2014r. sygn. akt II OZ 401/14 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014r. przyznał R. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazać należy, iż przy rozpatrywaniu niniejszego wniosku uwzględniono informacje podane do wniosku z dnia 5 grudnia 2013r., zwłaszcza pismach wyjaśniających, sprzeciwie i postanowieniu NSA z dnia 7 maja 2014r. sygn. akt II OZ 401/14. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a ). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane dotyczące stanu majątkowego i finansowego wnioskodawcy zawarte w formularzu wniosku PPF z dnia 20 sierpnia 2014r. (jak i w pismach wcześniejszych wnioskodawcy złożonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych) uznano, że kwalifikuje się on do przyznania prawa w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z formularza wniosku PPF z dnia 20 sierpnia 2014r. wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i synem. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 200,00 -800,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca zaznaczył, iż małżonka zajmuje się domem, synem oraz chorymi rodzicami, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podkreślił, że jest jedynym żywicielem rodziny. W piśmie z dnia 24 grudnia 2013r. (data wpływu do Sądu 2 stycznia 2014 r.) złożonym w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skarżący wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą, która obejmuje branżę kształtowania i optymalnej obróbki skrawaniem, wykonuje prace doradcy i handlowca, jak również serwisanta narzędzi skrawających. Oświadczył, że zamieszkuje z rodziną w mieszkaniu u matki, w miarę możliwości stara się opłacać: czynsz w wysokości 350,00 złotych, opłatę za prąd w wysokości 80,00 złotych, opłatę za gaz w wysokości 30,00 złotych, wywóz za śmieci w wysokości 40,00 złotych. Wnioskodawca oświadczył, że posiada samochód osobowy marki [...] oraz samochód [...] (który służy do pracy zarobkowej związanej z prowadzonej działalnością), a miesięczne koszty z nimi związane (paliwo, ubezpieczenie, naprawy) wynoszą 50-300 złotych miesięcznie. W kolejnych wyjaśnieniach z dnia 30 stycznia 2014r. ( data wpływu do Sądu 3 lutego 2014 r.) wnioskodawca poinformował, że wydatki związane z finansowaniem budowy domu i innych obiektów "pochodzą z pracy własnej jak również z prowadzonej kiedyś działalności gospodarczej". Dodał także, że na prowadzenie ww. budowy zaciągnął w banku pożyczki, które już spłacił. Wskazał, że od kilku lat prace na budowie nie są kontynuowane. Dom jest na etapie stanu surowego, zamkniętego i zabezpieczonego. Wnioskodawca oświadczył, że otrzymuje stypendium socjalne z tytułu nauki na wyższej uczelni w wysokości 500,00 złotych miesięcznie, małżonka pobiera zasiłek rodzinny w wysokości 77,00 złotych miesięcznie. Skarżący podał, że na datę powyższego pisma ponosił straty z działalności gospodarczej i utrzymywał się przy pomocy rodziców. W sprzeciwie od postanowienia z dnia 10 lutego 2014r. wnioskodawca wskazał, że sporadycznie otrzymuje pomoc od matki i teściowej, których emerytury wynoszą 1600 i 1300 złotych. Pomoc ta polega na pożyczeniu 50-100 złotych, a także przesunięciu terminu uiszczenia opłat za mieszkanie. Pomoc tę skarżący uzyskuje od połowy 2013 r., gdy prowadzona przez niego działalność gospodarcza zaczęła przynosić straty. W sprzeciwie z dnia 17 lutego 2014r. wnioskodawca w kwestii inwestycji wyjaśnił, że zostały one zrealizowane na przestrzeni lat 2006 do 2010 zarówno z materiałów rozbiórkowych, jak nowo zakupionych, kiedy z żoną oboje mieli pracę i dysponowali zgromadzonymi oszczędnościami. Wnioskodawca podniósł, że jego sytuacja zarobkowa z poprzednich lat uległa pogorszeniu. W uzasadnieniu formularza wniosku PPF z dnia 20 sierpnia 2014r. wnioskodawca podał, że nadal prowadzi działalność gospodarczą, z której dochód mimo starań z ledwością wystarcza na pokrycie potrzeb dnia codziennego. Wnioskodawca wskazał, że posiada działkę o pow. 0,018 ha w B. Oświadczył, że nie posiada, żadnych nieruchomości, mieszkania, oszczędności pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Oceniono, że obecna sytuacja finansowa wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.