VII SA/Wa 2434/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. i P. M. na decyzję Wojewody Warszawskiego z dnia [...] maja 1997 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu postanawia -umorzyć postępowanie sądowe- Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 września 1999 r., sygn. akt IV SA 1049/97, z powodu śmierci skarżącego W. W. i niemożności wezwania spadkobierców skarżącego do udziału w sprawie zawiesił postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniami z dnia 5 września 2006 r. zwrócił się do skarżącego P. M. oraz [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wskazanie następców prawnych W. W. W związku z nieodebraniem w terminie przez P. M. przesyłki sądowej zawierającej ww. zarządzenie, Sąd zarządzeniem z dnia 10 października 2006 r. ponownie wezwał go do wskazania w terminie 14 dni od daty doręczenia zarządzenia następców prawnych W. W. Zarządzenie to zostało zwrócone do Sądu z adnotacją: "adresat nie mieszka pod podanym adresem". Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 26 października 2006 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zwrócił się do A. W., K. W. oraz M. W. o wskazanie następców prawnych po zmarłym W. W. oraz ich aktualnych adresów, a także wskazanie aktualnego adresu P. M. Odpowiadając na przedmiotowe zarządzenie, pismem z dnia 12 grudnia 2006 r. M. W. poinformowała Sąd, że zarówno P. M., jak i K. W. nie mieszkają w K., a nie jest jej znane ich miejsce pobytu. Podała również, iż nie może wskazać następców prawnych P. M. ani ich aktualnego adresu. Nadto w piśmie tym zawarła prośbę o "zwolnienie jej ze sprawy sądowej" ze względu na ciężką chorobę córki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, właściwym w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. W przedmiotowej sprawie przyczyna zawieszenia postępowania sądowego była niemożność nadania biegu temu postępowaniu na skutek śmierci skarżącego W. W. oraz braku możliwości wezwania spadkobierców skarżącego do udziału w sprawie. Pomimo zarządzeń Sądu kierowanych do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, P. M., K. W., A. W. oraz M. W., nie udało się ustalić następców prawnych skarżącego W. W. Ponadto z pisma M. W. opatrzonego datą 12 grudnia 2006 r. wynika, iż nie jest jej znany aktualny adres skarżącego P. M. Od daty zawieszenia postępowania upłynęło ponad 7 lat i w tym czasie nie wpłynął żaden wniosek dotyczący podjęcia postępowania sądowego. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego określone w art. 130 § 1 zd. 1 ww. ustawy Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.