VII SA/Wa 2443/16

WyrokWSA w Warszawie2017-09-08

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Bożena Marciniak, Elżbieta Zielińska - Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyrok sądu administracyjnego uchylający decyzję organu nadzoru budowlanego, który nakazywał rozbiórkę budynku, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania w sprawie uchylenia pozwolenia na budowę, jeśli sąd ten stwierdził, że postępowanie naprawcze powinno być prowadzone w innym trybie niż dotychczas?
Ratio decidendi
Wyrok sądu administracyjnego, który stwierdza odmienną wykładnię przepisów prawa materialnego, nie stanowi nowej okoliczności faktycznej ani nowego dowodu, który mógłby stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Postępowanie w przedmiocie wznowienia ma na celu naprawienie wad procesowych postępowania zwykłego, a nie ponowne merytoryczne rozpatrzenie sprawy w oparciu o odmienną interpretację przepisów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody odmawiającą uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Wniosek o wznowienie postępowania oparto na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, 7 i 8 k.p.a., wskazując na wyrok WSA w Krakowie, który stwierdził, że postępowanie naprawcze powinno być prowadzone w innym trybie. Organy uznały, że wyrok ten nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, ponieważ nie jest nową okolicznością faktyczną ani dowodem.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Marciniak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę VIISA/WA 2443/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz.23 ze zm), po rozpatrzeniu odwołania [...] i [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak [...] odmawiającej uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Wnioskiem z dnia 25 lutego 2014 r., uzupełnionym pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. [...] wystąpiła z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., Nr [...] , uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] i [...] pozwolenia na budowę warsztatu samochodowego (diagnostyka) z częścią biurową i magazynową wraz z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wod-kan i c.o. na działce o nr ew. [...] , obręb [...] przy ul. [...] w [...]. Wniosek oparty został o podstawy wznowienia określone w art. 145 § 1 pkt 5, 7 i 8 kpa. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. Wojewoda [...] wznowił postępowanie zakończone własną decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. a następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. uchylającą na podstawie art. 36 a ust. 2 ustawy Prawo budowlane decyzję o pozwoleniu na budowę ( decyzja Prezydenta miasta [...] z dnia [...] lutego 2007 r.) Przesłanką uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę było stwierdzenie przez organy nadzoru budowlanego istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, co skutkowało wydaniem decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa Budowlanego ( decyzja z dnia [...] listopada 2010 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt IISA/Kr 1368/13 oddalił skargę [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. ( w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę), a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 1005/14 oddalił skargę kasacyjną [...] od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Dalej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że okolicznością podaną przez wnioskodawczynię stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art.145 § 1pkt 5, 7 i 8 kpa jest to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 31 stycznia 2014 r., sygn. akt IISA/Kr 1296/13, uchylającym decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nakazującą rozbiórkę budynku warsztatu samochodowego (diagnostyka) z częścią biurową i magazynową wraz z wewnętrznymi instalacjami wskazał, że organy powinny prowadzić postępowanie w trybie art. 48 nie zaś art. 51 Prawa budowlanego. Zdaniem wnioskodawczyni oznacza to brak podstaw do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego bowiem w sprawie nieprawidłowo prowadzono postępowanie w oparciu o art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Analizując wskazane podstawy wznowienia organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody [...] co do braku wystąpienia przesłanek z art. 145 § 1pkt 5, 7 i 8 kpa. Podkreślił, że decyzja z dnia [...] listopada 2010 r. wydana na podstawie art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego pozostaje w obrocie prawnym i to właśnie ona stanowiła przesłankę do uchylenia pozwolenia na budowę ( ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. ) Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. wniosła [...] zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 5kpa poprzez błędne uznanie, iż nie zachodziła podstawa do uchylenia "zaskarżonej decyzji". Skarżąca wywodziła, iż poza sporem pozostaje, ze art. 36 a Prawa budowlanego nakazuje uchylić prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę w toku postępowania naprawczego dotyczącego dokonania istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę, o ile organy nadzoru budowlanego nałożą na inwestora obowiązek dostarczenia projektu budowlanego w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. W istocie taka decyzja została wydana, jednak Wojewoda [...] oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznali za nieistotne, to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oceniając prawidłowość postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego w wyroku z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn. akt IISA/Kr 1296/13 doszedł do przekonania, że prowadzenie postępowania na podstawie art. 51 Prawa budowlanego nie było prawidłowe. Skoro zatem organy na tamtym etapie postępowania nieprawidłowo zastosowały art. 51 Prawa budowlanego, to brak było podstawy do uchylenia prawomocnego pozwolenia na budowę na podstawie art. 36 a Prawa budowlanego, albowiem przepis ten jest ściśle powiązany z art. 51 Prawa budowlanego , a w każdym razie podstawa ta odpadła po wydaniu wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoja argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w rozumieniu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz U z 2017 r. poz. 1369 ). Sąd kontrolował decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., odmawiającą uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., którą uchylono na podstawie art. 36a ust. 2 ustawy Prawo budowlane decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2007 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę warsztatu samochodowego z częścią biurową i magazynową oraz z instalacjami. Decyzja wydana została we wznowionym postępowaniu, którego istotą jest naprawienie konkretnych wad procesowych postępowania zwykłego, ujętych w formie podstaw wznowienia. Jest to postępowanie nadzwyczajne, które może doprowadzić nie tylko do wyeliminowania ostatecznej decyzji z obrotu prawnego przez jej uchylenie albo zapewnia również możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, o której rozstrzygała weryfikowana decyzja. W sprawie będącej przedmiotem oceny Sądu na wniosek skarżącej wznowiono postępowanie zakończonej ostateczna decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Decyzja ta orzekała o uchyleniu w trybie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę, w związku ze stwierdzeniem istotnych odstępstw od projektu budowlanego konsekwencją czego było wydanie decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Odmawiając uchylenia decyzji ostatecznej organ niewadliwie uznał, iż w sprawie nie wystąpiła przesłanka wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn akt IISA/Kr 1296/13 z dnia 31 stycznia 2014 r. który zdaniem skarżącej wypełniał przesłankę z pkt 5 nie stanowi istotnej dla sprawy nowej okoliczności faktycznej ani nowego dowodu istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Podkreślić należy, że nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej ( a nie są znane organowi), oraz muszą być istotne dla sprawy, gdyż mogą wpłynąć na treść rozstrzygnięcia. Nie stanowi podstawy wznowienia postępowania odmienna wykładnia przepisów prawa materialnego, gdyż nie jest to nowa okoliczność ani nowy dowód. Żaden z powyższych warunków w sprawie nie wystąpił, co obligował organ do wydania decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Zauważyć nadto należy, że prawidłowość decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w wyroku z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt IISA/Kr 1368/13 oddalającym skargę [...] wskazał, że w przypadku wydania decyzji , o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego właściwy organ zobligowany jest, zgodnie z treścią art. 36a ust. 2 do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Podsumowując Sąd uznał, iż skarżona decyzja nie narusza prawa, a podniesione w skardze zarzuty są bezzasadne. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło