VII SA/Wa 2476/10
WyrokWSA w Warszawie2011-04-04
Skład orzekający: Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Joanna Gierak-Podsiadły
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien oddalić skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, mimo zarzutów dotyczących naruszenia zasady bezstronności pracownika organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że zarzuty dotyczące naruszenia zasady bezstronności pracownika organu pierwszej instancji zostały przez Wojewodę prawidłowo rozważone i ocenione. Wskazano, że wątpliwości co do bezstronności nie zostały uprawdopodobnione, a stawiane zarzuty nie znalazły potwierdzenia, w tym w postępowaniu karnym. Sąd podkreślił również związanie oceną prawną wyrażoną w poprzednim wyroku WSA, który wskazywał na konieczność wyjaśnienia kwestii bezstronności, co zostało uczynione w ponownym postępowaniu.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M.K. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego. Skarżąca, właścicielka nieruchomości sąsiedniej, domagała się uchylenia pozwolenia, twierdząc, że nie brała udziału w postępowaniu, mimo że inwestycja narusza jej interes prawny. Podnosiła również zarzuty dotyczące naruszenia zasady bezstronności pracownika organu pierwszej instancji. Wojewoda, rozpoznając sprawę po wyroku WSA uchylającym poprzednią decyzję, ponownie utrzymał w mocy decyzję odmawiającą uchylenia pozwolenia, uznając, że skarżąca nie jest stroną postępowania, a zarzuty dotyczące bezstronności są bezpodstawne.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala
Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009r., znak: [...] Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 151 § 1 w związku z art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta [...] (Dz. U. Nr 41 poz. 361 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.),
- odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] wydanej dla J.M., I.M. i P.M.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że na wniosek M.K. wznowił postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2009r. Jako przesłankę wznowieniową wskazano art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Wnioskodawczyni podnosiła, że nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 9 marca 2009r., mimo, że jest właścicielką nieruchomości graniczącej bezpośrednio z terenem projektowanej inwestycji.
Prowadząc postępowanie co do przyczyn wznowienia Prezydent [...] wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Stosownie zaś do art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Dla ustalenia, czy dana nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiekt istotne jest czy w związku z budową nowego obiektu nastąpią ograniczenia w zagospodarowaniu danej działki, wynikające z przepisów odrębnych.
W niniejszej sprawie, jak wynika z projektu budowlanego zachowane zostały odległości projektowanego obiektu od granic sąsiednich nieruchomości określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr .75 poz. 690 ze zm. ). Projektowany budynek zlokalizowany został w odległości 4,5 m od północnej granicy działki ( ściana z otworami okiennymi), 4,2 m od granicy wschodniej i 4,0 m od granicy południowej, zaś budynek M.K. na sąsiedniej działce posadowiony jest w odległości 4,0 m od granicy ( ścianę z otworami okiennymi).
Organ wskazał, że zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dopuszczają realizację zabudowy w odległości mniejszej niż 3 m.
Zachowane zostały także wymogi wynikające z warunków technicznych w zakresie usytuowania budynków dotyczące zapewnienia co najmniej 3 godzin nasłonecznienia w dniach równonocy w co najmniej jednym pokoju w mieszkaniu wielopokojowym w godzinach 700-1700. Nadto wysokość projektowanego budynku - ok. 12 m w stosunku do istniejącego budynku M. K. o wysokości ok. 9m jest zgodna z zapisami obowiązującego miejscowego planu. Spełnione są również warunki dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, gdyż odległość między budynkami w zabudowie mieszkaniowej wynosi 8 m.
Poczyniwszy powyższe ustalenia organ uznał, że nie wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania, gdyż M.K. nie miała przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] marca 2009r.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła M.K. po rozpatrzeniu, którego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2009r.,
- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 263/10 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009r.
Sąd rozpoznając skargę M.K. wskazał: " (...) że skarga zasługuje na uwzględnienie jedynie w części i z innych przyczyn niż w niej podniesione, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i art. 24 § 3 k.p.a."
Sąd wskazał, że podnoszony przez skarżącą w odwołaniu zarzut prowadzenia postępowania przed organem I instancji przez pracownika, co do którego mogłoby zaistnieć uprawdopodobnienie wątpliwości co do jego bezstronności nie został wyjaśniony. "Brak rozpoznania kwestii wyłączenia pracownika w trybie art. 24 § 3 k.p.a. jest istotnym naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowanie w sprawie. Wydanie decyzji administracyjne przez pracownika, co do którego bezstronności istnieją wątpliwości, wobec braku reakcji przełożonego, musi budzić uzasadnione wątpliwości, czy w postępowaniu tym została zrealizowana zasada prawdy obiektywnej" .
Rozpoznając ponowie, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, odwołanie M.K. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2009r., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2010r.
- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w niniejszej sprawie i wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę zapadła zgodnie z przepisami Prawa budowlanego oraz przepisami wykonawczymi do ustawy. Inwestor zachował wymagane przepisami odległości, tj. zaprojektował budynek w odległości 4,20 m od granicy z działką M.K., a obiekt z uwagi na przeznaczenie nie stwarza dodatkowych uciążliwości (w zakresie nasłonecznienia), jego wysokość jest zgodna z zapisami obowiązującego miejscowego planu. Spełnione są także warunki dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, gdyż odległość między budynkami w zabudowie mieszkaniowej wynosi przepisowe 8 m. Z tych względów Prezydent [...] prawidłowo stwierdził, że sąsiednia nieruchomość należąca do M.K. nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu i dlatego nie jest ona stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do zarzutu wydania decyzji przez pracownika administracji publicznej, który podlega wyłączeniu na podstawie art. 24 § 3 kpa Wjewoda [...] wskazał, że złożone przez skarżącą doniesienie do Prokuratury Rejonowej [...] [...] dotyczące niedopełnienia przez I.O. obowiązków służbowych, co świadczyć miało o braku zachowania przez pracownika organu bezstronności w prowadzonym postępowaniu zostało zakończone odmową wszczęcia postępowania przez Prokuraturę.
Powyższe oznacza, że zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 24 § 3 kpa. jest bezpodstawny.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M.K., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.
W ocenie skarżącej usytuowanie nowoprojektowanego budynku narusza jej interes prawny, a z analizy przesłaniania jej budynku wprost wynika, że w postępowaniu o pozwoleniu na budowę przysługuje jej przymiot strony.
Nie zgodziła się także z ustaleniami organu odwoławczego dotyczącymi braku konieczności wyłączenia pracownika ponownie kwestionując jego bezstronność.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega oddaleniu.
Na wstępie podkreślić należy, że stosownie do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 kwietnia 2010r., VII SA/Wa 26/10 zawarł wskazania co do dalszego sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy. W ocenie Sądu ujawniona wadliwości postępowania dotyczyła wyłącznie braku wyjaśnienia przez Wojewodę [...] formalnej kwestii prowadzenia postępowania przed organem I instancji przez pracownika, co do którego mogło zaistnieć uprawdopodobnienie wątpliwości co do jego bezstronności.
Jak wynika z akt postępowania skarżąca zgłaszając wątpliwości co do bezstronności pracownika organu I instancji wskazywała, że urzędnik ze znacznym opóźnieniem wysłał do niej postanowienie o wznowieniu postępowania( postanowienie z dnia [...] maja 2009r., przesłane 16 czerwca 2009r.), oraz decyzję z dnia [...] lipca 2009r., która została wysłana dopiero 17 lipca 2009r. Brak bezstronności uzasadniała faktem, iż zarówno decyzja o pozwoleniu na budowę, postanowienie o wznowieniu postępowania, jak również decyzja wydana we wznowieniowym postępowaniu podpisane zostały przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] I.O.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wszystkie te okoliczności Wjewoda [...] rozważył i ocenił.
Sąd podziel stanowisko organu, iż przytoczone przez skarżącą zarzuty nie uprawdopodobniają istnienia okoliczności, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika. Stawianych wobec pracownika organu zarzutów nie podzieliły także organy ścigania odmawiając wszczęcia postępowania karnego.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, iż były one już przedmiotem oceny Sądu dlatego też nie mogą być ponownie skutecznie podnoszone zważywszy na treść art. 153 p.p.s.a.
Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło