VII SA/Wa 2483/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. i J. G. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie: stwierdzenia konieczności usunięcia drzew jako przeszkody będącej zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu postanawia: oddalić wniosek J. G. i J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. J. G. i J. G., reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2012 r., znak: [...] utrzymującej w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. stwierdzającą, że drzewa, jako las mieszany, znajdujące się w rejonie lotniska podejścia lotniska [...], oznaczone w dokumentacji rejestrowej tego lotniska jako przeszkoda nr [...] rosnące na działce ew. [...] obręb [...], J., [...], której właścicielami są J. G. i J. G., stanowią naturalną przeszkodę, będącą zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego i wymagają usunięcia, jako przeszkody lotniczej na obszarze określonym w dokumentacji dołączonej do decyzji i w zakresie wysokości określonych według oznaczonych profili. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazali, że wykonanie decyzji grozi im rażącą, niepowetowaną stratą i szkodą w majątku. Wycięcie drzew pozbawi bowiem nieruchomość skarżących walorów użytkowych. Działka ta została bowiem nabyta przez skarżących ze względu jej walory estetyczne (zalesienie i jezioro) i naturalne i jest przeznaczona do rekreacji. W przypadku wycięcia drzewostanu stanie się ona bezwartościowym kawałkiem gruntu i nie będzie możliwe jej dalsze wykorzystanie w dotychczasowy sposób, co spowoduje powstanie po stronie skarżących, w ich majątku znacznego uszczerbku majątkowego. Dodatkowo wskazano, że w przypadku nieuzasadnionego usunięcia drzewostanu z działki skarżących doszłoby do naruszenia przepisów o ochronie przyrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Zaznaczyć trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Z brzmienia przepisu wynika, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę skarżącą powyższych okoliczności. Rozpoznając wniosek skarżących Sąd uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie, po stronie skarżących, nie wystąpiła przesłanka znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lipca 2012 r. nie mają nadzwyczajnego charakteru i nie wykraczają poza przewidywalne następstwa związane z wykonaniem decyzji. Wbrew twierdzeniu skarżących nie można za nieodwracalne skutki decyzji uznać pozbawienie nieruchomości walorów estetycznych, gdyż kategoria ma charakter subiektywny i ocenny. Pokreślenia wymaga, że celem nakazu zawartego w zaskarżonej decyzji jest ochrona bezpieczeństwa ruchu lotniczego, na które składa się życie i zdrowie ludzi i nie można go stawiać ponad interesem indywidualnym skarżących, estetyką i walorami użytkowymi nieruchomości, czy nawet ochroną przyrody. Ponadto w ocenie Sądu decyzja nie wywołuje nieodwracalnych skutków po stronie skarżących. Wycinka drzew niewątpliwie spowoduje ich zniszczenie, jednakże nie ogranicza to skarżących w ponownym zagospodarowaniu działki zielenią, możliwy będzie więc powrót nieruchomości do stanu pierwotnego i utrzymanie jej walorów krajobrazowych. Na marginesie powyższych rozważań wskazać należy, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (vide. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lipca 2010 r., sygn akt I OZ 567/10, LEX nr 658750). W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się takich okoliczności również z urzędu. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.