VII SA/Wa 2485/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, z dnia (...) sierpnia 2012 r., l.dz. (...) w przedmiocie nakazu doprowadzenia zabytku do poprzedniego stanu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) sierpnia 2012 r., l.dz. (...) VII SA/Wa 2485/12 UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 września 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) sierpnia 2012 r., l.dz. (...) utrzymującej w mocy decyzję (...) Konserwatora Zabytków z dnia (...) grudnia 2011 r. nakazującej A.K. doprowadzić zabytek – układ urbanistyczny (...) w (...), do poprzedniego stanu poprzez wykonanie prac w budynku przy ul. (...), w terminie ośmiu miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. W dniu 29 lipca 2013 r. (data stempla biura podawczego) skarżąca złożyła do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała we wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej trudne do odwrócenia skutki, a także konieczność ingerencji w konstrukcyjne elementy nośne dachu. Powołując, się na orzecznictwo sądów administracyjnych skarżąca podała, że trudne do odwrócenia skutki, to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (post. NSA z 10.03.2010 r., I FSK 1841/09; post. NSA z 19.05.2011 r., II OZ 415/11). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA, sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie, w związku z charakterem decyzji, a więc nakazem doprowadzenia zabytku do stanu poprzedniego poprzez wykonanie odpowiednich prac budowlanych, obowiązkiem Sądu było nie tylko rozważenie wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do strony skarżącej, ale również w stosunku do innych osób, których w sposób pośredni ta decyzja dotyczy, ponieważ nałożone obowiązki dotyczą dachu, gzymsu. Sąd wziął głównie pod uwagę, że układ urbanistyczny (...) został wpisany do rejestru zabytków, a w związku z tym istotne jest zachowanie na tym obszarze oryginalnej formy historycznej zabudowy. Strona skarżąca nie wykazała, iż w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powstanie dla niej znaczna szkoda, która następnie nie będzie mogła być wynagrodzona lub trudne do odwrócenia negatywne skutki. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Interes strony skarżącej w tym przypadku sprowadza się do skutków finansowych. W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania w/w decyzji. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.