VII SA/Wa 2502/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2016 r. sprawy ze skargi A. F. i M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "Kpa" oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), dalej Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołań A. F. i M. B. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] października 2014 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] "W." w postaci wieży antenowej o wysokości 50,48m, urządzeń sterujących i zagospodarowania terenu oraz przyłącza energetycznego na dz. nr ew. [...] w miejscowości R. przy ul. W. [...] w gminie P. Uzasadniając swoją decyzję, Wojewoda wskazał, że nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ zgodnie z art. 35 ust 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także z wymogami ochrony środowiska, oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami techniczno - budowlanymi, jak również sprawdził kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, opracowań, sprawdzeń, a także wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Z posiadanej dokumentacji wynika, że wszystkie ww. wymagania w powyższym przedsięwzięciu inwestycyjnym zostały spełnione. Wojewoda wyjaśnił również, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., Nr [...] zlecił Staroście [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu uzupełnienie materiału dowodowego o projekt zagospodarowania terenu sporządzony zgodnie z § 8 ust. 3 oraz § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.), zgodny z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2015r., znak: [...], Starosta [...] przekazał uzupełnioną dokumentację projektową. Wydział Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego w W., pismem z dnia 28 kwietnia 2015 r. (w ślad za postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r., Nr [...]) zwrócił się do Starostwa Powiatowego w [...] o wyjaśnienie zakresu projektowanego zamierzenia budowlanego, tj. ustalenie, czy w ramach złożonego wniosku o pozwolenie na budowę Inwestor planuje realizację przyłącza energetycznego, jeżeli tak, to o ustalenie czy wskazany na projekcie zagospodarowania terenu (sporządzonym w marcu 2015 r.) odcinek przyłącza energetycznego, wychodzący poza granicę inwestycji, oznaczoną literą "[...], będzie realizowany w ramach niniejszego postępowania o pozwolenie na budowę czy będzie stanowił przedmiot odrębnego zgłoszenia do właściwego organu architektoniczno - budowlanego. W piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...] Starosta [...] udzielił wyjaśnień, z których wynika, iż: inwestor w ramach złożonego wniosku o pozwolenie na budowę planuje realizację przyłącze energetycznego tylko do granicy działki [...]; odcinek wychodzący poza granicę działki [...], oznaczony literą [...] nie będzie realizowany w ramach niniejszego postępowania, będzie stanowił przedmiot odrębnego zgłoszenia przez gestora sieci energetycznej. Wojewoda wyjaśnił, że na terenie projektowanej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy P. obejmujący wieś R. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w P. z dnia [...] grudnia 20012 r.. Nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r., poz. [...]). Planowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami ww. planu. Działka, na której planowana jest przedmiotowa inwestycja (nr ew. [...]), usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem [...] - przeznaczenie podstawowe: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług; przeznaczenie uzupełniające: budynki gospodarcze i garażowe, urządzenia komunikacji, infrastruktury technicznej i ochrony środowiska dla potrzeb działki lub potrzeb lokalnych, zieleń urządzona, obiekty małej architektury Projekt budowlany zarówno w części dotyczącej zagospodarowania terenu, jak i architektoniczno - budowlanej sporządzony został wykonany zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 462). Projekt lokalizacji stacji bazowej został uzgodniony przez Szefostwo Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP - pismo z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...]. Ponadto do projektu dołączono oświadczenia projektantów o tym, iż projekt sporządzony został zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz z zasadami wiedzy technicznej oaz zaświadczenia o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnych na dzień sporządzenia projektu. Działka, na której planowana jest inwestycja posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej (powiatowej). Do projektu budowlanego Inwestor dołączył wymaganą prawem informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 20 ust. 1 pkt. Ib ustawy Prawo budowlane). Ponadto inwestor przedłożył warunki przyłączenia do sieci dystrybucyjnej [...] SA z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...].Do dokumentacji została załączona również opinia geotechniczna z kwietnia 2014 r., wykonana przez inż. S. P. Z dołączonej do projektu budowlanego klasyfikacji przedsięwzięcia wynika, że wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania każdej z anten [...] i [...] w odległości 150m i 200m od środka elektrycznego nie znajdują się miejsca dostępne dla ludności. Ponadto zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397) projektowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zarówno tych, dla których raport oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest wymagany, jak i tych, dla których ww. może być wymagany, a ponadto planowane przedsięwzięcie nie jest bezpośrednio związane z ochrona obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, w związku z tym dla jego podjęcia, nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ustosunkowując się do uwag Skarżących wyrażonych w piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. (przekazanym drogą elektroniczną) Wojewoda [...] wyjaśnił, że do kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej nie należy badanie legalności istniejących zjazdów na działce nr ew. [...]. Nie mniej, z uwagi na argumenty mające podważyć wiarygodność istnienia ww. zjazdów, tut. organ pismem z dnia 16 lipca wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o przeprowadzenie kontroli mającej na celu ustalenie, czy wskazane na projekcie zagospodarowania terenu jako istniejące dwa zjazdy na działce nr ew. [...] w rzeczywistości istnieją. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...], potwierdził istnienie obu zjazdów wskazanych na projekcie zagospodarowania terenu. Wskazać zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy potwierdza treść mapy - projektu zagospodarowania terenu, na który przedmiotowy zjazd został naniesiony, co jest równoznaczne z jego istnieniem na gruncie w dacie sporządzania projektu. Projekt zagospodarowania terenu zgodnie z treścią art. 76 § Kpa korzysta z domniemania prawdziwości (autentyczności) oraz domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej ustalenia, zdaniem Wojewody, brak było podstaw do uchylenia pozwolenia na budowę. Skarżące A. F. i M. B. zaskarżanej decyzji zarzuciły: naruszenie prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie na mocy art. 7, 8, 9, 11, 15, 77, 107 KPA (tj. z dnia 9 października 2000 (Dz. U. Nr 98, poz. 107 z późn. zm.), poprzez m. in.: niedokładne zbadanie sprawy; zaniechanie dopuszczenia dowodu z wnioskowanej przez strony opinii biegłego (pismo M. B. do Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 data wpływu [...] czerwca 2015r.); niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ; wydanie decyzji bez odniesienia się do pełnego stanu prawnego, a w szczególności regulacji dotyczących budowy i posadowienia wież antenowych uregulowanych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie z dnia 26 października 2005 r. (Dz.U. Nr 219, poz. 1864 z późn. zm.) oraz zgodności planowanej wieży/stacji bazowej z przepisami tego rozporządzenia; naruszenie prawa procesowego poprzez przeprowadzenie postępowania w znacznym zakresie przed organem II instancji,; naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie w sprawie art. 35 ust. 1 pkt od 1 do 4 prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo braku zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, odpowiednimi przepisami oraz pomimo braku stosownych uzgodnień, opinii oraz pomimo niesprawdzenie informacji dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia; naruszenie prawa materialnego poprzez pominięcie przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie z dnia 26 października 2005 r. (Dz.U. Nr 219, poz. 1864 z późn. zm.), a w szczególności § 9 wskazanego rozporządzenia, naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez pominięcie regulacji rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów z dnia 30 października 2003r. (Dz. U Nr 192, poz. 1883) poprzez zaniechanie rozważenia czy planowana inwestycja nie doprowadzi do naruszenia norm zawartych we wskazanym rozporządzeniu; błąd w ustaleniach faktycznych, który miał istotny wpływ na wynik sprawy a polegający na ustaleniu iż planowana budowa stacji bazowej telefonii komórkowej zgodna jest z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. obejmującego wieś R. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy w P. w dniu [...] grudnia 2012r., Nr [...] (Dz. U. woj. [...] z 2013r. poz. [...]). W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uznał ,że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 35 ust. 1 cyt. wyżej Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m innymi zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. W niniejszej sprawie organ administracji prawidłowo uznał, iż przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia wszystkie wyżej wskazane wymogi. Na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy P. obejmujący wieś R. zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w P. z dnia [...] grudnia 20012 r.. Nr [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2013 r., poz. [...]). Planowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami ww. planu. Działka, na której planowana jest przedmiotowa inwestycja (nr ew. [...]), usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem [...]- przeznaczenie podstawowe: tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług; przeznaczenie uzupełniające: budynki gospodarcze i garażowe, urządzenia komunikacji, infrastruktury technicznej i ochrony środowiska dla potrzeb działki lub potrzeb lokalnych, zieleń urządzona, obiekty małej architektury Projekt budowlany zarówno w części dotyczącej zagospodarowania terenu, jak i architektoniczno - budowlanej sporządzony został zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 462). Projekt lokalizacji stacji bazowej został uzgodniony przez Szefostwo Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP - pismo z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...]. Ponadto do projektu dołączono oświadczenia projektantów o tym, iż projekt sporządzony został zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz z zasadami wiedzy technicznej oaz zaświadczenia o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnych na dzień sporządzenia projektu. Z dołączonej do projektu budowlanego klasyfikacji przedsięwzięcia wynika, że wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania każdej z anten [...] i [...] w odległości 150m i 200m od środka elektrycznego nie znajdują się miejsca dostępne dla ludności. Ponadto zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397) projektowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zarówno tych, dla których raport oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest wymagany, jak i tych, dla których ww. może być wymagany, a ponadto planowane przedsięwzięcie nie jest bezpośrednio związane z ochrona obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, w związku z tym dla jego podjęcia, nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ustosunkowując się do zarzutów Skarżących Sąd stwierdza, że zarzuty te nie mogą odnieść zamierzonego skutku w niniejszym postępowaniu sądowym przedmiotem, którego jest wyłącznie kontrola zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę pod kontem jej zgodności z prawem. Z akt sprawy wynika, że wszystkie wymagania przewidziane prawem w powyższym przedsięwzięciu inwestycyjnym zostały spełnione - nie stwierdzono, aby skarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik spraw. Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 ustawy Prawo budowlane, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Inwestor - [...] SA, przedłożyła prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w myśl art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, pod rygorem odpowiedzialności karnej) obejmujące działkę inwestycyjną nr ewidencyjny [...] z obrębu [...], które jest tak ważnym dowodem w sprawie, że brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane stanowiłby wadę materialnoprawną decyzji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 223/06). Z uwagi na fakt, iż budowa stacji bazowej telefonii komórkowej jest inwestycją celu publicznego w myśl art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 7 ze zm.) inwestycja celu publicznego jest w tym przypadku zlokalizowana na podstawce w/w planu miejscowego. Należy przy tym mieć na względzie, iż podstawową zasadą planowania przestrzennego jest dopuszczalność wszystkiego, co nie jest sprzeczne z postanowieniami planu miejscowego, a logicznym tego uzasadnieniem jest okoliczność, iż przepisy o planowaniu przestrzennym ograniczają prawa obywateli, w tym konstytucyjnie chronione prawo własności. W demokratycznym państwie prawa wpływ władzy publicznej na wykonywanie prawa własności jest ograniczony tylko do wyraźnie określonych ustawowo przypadków i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności (art. 64 ust. 3 Konstytucji RP). W ocenie sądu stanowisko organów administracji budowlanej, dokonujących interpretacji postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy słuszność dokonanych przez organy obu instancji ustaleń. Nie można mówić o naruszeniu ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 46 ust. 1 i ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych plan miejscowy nie może ustanawiać zakazów, a przyjmowane w nim rozwiązania nie mogą uniemożliwiać lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej. Jeżeli lokalizacja inwestycji celu publicznego z zakresu łączności nie jest umieszczona w planie miejscowym, dopuszcza się jej lokalizowanie, jeżeli nie jest to sprzeczne z określonym w planie przeznaczeniem terenu ani nie narusza ustanowionych w planie zakazów lub ograniczeń. Ponadto do projektu dołączono oświadczenia projektantów , o tym, iż projekt sporządzony został zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz z zasadami wiedzy technicznej oaz zaświadczenia o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnych na dzień sporządzenia projektu. Działka, na której planowana jest inwestycja posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej (powiatowej). Do projektu budowlanego Inwestor dołączył wymaganą prawem informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 20 ust. 1 pkt. Ib ustawy Prawo budowlane). Przedmiotowa stacja bazowa będzie w rozumieniu przepisów Ustawy Prawo Ochrony Środowiska oraz przepisów wykonawczych, instalacją zakwalifikowaną do przedsięwzięć, dla których nie jest wymagane sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto inwestor przedłożył warunki przyłączenia do sieci dystrybucyjnej [...] SA z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. Do dokumentacji została załączona opinia geotechniczna z kwietnia 2014 r., Podkreślić należy, iż organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji spełnienia przez inwestora wszystkich wymogów określonych przepisami prawa, co ma miejsce w niniejszym postępowaniu. Ponadto należy wskazać, iż organ administracji wydając decyzję udzielającą pozwolenia na budowę w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie zagrożone lub naruszone. Granice tych praw i interesów określają przepisy prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych wydanych na podstawie i w wykonaniu przepisów tego prawa lub przepisów wydanych dla ochrony środowiska przyrodniczego. Poza tymi granicami, a zatem poza ochroną prawną wynikającą z norm prawa pozytywnego, pozostają natomiast protesty obywateli wyrażające ich osobiste zapatrywania, oczekiwania, postulaty i życzenia co do określonej polityki planowania przestrzennego, wzajemnych relacji między planowanymi lub realizowanymi inwestycjami, a sferą ich indywidualnych wyobrażeń co do warunków normalnej egzystencji, wypoczynku, korzystania z dóbr przyrody itp. Te oczekiwania, życzenia i postulaty powinny być brane pod uwagę przy udzielaniu pozwolenia na budowę i w odpowiednim stopniu uwzględniane, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie słuszny interes samego inwestora oraz względy gospodarcze i społeczne, w ocenie których terenowe organy są w pełni suwerenne. Nieuwzględnienie ich nie może jednak stanowić podstawy kwestionowania legalności pozwolenia na budowę, tj. jego zgodności z prawem. A zatem, skoro jak zasadnie wykazały organy administracji, inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w przepisach ustawy Prawo budowlane, nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (wyrok NSA z 1998.09.02, IV SA 2311/96, LEX Nr 43803). Sąd zauważa, iż wbrew zarzutom skargi postępowanie dowodowe organu w sposób wyczerpujący doprowadziło do zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą (art. 7 k.p.a.), a w jego trakcie wyczerpująco zebrano i rozpatrzono w cały materiał dowodowy. Sąd zauważa też, że na podstawie prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy dokonał oceny zebranych w sprawie dowodów, opierając się na przekonywujących podstawach i dał temu wyraz w uzasadnieniu swojej decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.) W świetle przytoczonych faktów postępowanie toczące się przed organami orzekającymi w mniejszym postępowaniu zostało przeprowadzone prawidłowo. Zaskarżone orzeczenia wydano w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 7 i 77 § 1 kpa. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).