VII SA/Wa 2515/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Gierak- Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie wysokości opłaty dodatkowej oraz określenia sposobu pobierania tych opłat postanawia: odrzucić skargę. Skarżący R. W. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie ustalenia strefy płatnego parkowania, wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie wysokości opłaty dodatkowej oraz określenia sposobu pobierania tych opłat. Pismem z dnia 18 czerwca 2013 r. (data wpływu do organu 24 czerwca 2013 r.) R. W. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że Rada [...] nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Rada [...] wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Rada [...] poinformowała, że w dniu [...] października 2012 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] . Rzecznik zaskarżył § 3 ust. 6 Regulaminu funkcjonowania strefy płatnego parkowania niestrzeżonego stanowiącego załącznik nr 2 do ww. uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2834/12 stwierdził nieważność zaskarżonego przepisu. Od powyższego wyroku Rada [...] wniosła skargę kasacyjną, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1674/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwana dalej p.p.s.a. z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wezwanie jest więc obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy. Takie wezwanie, poprzedzające wniesienie skargi, strona skarżąca skierowała do organu. Terminy wnoszenia skarg do sądu administracyjnego określa art. 53 p.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. termin wniesienia skargi zależy od tego, czy organ, którego uchwałę dany podmiot zamierza zaskarżyć do sądu administracyjnego, udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i kiedy taką odpowiedź udzielił, czy też takiej odpowiedzi nie udzielił. Ustawodawca wprowadził bowiem w tym zakresie dwa terminy. Pierwszy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni i ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ale tylko wówczas, gdy taką odpowiedź otrzymał skarżący przed upływem 60 dni od daty wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Drugi termin dotyczy przypadku, w którym wezwany organ do usunięcia naruszenia prawa nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi lub też udzielił odpowiedź po upływie 60 dni od daty wezwania. Takie stanowisko co do sposobu liczenia terminu do wniesienia skargi zostało przedstawione w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07. Z akt sprawy wynika, że organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zatem termin do złożenia skargi przez skarżącego wynosił 60 dni, a jego początkiem jest data wpływu wezwania do organu właściwego, czyli 24 czerwca 2013 r. Termin 60-dniowy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął więc w dniu 23 sierpnia 2013 r. Skarżący natomiast wniósł skargę dopiero w dniu 19 września 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem z przekroczeniem ustawowego terminu. Niezależnie od powyższego podać należy, że skarga na uchwałę z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], którą skarży skarżący, była już przedmiotem rozstrzygania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku wniesionej skargi przez Rzecznika Praw Obywatelskich. Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2834/12 Sąd I instancji stwierdził nieważność zaskarżonego przepisu - § 3 ust. 6 Regulaminu stanowiącego załącznik nr 2 do ww. uchwały Rady [...]. Od powyższego wyroku Rada [...] wniosła skargę kasacyjną, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1674/13. Zatem sprawa objęta skargą została prawomocnie osądzona. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.