VII SA/Wa 2515/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Protokolant starszy referent Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. i C. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia budowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]z dnia [...]lipca 2015 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewody [...]na rzecz P.S. i C. S. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta [...] decyzją z dnia [...]lipca 2015r., na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 2013 r., poz. 267) - wniósł sprzeciw do zgłoszenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika na ścieki na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] w O. uznając, że budowa objęta zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwały nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] września 2002 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego po obu stronach Szosy [...] na odcinku przebiegającym przez miasto O.. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 30.06.2015 r. P. S. i C. S. dokonali zgłoszenie budowy wolno stojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w bryle budynku i zbiornika na ścieki o pojemności 10 m3 na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] w O. przy ul. [...]. Do zgłoszenia dołączyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, cztery egzemplarze projektu budowlanego oraz kopie: wypisu z planu, zaświadczenia Prezydenta Miasta [...]z dnia [...].06.2014 r. i uzgodnienia projektu zagospodarowania działki z O. S.A. Termin rozpoczęcia robót określono na 30.07.2015 r. W toku rozpoznania sprawy organ ustalił, że działka nr ew. [...] obr. [...]w O. znajduje się na terenie objętym ustaleniami planu miejscowego - uchwała nr [...] Rady Miejskiej [...]z dnia [...] września 2002 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego po obu stronach Szosy [...] na odcinku przebiegającym przez miasto O.. Przedmiotowa działka położona jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem A19RL/RP w strefie ochronnej stacji redukcyjno - pomiarowej gazu I° oznaczonej symbolem A17EG. W § 3 ust. 4 tekstu planu dla poszczególnych terenów opisanych kodem numeryczno - literowym obowiązują ustalenia § 2 pkt 5.1 i regulacje rysunku planu w zakresie: przeznaczenia i funkcji terenu, granic terenu określonych liniami rozgraniczającymi tereny o różnych sposobach i zasadach zagospodarowania, nieprzekraczalnych linii zabudowy. Zgodnie z regulacjami w zakresie użytkowania terenów zamieszczonymi na rysunku planu, w strefie A17 zostały oznaczone symbolem RL tereny lasów i symbolem RP - tereny upraw rolnych. W ocenie organu powyższe ustalenia wskazują, iż teren na którym znajduje się działka nr ew. [...] obr. [...]w O. przeznaczony jest pod uprawy rolne i lasy co wyklucza możliwość wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Plan wskazuje nadto na ochronny charakter całej strefy wyznaczonej w otoczeniu stacji redukcyjno - pomiarowej gazu. Organ administracji architektoniczno – budowlanej I instancji, uznał iż wskazane naruszenie planu miejscowego spowodowało obowiązek wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Inwestorzy P. i C. S. wnieśli odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2015r. wnoszącej sprzeciwu do zgłoszenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika na ścieki na działce nr ew. [...] obr. [...]przy ulicy [...]w O.. Wskazali, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów: - § 3 ust. 8 pkt. 8.3 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej [...] poprzez jego niezastosowanie. - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pominięcie stanowiska Prezydenta Miasta [...] z dnia 6.10.2014r. - art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niedokładne i niewnikliwe wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy i naruszenie słusznego interesu odwołujących się, - art. 8 k.p.a. poprzez wadliwą interpretację przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu odwołania wskazali, że Starosta [...] wydając decyzję odmowną, jako podstawę dla tego stanowiska wskazał rysunek planu. Nie odniósł się jednak do wyjaśnień Prezydenta Miasta [...] przedstawionych w piśmie z dnia 6.10.2014r., że zapisy § 3 ust. 8 pkt. 8.3 uchwały są wiążące dla terenu o symbolu A19RL/RP. Starosta [...] dokonał błędnej wykładni postanowień planu, nie zastosował postanowień planu do terenu, na którym położona jest działka inwestycyjna. Uchwała w § 3 ust. 8 pkt 8.3 dopuszcza lokalizację zabudowy usługowej z wykluczeniem przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i mieszkaniowej (zab. mieszkaniowa poza strefą uciążliwości drogi 01 KE 17) pod warunkiem zapewnienia dojazdu przez inwestora we własnym zakresie. Decyzja Starosty jest niezgodna z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym wszelkie wątpliwości wynikające z zapisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego należy rozstrzygnąć na korzyść inwestora, po to by mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu. Stanowisko władz O. zostało przedstawione i przekonująco uzasadnione, w oparciu o wykładnię systemową (nakazującą odczytywać oznaczenia rysunku w kontekście i w powiązaniu z treścią uchwały, w tym przypadku nadrzędne znaczenie ma jednostka A19). Należało kierować się dyrektywą, iż organ uchwalający miejscowy plan zagospodarowania – postępował racjonalnie, a zatem że odpowiednie zapisy w treści uchwały znajdują odzwierciedlenie w załączonym do niej rysunku. Omawiany rysunek jest jedynie załącznikiem do Uchwały, ma on charakter pomocniczy i uzupełniający dla tekstu planu. Sam "rysunek jako znak graficzny nie może wiązać bezpośrednio, nie spełnia bowiem wymogów normy prawnej z jej klasyczną budową: hipoteza, dyspozycja, sankcja" (wyrok WSA w Poznaniu z dn. 5.11.2010r., sygn. II SA/Po 486/10). Analizowany obszar to teren rolny i leśny (A 19), w którym zabudowa mieszkaniowa jest dopuszczalna po spełnieniu określonych warunków. W planie nie istnieje inna jednostka oznaczona numerem A 19, zatem dwa oznaczenia jednostki należy rozumieć jako tożsame. Miejscowy plan dla tej jednostki zakłada, że choć zabudowa mieszkaniowa nie jest funkcją wiodącą to jednak zabudowę usługową i mieszkaniową plan dopuszcza, co jest określone w § 3 pkt 8.3 uchwały. Organ wbrew wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. nie wyjaśnił przyczyn stanowiska odmiennego od inwestorów, jak również Prezydenta Miasta [...], w zakresie postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Starosta [...]nie wziął pod uwagę zapisów § 3 pkt 1 i 2 m.p.z.p. Wskazane w uzasadnieniu decyzji Starosty [...] "regulacje w zakresie użytkowania terenów zamieszczonych na rysunku planu, w strefie A17" nie mają nic wspólnego z inwestycją na działce ew. [...], gdyż działka ta znajduje się w strefie A19 a nie A17. Inwestycje projektowane w strefie ochronnej stacji redukcyjno - pomiarowej, stanowiącej element gazociągu przesyłowego wysokiego ciśnienia muszą uzyskać opinię [...] Okręgowego Zakładu Gazownictwa - Rejon Sieci Przemysłowej i Tranzytowej (obecnie G. S.A.) i do zgłoszenia dołączono pozytywna opinię. Na przedmiotowym terenie, w jednostce oznaczonej na rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] symbolem A19 RL/RP, istnieją domy mieszkalne, wybudowane w czasie obowiązywania miejscowego planu zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] września 2002 r., na budowę których Starosta [...] wydał pozwolenie, posługując się tym samym dokumentem planistycznym. Postępowanie naruszało zasady określone w art. 7, 77, 9 i 10 K.p.a. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2015r. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. i C. S. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2015r. wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i zbiornika na ścieki na działce nr ew. [...] obr. [...] w O. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że w art. 29 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego ustawodawca wymienił rodzaje budowy i robót budowlanych, które nie wymagają pozwolenia na budowę. Przy czym w art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego wskazał, jakie rodzaje z wymienionych w art. 29 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, budowy i robót budowlanych wymagają zgłoszenia. Zgodnie z art. 29 ust.1 pkt 1a Prawa budowlanego "Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane. Przy czym zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 budowa taka wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Ponadto stosownie do art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego - właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanej sprawie organ I instancji trafnie ustalił, że zgłoszona budowa nie może być wykonana, gdyż narusza ustalenia obowiązującego dla ww. terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ nie może kwestionować postanowień planu ma natomiast obowiązek dokonać samodzielnej analizy zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Nie jest w tym zakresie związany inną oceną, dokonaną na potrzeby odrębnego przedmiotowo postępowania, prowadzonego przez inne organy, przy innej procedurze i na podstawie innych przepisów prawa materialnego. Działka inwestora położona jest na terenie oznaczonym symbolem A19RL/RP w strefie ochronnej stacji redukcyjno - pomiarowej gazu I° oznaczonej symbolem A17 EG. Wprawdzie w tekście planu nie ma ustaleń dla tego terenu, jednak tekst planu w § 3 ust. 4 wskazuje, że dla poszczególnych terenów opisanych kodem numeryczno - literowym obowiązują ustalenia § 2 pkt 5.1 i regulacje rysunku planu w zakresie: przeznaczenia i funkcji terenu, granic terenu określonych liniami rozgraniczającymi tereny o różnych sposobach i zasadach zagospodarowania, nieprzekraczalnych linii zabudowy. W legendzie części rysunkowej planu wskazano, że oznaczenie RL to tereny lasów, a symbol RP to tereny upraw rolnych. Dlatego przeszkodą w realizacji budynku mieszkalnego był m.in. fakt, że rysunek planu nie zawierał żadnych zapisów ani symboli, które wskazywałyby na przeznaczenie tych terenów pod zabudowę mieszkaniową. Wojewoda [...] przypomniał ponadto, że rozstrzygał już sprawę budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...] przy ulicy [...] w O.. Po rozpatrzenia odwołania P. i C. S. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2014r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Ówcześnie uznał, że teren oznaczony symbolem A19RL/RP - teren lasów i upraw rolnych, nie jest tożsamym z terenem oznaczonym symbolem A19RL/ZL - tereny lasów i zieleni leśnej - parki leśne. Dalej organ wskazał, iż powoływane wyjaśnienia Prezydenta Miasta [...] nie są wiążące, a w jego ocenie zamierzona inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. P. i C. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015r. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy: - art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane przez niewłaściwe stwierdzenie że inwestycja narusza przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, - § 3 ust. 5 pkt 5.2 i § 3 ust. 8 pkt. 8.3 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej [...] poprzez jego niezastosowanie podczas gdy wykładnia powyższego przepisu planu na gruncie pozostałych postanowień uzasadnia zastosowanie go do terenu, na którym położona jest działka inwestycyjna, - art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niedokładne i niewnikliwe wyjaśnienie sprawy, - art. 8 k.p.a. poprzez interpretację przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na niekorzyść skarżących. Skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że sprawa budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego była rozstrzygana w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zakończonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...]. W toku uprzedniego postępowania korzystną interpretację ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przedstawiał Prezydent Miasta [...], jak również organ II instancji w powołanej decyzji z dnia [...].07.2014r. Wobec zmiany przepisów Prawa budowlanego, skarżący nie wnosili skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od poprzedniego rozstrzygnięcia Wojewody [...], gdyż zdecydowali się na tryb zgłoszenia zamiaru budowy. Wywodzili dalej, że działka inwestycyjna nr [...] powstała w wyniku podziału (decyzja Prezydenta Miasta [...]nr [...] z dnia [...].09.2013r.). Podstawą tego podziału była interpretacja ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczająca podział. Inwestycja skarżących nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Symbol terenu oznaczonego na rysunku planu jako A19RL/RP, na którym położona jest nieruchomość skarżących, nie występuje w treści tekstu uchwały, jednakże dla jednostki nadrzędnej, to jest symbolu A19 (kod numeryczno-literowy) uchwała w § 3 ust. 8 pkt 8.3 stanowi, że dopuszcza się na tym terenie lokalizację zabudowy usługowej z wykluczeniem przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i mieszkaniowej (zab. mieszkaniowa poza strefą uciążliwości drogi 01 KE 17) pod warunkiem zapewnienia dojazdu przez inwestora we własnym zakresie. Powołane postanowienie tekstu planu, jak również § 3 ust. 5 pkt 5.2 identyfikują położenie terenu w pobliżu drogi ekspresowej, co pozwala na jednoznaczne określenie i stwierdzenie, że teren zaznaczony na rysunku jako A19RL/RP jest tożsamy z wymienionym w tekście uchwały terenem oznaczonym jako A19 RL/ZL. W żadnym innym postanowieniu tekstu uchwały nie ma ustaleń dla terenu oznaczonego symbolem A19. Tekst uchwały był przedmiotem wykładni dokonanej przez organ gminy. Pomimo to, że stanowisko Prezydenta Miasta [...] zostało uzasadnione w sposób logiczny i konsekwentny, w zaskarżonej decyzji organ nie uzasadnił, dlaczego ta wykładnia jest w jego ocenie nieprawidłowa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zadaniem Sądu, było dokonanie, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r. poz. 1647), kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna. Z akt sprawy wynika, że P. S. i C. S. w dniu 30.06.2015 r. dokonali zgłoszenia budowy wolno stojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w bryle budynku i zbiornika na ścieki o pojemności 10 m3 na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] w O. przy ul. [...]. Zgodnie z art. 29 ust.1 pkt 1a Prawa budowlanego "Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane. Przy czym zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 budowa taka wymaga zgłoszenia właściwemu organowi, któremu to obowiązkowi skarżący uczynili zadość. Natomiast stosownie do art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego - właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Zdaniem organów zgłoszony zamiar budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] obr. [...]w O. naruszał ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oceny tej Sąd nie podziela. Zdaniem Sądu inwestycja skarżących nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Bezspornym jest, że symbol terenu oznaczonego na rysunku planu jako A19RL/RP, na którym położona jest nieruchomość skarżących nie występuje w treści tekstu uchwały, jednakże dla jednostki nadrzędnej, to jest symbolu A19 (kod numeryczno-literowy) uchwała w § 3 ust. 8 pkt 8.3 stanowi, że dopuszcza się na tym terenie lokalizację zabudowy usługowej z wykluczeniem przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i mieszkaniowej (zab. mieszkaniowa poza strefą uciążliwości drogi 01 KE 17) pod warunkiem zapewnienia dojazdu przez inwestora we własnym zakresie. Powołane postanowienie tekstu planu, jak również § 3 ust. 5 pkt 5.2 identyfikują położenie terenu w pobliżu drogi ekspresowej, co pozwala na stwierdzenie, że teren zaznaczony na rysunku jako A19RL/RP jest tożsamy z wymienionym w tekście uchwały terenem oznaczonym jako A19 RL/ZL. Należy podkreślić, że w żadnym innym postanowieniu tekstu uchwały nie ma ustaleń dla terenu oznaczonego symbolem A19. Uchwała w § 3 ust. 8 pkt 8.3 dopuszcza na tym terenie lokalizację zabudowy usługowej z wykluczeniem przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i mieszkaniowej (zab. mieszkaniowa poza strefą uciążliwości drogi 01 KE 17) pod warunkiem zapewnienia dojazdu przez inwestora we własnym zakresie. Zatem dokonana przez organy architektoniczno-budowlane interpretacja planu była nieprawidłowa i sprzeczna z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, które nakazuje dające się usunąć wątpliwości wynikające z zapisów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego rozstrzygnąć na korzyść inwestora, by mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu. Zaistniała sytuacja polegająca na niespójności treści planu z jego załącznikiem graficznym, stanowiła o konieczności zastosowania wykładni systemowej i odkodowaniu oznaczeń rysunku planu w powiązaniu z treścią uchwały, przy nadrzędnym znaczeniu przeznaczenia jednostki A19. Omawiany rysunek planu jest bowiem załącznikiem do uchwały, a zatem ma charakter pomocniczy i uzupełniający dla najistotniejszej części uchwały, jaką jest tekst. Jak wskazał WSA w Poznaniu w wyroku z 5.11.2010r. sygn. II SA/Po 486/10 - sam "rysunek jako znak graficzny nie może wiązać bezpośrednio, nie spełnia bowiem wymogów normy prawnej z jej klasyczną budową: hipoteza, dyspozycja, sankcja. Dlatego analizowany obszar inwestycyjny to teren rolny i leśny (A 19), w którym zabudowa mieszkaniowa jest dopuszczalna po spełnieniu określonych warunków. W planie nie istnieje inna jednostka oznaczona numerem A 19, zatem dwa oznaczenia jednostki należy rozumieć jako tożsame. Miejscowy plan dla tej jednostki zakłada, że choć zabudowa mieszkaniowa nie jest funkcją wiodącą to jednak zabudowę usługową i mieszkaniową plan dopuszcza, co jest wskazane w § 3 pkt 8.3 uchwały. W tym miejscu należy wskazać na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2015r., sygn. IV SA/Wa 1661/15, zapadły po rozpoznaniu skargi P. S. i C. S. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wprawdzie Sąd wskazanym wyrokiem oddalił skargę P. i C. S. ale w uzasadnieniu wyroku wskazał, że nieruchomość skarżących niewątpliwe znajduje się w strefie A 19. Przy czym istnieje sprzeczność pomiędzy treścią uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a jej załącznikiem graficznym. Jednak zdaniem Sądu nie można uznać, aby istniała koniecznością stwierdzenia nieważności uchwały w zaskarżonej części. Stosownie bowiem do obowiązującego w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) integralną częścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest rysunek planu stanowiący załącznik do uchwały rady gminy. Jest częścią integralną, a więc stanowi z nim całość, która nie powinna być interpretowana w oderwaniu od niego. Przy wykładni treści planu należy zatem łącznie analizować zarówno tekst planu, jak i rysunek planu. Tak dokonana interpretacja przedmiotowego planu nie pozostawia zdaniem Sądu wątpliwości, że nieruchomość skarżących znajduje się w obszarze A19 RL/ZL, dla którego ustalenia określa m.in. § 3 ust. 5 pkt 5.2 i ust. 8 pkt. 8.3 uchwały. Powyższe wynika z tego, że zgodnie z § 2 pkt. 3.4 lp. 10 tabeli w strefie A nie występują tereny rolne oznaczone jako RP. Prowadzi to do wniosku, że rysunek, jako jedynie załącznik do planu nie może wprowadzać przeznaczenia, które nie wynika z uchwały tj. RP- tereny rolne. Jednocześnie w strefie tej patrz. lp. 11 tabeli występują tereny lasów i parków leśnych RL,ZL . A więc skoro na gruncie zapisów uchwały nie ulega wątpliwości, jakie jest przeznaczenie dla działki skarżących A19 RL/ZL, nie można uznać, że błędne oznaczenie w załączniku graficznym do uchwały tj. A 19 RL/RP (zgodnie z uchwałą powinno być A 19 RL/ZL) winno skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały. Jedynie z samego załącznika do uchwały nie można wywodzić uprawnień. Odzwierciedlenie on ustalenia zawarte bezpośrednio w tekście planu. Co oznacza, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości, to treść załącznika winna podlegać interpretacji w odniesieniu do treści uchwały a nie odwrotnie. Ustawodawca w żadnym z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie wymaga, by rozstrzygnięcie dotyczące terenu objętego planem były zawsze zawarte zarówno w planie, jak i w rysunku planu. Dodatkowo wskazać można, że podobnej interpretacji dokonał organ gminy - Prezydenta Miasta [...] w piśmie z dnia 6.10.2014r., wskazując, że zapisy § 3 ust. 8 pkt. 8.3 uchwały są obowiązujące dla terenu o symbolu A19RL/RP. Zatem potwierdziły się zarzuty skargi, iż organy naruszyły art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na stwierdzeniu, że inwestycja narusza w sposób istotny przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uprawniała do stwierdzenia, że inwestycja jest z nim zgodna. Doszło również do naruszenia § 3 ust. 5 pkt 5.2 i § 3 ust.8 pkt. 8.3 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej [...] poprzez jego niezastosowanie podczas gdy prawidłowa wykładnia tego zapisu planu w kontekście pozostałych przepisów planu uzasadniała zastosowanie go do terenu, na którym położona jest działka inwestycyjna. Tym samym organ naruszył art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niedokładne i niewnikliwe wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy. Przy ponownym rozpatrywaniu zgłoszenia przez P. S. i C. S. budowy wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w bryle budynku i zbiornika na ścieki o pojemności 10 m3 , na działce nr ew. [...] obr. [...] w O. przy ul. [...], organ architektoniczno-budowlany będzie miał obowiązek uwzględnienia przedstawionej wyżej wykładni przepisów uchwały nr [...] Rady Miejskiej [...]z dnia [...] września 2002 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego po obu stronach Szosy [...] na odcinku przebiegającym przez miasto O.. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.