VII SA/Wa 2517/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] znak: [...] W dniu 21 października 2014 r. (data stempla pocztowego) B. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. zezwalającej na realizację inwestycji drogowej polegającej na kompleksowej budowie ulicy [...] na odcinku ca 700 m od ulicy [...] do wjazdu do szkoły przy ul. [...] w zakresie budowy jezdni z jednostronnym chodnikiem, budowy zatok dla pojazdów osobowych o parkowaniu równoległym, budowy oświetlenia na odcinku od ulicy [...] do ulicy [...], zabezpieczenia kabli elektroenergetycznych wraz z wycinką drzew. W skardze wniósł o "cofnięcie klauzuli natychmiastowej wykonalności" decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Wskazany wniosek należało potraktować jako wniosek o wstrzymanie ww. decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ppsa. Skarżący podniósł, że projektowana droga dojazdowa – ul. [...] dzieli jego nieruchomość na dwie części, a ww. inwestycja nie jest kompleksowa, albowiem nie wykonano wjazdów dla jego działek, co uniemożliwia skarżącemu przemieszczenie się m.in. maszynami rolniczymi pomiędzy przedzielonymi drogą nieruchomościami. Wskazał, że po wybudowaniu drogi w projektowanym kształcie będzie wymagał od skarżącego dojazdów objazdami ok. 3000 m. w każdą stronę. Podniósł także, że drogę i urządzenia wodne zaprojektowano w strefie korzeniowej dębów, czym stworzono zagrożenie dla kondycji drzew i w konsekwencji bezpieczeństwa użytkowników drogi poruszających się w strefie, gdzie znajduje się uszkodzony drzewostan. Podkreślił, że lokalizacja studni oddziela jego działkę od drogi i wyklucza możliwość wykonania zjazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwana dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. będzie mieć zatem znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. zezwalającej na realizację inwestycji drogowej polegającej na kompleksowej budowie ulicy [...] na odcinku ca 700 m od ulicy [...] do wjazdu do szkoły przy ul. [...] w zakresie budowy jezdni z jednostronnym chodnikiem, budowy zatok dla pojazdów osobowych o parkowaniu równoległym, budowy oświetlenia na odcinku od ulicy [...] do ulicy [...], zabezpieczenia kabli elektroenergetycznych wraz z wycinką drzew. Zdaniem Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem, tak szerokie, jak wyżej wskazano rozumienie sprawy administracyjnej uniemożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przede wszystkim bowiem kwestia wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oraz kwestia zachowania terminu do wniesienia odwołania, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ nie odnosił się do kwestii prawidłowości zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, bowiem stwierdził, że istnieje przeszkoda (uchybienie terminu do wniesienia odwołania) do merytorycznego rozpoznania sprawy. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że decyzja Prezydenta [...] nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Przyjęcie koncepcji dopuszczalności zbadania przez sąd administracyjny zarzutów strony skarżącej dotyczących decyzji organu I instancji, rozstrzygającej sprawę "materialną", byłoby w istocie równoznaczne z zaakceptowaniem obejścia rygorów prawnych wynikających z art. 52 p.p.s.a. statuujących konieczność wyczerpania toku instancji przed wniesieniem skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12). Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.