VII SA/Wa 2518/24

PostanowienieWSA w Warszawie2025-09-08

Skład orzekający: asesor WSA Szczepan Borowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy K. P., D. K. i D. K. posiadają legitymację procesową do wniesienia skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania odwoławczego?
Ratio decidendi
Skarżący K. P., D. K. i D. K. nie posiadają legitymacji procesowej do wniesienia skargi na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, ponieważ nie byli stronami postępowania, którego dotyczyła decyzja umarzająca, ani nie wykazali interesu prawnego w jej zaskarżeniu. Decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze ma charakter procesowy i nie rozstrzyga o prawach ani obowiązkach skarżących. W związku z tym, skarga wniesiona przez podmiot nieposiadający legitymacji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
K. P., D. K. i D. K. wnieśli skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego. Postępowanie to zostało wszczęte odwołaniem R. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. nakazującej K. P. rozbiórkę obiektu budowlanego. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 865/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. sygn. akt VII SA/Wa 2518/24 # Przedmiotem skargi wniesionej przez K. P., D. K. i D. K. była decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. nr 856/2024, którą po rozpoznaniu odwołania R. P. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z [...] stycznia 2024 r. nakazującej K. P. rozbiórkę obiektu budowlanego, organ umorzył postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny przed merytoryczną kontrolą zaskarżonej decyzji pod kątem jej legalności zobowiązany jest do ustalenia, czy jest właściwy do rozpoznania skargi, czy została ona wniesiona w terminie, czy spełnia ona wymogi formalne, a także czy została wniesiona przez stronę postępowania. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny. Innymi słowy interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. W rozpoznawanej sprawie K. P., D. K. i D. K. zaskarżyli do Sądu decyzję Wojewody o umorzeniu postępowania administracyjnego wszczętego na skutek odwołania R. P., który nie był stroną postępowania zakończonego decyzją, od której złożył odwołanie. Podmiotem zatem uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego był R. P., a nie K. P., D. K. i D. K., którzy nie posiadają przymiotu strony, bowiem nie byli adresatami zaskarżonej decyzji, ani nie mają interesu prawnego w jej zaskarżeniu. Zaznaczyć należy, że w decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, która ma charakter procesowy, organ nie rozstrzygał o prawach bądź obowiązkach skarżących, a jedynie stwierdził, że osoba wnosząca odwołanie nie miała do tego legitymacji. Skarga, wniesiona przez podmiot nieposiadający legitymacji do jej wniesienia, jest niedopuszczalna i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- sygn. akt VII SA/Wa 2518/24 #

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło