VII SA/Wa 2534/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant ref. staż. Anna Dmowska-Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi D. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej K.p.a.) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 243 z 2010 roku, poz. 1623, zwanej dalej Prawo budowlane), po rozpatrzeniu wniosku D. N., odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] i na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego nakazującej właścicielowi części budynku usytuowanego na działce nr [...] – D. N. usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego lokalu mieszkalnego znajdującego się od zachodniej strony budynku mieszkalnego na działkach oznaczonych nr [...] i [...] położonych w miejscowości [...], gm. [...] przez: 1. Odbudowanie, polegające na wymurowaniu przewodu kominowego do wysokości m.in. 90 cm powyżej poziomu kalenicy dachu; 2. Uszczelnienie istniejącego przewodu kominowego (kanału dymowego i wentylacyjnego) na całej jego wysokości; 3. Otynkowanie lub orapowanie komina w części strychowej oraz odizolowanie ściany komina od elementów drewnianych dachu; 4. Wykonanie wentylacji grawitacyjnej przedmiotowego lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że do organu w dniu 28 lutego 2011 r. wpłynęło pismo D. N. z dnia 11 lutego 2011 r. będące wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]. Wnioskodawca uzasadnił swój wniosek informacją m.in., iż " (...) W okresie grzewczym 2010-2011 rodzina państwa M. (skarżąca się na brak komina) miała już własny komin, przebudowaną instalację grzewczą, z której korzystała i korzysta ogrzewając własną część budynku mieszkalnego na działce nr [...]. W tym stanie rzeczy remont komina będącego moją własnością w mojej części budynku mieszkalnego stal się niepotrzebny . Rodzina p. M. posiada własny komin (...) ". Organ pierwszej instancji wskazał, że rozpatrując wniosek zbadał fakt istnienia komina, z którego korzystała rodzina M. w okresie grzewczym 2010 -2011. W celu wyjaśnienia powyższej kwestii organ przeprowadził rozprawę administracyjną w dniu [...] kwietnia 2011 r., na którą stawili się m.in.: T. M., K. N., L. M., G. M. Do protokołu rozprawy T. M. złożyła oświadczenie następującej treści: "(...) komin tymczasowy jest pobudowany na czas grzewczy bez żadnego zgłoszenia. Jak komin w budynku zostanie odbudowany; komin tymczasowy zostanie rozebrany. Zdemontowany komin jest jedynym kominem, który obsługiwał mój mieszkalny i nadal powinien obsługiwać z uwagi na fakt, iż nie ma technicznie innej możliwości Wnoszę o odbudowanie komina, od dwóch lat nie mam ogrzewania, mieszkanie jest zagrzybione". G.M. do protokołu rozprawy oświadczył, iż "(...) wnosi, aby komin został odbudowany, kanał palny i wentylacyjny z uwagi na brak możliwości użytkowania kuchenki gazowej (...)". K. N. - pelnomocnik D. N. do protokołu rozprawy oświadczyła, iż "komin nie będzie odbudowany, gdyż będzie przeprojektowany budynek i będzie rozebrany komin. Ze skutków technicznych nie może zostać odbudowany (...)". Z oceny technicznej przedmiotowego komina wentylacyjno-dymowego, przedłożonej przez D. N. wynika, iż komin ten można odbudować poprzez wykonanie wskazanych w niej robót budowlanych. Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. "Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony". Organ pierwszej instancji zaznaczył, że biorąc pod uwagę ogólną linię orzecznictwa oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt. VII SA/Wa 89/2006 "Bezprzedmiotowość decyzji, będąca niezbędną przesłanką stwierdzenia jej wygaśnięcia, wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialno-prawnego, nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej - z powodu ustania bytu podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, a także z powodu zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającej wykonanie decyzji lub zmiany w stanie prawnym w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek ". Wobec powyższych ustaleń organ pierwszej instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość decyzji, której przesłanka jest podstawą jej wygaśnięcia. Decyzja nie jest bezprzedmiotowa, gdyż odbudowanie przedmiotowego komina jest nadal konieczne ze względu potrzeby ogrzewania lokalu mieszkalnego rodziny M. Organ wskazał, że nie podziela opinii D. N., co do twierdzenia, iż odbudowa przedmiotowego komina jest niepotrzebna. W świetle powyższej analizy materiału brak jest podstaw do stwierdzenia bezprzedmiotowości decyzji, a tym samym organ orzekający nie ma przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]. Uregulowanie zawarte w art. 162 K.p.a. można potraktować jako wyjątek od zasady stabilności (trwałości) ostatecznych decyzji administracyjnych gwarantowanej w art. 16 K.p.a., jednak nie może on być wykorzystywany do uchylania się od obowiązku nałożonego w decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2011 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania D. N., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...]. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ podał, że w jego opinii po ponownej ocenie całego materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie należy podzielić zdanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość decyzji, która mogłaby być przesłanką do jej wygaśnięcia. Wskazał, że sporna decyzja nie jest bezprzedmiotowa ponieważ nadal konieczne jest odbudowanie spornego komina m. in. z uwagi na to, iż jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy inwentaryzacji rzutu parteru przedmiotowego budynku w kuchni nie ma przewodów dymowych i wentylacyjnych. Kwalifikacja stanu faktycznego sprawy w świetle art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. wyrażona przy piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. była przedwczesna i nie znajduje uzasadnienia w materialne dowodowym. W ocenie organu odwoławczego w omawianej sprawie nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej. Dlatego też należało utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył D. N. wnosząc o jej uchylenie oraz stwierdzenie wygaśnięcia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 20110 r., nr [...] oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że czynności kontrolne zostały przeprowadzone pod jego nieobecność. Sprawa została rozpoznana na podstawie oświadczeń tylko jednej strony, bez stwierdzeń i ustaleń nadzoru budowlanego oraz drugiej strony. Komin został zdewastowany przez rodzinę M., podczas nieobecności skarżącego. Skarżący wskazał, że nie rozebrał komina, a jedynie zdjął naruszone cegły i zaprawę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Podstawę prawną kwestionowanej decyzji w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji stanowił art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Z cytowanego przepisu wynika, że organ administracji publicznej obowiązany jest stwierdzić wygaśnięcie decyzji, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: decyzja stała się bezprzedmiotowa, stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo stwierdzenie wygaśnięcia decyzji leży w interesie społecznym lub w interesie strony. Z wykładni gramatycznej przepisu art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. wynika zatem, że bezprzedmiotowość decyzji jest konieczną, lecz niewystarczającą przesłanką stwierdzenia jej wygaśnięcia. Ponadto, przepis ten dotyczy decyzji, które albo nie zostały jeszcze wykonane i na skutek określonych zdarzeń faktycznych wykonanie ich stało się bezprzedmiotowe (niemożliwe) albo decyzji, które są w trakcie wykonywania lub wykonane w części, ale ich dalsze wykonywanie może być uznane za bezprzedmiotowe (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt II OSK 1179/06, Lex nr 384309). Przyjmuje się, że bezprzedmiotowość wynika z ustania stanu prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego, nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego, uniemożliwiającej wykonanie decyzji lub zmiany w stanie prawnym, ale tylko, gdy powoduje ona taki skutek (por. J. Borkowski, Komentarz, 1996, s. 750-751). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że organy obu instancji prawidłowo przyjęły, iż nie wystąpiły przesłanki stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], nakazującej właścicielowi części budynku usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego lokalu mieszkalnego. Jak bowiem wynika z akt sprawy, w tym z oceny technicznej przedmiotowego komina wentylacyjno-dymowego, komin można odbudować poprzez wykonanie określonych robót budowlanych. Nadto, odbudowanie spornego komina jest konieczne m.in. z uwagi na okoliczność braku w kuchni przewodów dymowych i wentylacyjnych, o czym świadczy inwentaryzacja rzutu parteru przedmiotowego budynku. W odniesieniu do argumentów skarżącego zauważyć trzeba, iż zgodnie z oświadczeniem strony zawartym w protokole rozprawy administracyjnej z dnia [...] kwietnia 2011 r., komin tymczasowy pobudowany jest na czas grzewczy, gdyż zdemontowany komin jest jedynym, który obsługiwał przedmiotowy lokal mieszkalny i nadal powinien go obsługiwać. A zatem, twierdzenie skarżącego zawarte we wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, że remont komina stał się niepotrzebny, ponieważ rodzina p. M. posiada własny komin, w okolicznościach niniejszej sprawy pozostaje bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] stała się bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.