VII SA/Wa 2539/24
PostanowienieWSA w Warszawie2026-02-18
Skład orzekający: asesor WSA Wojciech Białogłowski (sprawozdawca)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez podmiot nieposiadający interesu prawnego podlega odrzuceniu? Czy skarga, od której nie został uiszczony należny wpis sądowy pomimo wezwania, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona przez podmiot nieposiadający interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 PPSA. Ponadto, skarga, od której nie został uiszczony należny wpis sądowy pomimo wezwania do jego uzupełnienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA.Stan faktyczny
K. P., D. K. i D. K. wnieśli skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewody Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania odwoławczego. K. P. nie posiadała interesu prawnego w rozumieniu przepisów PPSA, a D. K. i D. K. nie uiścili należnego wpisu sądowego od skargi pomimo wezwań i oddalonych zażaleń na zarządzenia w przedmiocie wpisu. W związku z tym sąd odrzucił skargę w całości.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Białogłowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K. P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2025 r., nr 880/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
I
1. K. P., D. K.1 i D. K.2 (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. (nr 880/2024) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
2. W odpowiedzi na skargę, przedstawioną w piśmie procesowym z 8 października 2024 r., Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
3. K. P. prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy, zaś wnioski D. K.1 i D. K.2 zostały pozostawione bez rozpoznania.
4. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 października 2025 r. D. K.1 i D. K.2 zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł – w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
5. Postanowieniem z 9 grudnia 2025 r. (sygn. akt II OZ 1916/25) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. K.1 na zarządzenie w przedmiocie wpisu sądowego.
6. Postanowieniem z 9 grudnia 2025 r. (sygn. akt II OZ 1917/25) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. K.2 na zarządzenie w przedmiocie wpisu sądowego.
7. Na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2025 r. wezwaniami z 19 grudnia 2025 r. D. K.1 i D. K.2 zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego.
8. W dniu 23 stycznia 2026 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła jakakolwiek suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego.
II
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Odnośnie do K. P. należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków danego podmiotu a zaskarżonym aktem lub czynnością. Brak bezpośredniego wpływu aktu na sferę prawną osoby nie pozwala na uznanie jej za stronę.
W niniejszej sprawie K. P. zaskarżyła decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. nr 880/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego – z odwołania D. K.1 i D. K.2 – od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z [...] stycznia 2024 r. (nr [...]). Zauważyć wobec tego trzeba, że zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie dokonanej przez organ oceny w zakresie dopuszczalności wniesionego przez D. K.1 i D. K.2 odwołania od decyzji organu powiatowego z [...] stycznia 2024 r., a zatem nie ma bezpośredniego wpływu na sferę prawną K. P. K. P. nie posiada zatem interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę na decyzję z 25 lipca 2024 r.
W tym stanie rzeczy – na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. – należało odrzucić skargę w części dotyczącej K. P.
2. Zgodnie z art. 219 p.p.s.a. strona wnosząca skargę obowiązana jest uiścić wpis sądowy od skargi. Sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby – pod rygorem jej odrzucenia – uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie D. K.1 i D. K.2, inicjując przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowanie odnośnie do decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie uiścili wpisu sądowego od skargi. Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 października 2025 r. są zaś prawomocne wobec – z jednej strony – prawomocnego pozostawienia bez rozpoznania ich wniosków o przyznanie prawa pomocy, a z drugiej – oddalenia zażaleń na nie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Ponieważ D. K.1 i D. K.2 nie uczynili zadość wezwaniu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, a w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych tut. Sądu nie zidentyfikowano bowiem wpłaty do niniejszej sprawy; nie ma w aktach sądowych również żadnej korespondencji od skarżącej, w której przedłożyłaby dowód uiszczenia należnego wpisu.
W związku z powyższym – na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. – należało odrzucić skargę w części dotyczącej D. K.1 i D. K.2
W tym stanie rzeczy postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło