VII SA/Wa 2550/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi T.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. na podstawie art. 57, art. 58 w związku z art. 129 § 2 oraz art. 134 w związku z art. 127 § 2 i art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) Kodeks postępowania administracyjnego - odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. wydanej z upoważnienia Starosty M., przez Dyrektora Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w M. o zatrzymaniu T. W. prawa jazdy kat. B, nr [...]. Uzasadniając postanowienie organ wyjaśnił, że decyzja z dnia [...] lipca 2013 r. doręczona została T. W. w dniu [...] lipca 2013 r. Z akt postępowania wynika, że doręczenie nastąpiło do rąk dorosłego domownika (ojca strony), który podjął się oddać pismo adresatowi, co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł T. W. w dniu [...] sierpnia 2013r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wyjaśnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, gdyż matka która odebrała korespondencję nie przekazała mu niezwłocznie decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. Wskazał nadto, że w lipcu i sierpniu 2013 r. przebywał poza miejscem zameldowania i nie mógł odebrać decyzji osobiście. Rozpoznając złożony wniosek organ uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy skarżącego. Organ powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że podana przez skarżącego okoliczność nie może zostać oceniona jako udaremniająca wniesienie odwołania z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. Jeżeli osoba, do rąk której dokonano doręczenia zastępczego, nie powiadomiła adresata o decyzji w terminie do wniesienia odwołania, to zaniechanie tej osoby wywołuje skutki dla adresata decyzji i nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez adresata nastąpiło bez jego winy. Skarżący wiedział o toczącym się postępowaniu w sprawie zatrzymania prawa jazdy, więc skoro zamierzał opuścić na dłuższy czas swoje miejsce zamieszkania, to mógł poinformować o tym zamiarze organ prowadzący postępowanie i wskazać nowy adres do doręczeń. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] września 2013 r. złożył T. W. zarzucając naruszenie art. 58 § 1 kpa poprzez niesłuszne uznanie, że uchybienie terminu nastąpiło z jego winy, a nadto bezzasadne zatrzymanie prawa jazdy. W odpowiedzi skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. Stosownie do art. 58 kpa stanowiącego podstawę przywrócenia terminu, organ na prośbę zainteresowanego może przywrócić termin jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skuteczność wniosku o przywrócenie terminu uzależniona jest od jego wniesienia w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia oraz dopełnienia uchybionej czynności (§ 2 art. 58 kpa). Skarżący nie kwestionował, iż decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. wysłano na prawidłowy adres zamieszkania i że została ona odebrana przez dorosłego domownika, który podjął się oddania przesyłki adresatowi. Okoliczność ta wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji. Stosownie do art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie o oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe , w drzwiach mieszkania. Prawidłowe doręczenie zastępcze, o którym stanowi art. 43 kpa jest skuteczne wobec adresata pisma, który powinien wykazać, że przekroczenie terminu do dokonania czynności nastąpiło bez jego winy. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest jednolite stanowisko, z którego wynika, że brak winy na gruncie art. 58 § 1 kpa zachodzi wtedy, gdy przekroczenie terminu nastąpiło mimo dołożenia prze stronę należytej staranności. Dotyczy to zwłaszcza przypadku, gdy niezachowanie terminu wynika z okoliczności trudnych do przezwyciężenia (np nagła choroba, powódź, pożar bądź też niewłaściwe doręczenie rozstrzygnięcia). Niemniej, do negatywnego załatwienia wniosku o przywrócenie terminu wystarcza wystąpienie po stronie wnioskodawcy choćby najlżejszej winy w postaci niedbalstwa (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w poznaniu sygn. akt II SA/Po 648/12 z dnia 17 października 2012 r.). Skarżący jako okoliczność usprawiedliwiającą przekroczenie terminu wskazał dłuższy pobyt poza miejscem zamieszania i brak powiadomienia o korespondencji przez domownika, który ją odebrał. Okoliczności te nie mogą jednak, jak zasadnie uznał organ być ocenione w kategorii braku winy na gruncie art. 58 § 1 kpa. Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji.