VII SA/Wa 2550/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi M. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić M. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] W skardze z dnia 10 października 2016 r. M. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., znak: [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] (odmawiające wszczęcia na wniosek S. D. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], zmieniającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę budynku wolnostojącego, restauracji M. [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą: wiatą śmietnikową tarasem dla klientów, ogródkiem rekreacyjnym dla dzieci, wewnętrznym układem drogowym i postojowym, zbiornikiem retencyjnym i dwoma zbiornikami szczelnymi bezodpływowymi o poj. 9,00 m3 każdy, budowę stacji transformatorowej, budowę wewnętrznej instalacji gazowej na działkach nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. P. w W., w części dotyczącej projektu architektoniczno-budowlanego oraz projektu zagospodarowania terenu) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uzasadniając wniosek skarżąca Spółka wskazała, że wykonania zaskarżonego postanowienia, tj. ponowne rozpoznanie sprawy przez organ I instancji przed rozpoznaniem niniejszej sprawy przez Sąd, może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Mianowicie prawomocne uwzględnienie niniejszej skargi przez Sąd doprowadzi do wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia organu II instancji i w zasadzie wydania przez ten organ postanowienia o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W konsekwencji całe postępowanie, które prowadzone byłoby przez organy w związku z realizacją zaskarżonego postanowienia, byłoby wadliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje postanowienie uchylające rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skoro zatem takie postanowienie ze swej istoty nie może być wykonane, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby bezzasadne. Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącej rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.