VII SA/Wa 2555/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. – [....] o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [....] w sprawie ze skargi S. P. – [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [....] września 2014 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: wstrzymać wykonanie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] z dnia [....] sierpnia 2014 r. nr [....]. Pismem z dnia [....] października 2014 r. S. P. – [...], dalej strona skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [....] września 2014 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] z dnia [....] sierpnia 2014 r. nr [....] nakładające obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] z dnia [....] sierpnia 2014 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2555/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że dopiero gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżących, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji. Sąd podkreśli, że niezależnie od motywów wniosku o wstrzymanie wykonania, wniosek nie mógł zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył on wstrzymania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [....] sierpnia 2014 r. nr [....], a więc orzeczenia organu I instancji. Brak wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia organu II instancji czyni niemożliwym wstrzymanie wykonania orzeczenia I instancji. Sąd nie mógł rozszerzyć zakresu tego wniosku z urzędu. M. S. W. – [....] w W. w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciło naruszenie art. 61 § 3 poprzez wadliwe przyjęcie, że wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] z dnia [....] sierpnia 2014 r. jest niemożliwe z uwagi na brak wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia organu II instancji. Postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt II OZ 145/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 8 stycznia 2015 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że niewątpliwie zgodzić się należy z Sądem Wojewódzkim, że zasadniczo orzeczenie o wstrzymaniu wykonania w pierwszej kolejności dotyczy zaskarżonego aktu, a w dalszej kolejności innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Nie ma jednak podstaw, aby uznawać tą regułę za bezwzględną w tym znaczeniu, że nie jest możliwe wstrzymanie wyłącznie innego aktu niż zaskarżony, o ile został on wydany w granicach tej samej sprawy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2861/13, z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 1231/13). Decydujące powinno być to jaki jest charakter i przedmiot decyzji czy postanowień kwestionowanych przez stronę skarżącą, domagającą się ochrony tymczasowej. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca słusznie zwróciła uwagę, że skutki materialnoprawne wywołuje postanowienie organu I instancji, natomiast postanowienie organu II instancji stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wyłącznie proceduralne. W takim stanie sprawy zależność pomiędzy wymienionymi postanowieniami nie jest tego rodzaju, aby dla wstrzymania wykonania postanowienia organu I instancji konieczne było uprzednie wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie skutki materialnoprawne wywołuje postanowienie organu I instancji, natomiast postanowienie organu II instancji stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wyłącznie proceduralne. Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy mieć na uwadze, iż skarżąca we wniosku podniosła, że obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego wiąże się z koniecznością poniesienia realnych kosztów, w sytuacji gdy to nie ona jest podmiotem na którym ciąży obowiązek wskazany w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2014 r. Zatem wykonanie powyższego postanowienia spowodowałoby powstanie szkody po stronie skarżącej, której naprawienie byłoby utrudnione. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sąd uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] zasługuje na uwzględnienie. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.