VII SA/Wa 2586/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. G. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku zakładu wypieku ciast domowych oraz udzielił R. G. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych na działce nr ew. [...] (obr. [...]) przy ul. [...] w R.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. utrzymał w mocy w/w decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 16 listopada 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1484/07, uchylił ww. decyzję, podnosząc, że organ odwoławczy nie ustalił, czy inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wyrokiem z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 874/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylił kolejną decyzję organu odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008 r. stwierdzając, iż nadal nie ustalono, czy inwestycja jest zakładem produkcyjnym, czy usługowym, a więc czy jest zgodna z planem miejscowym, który na obszarze, jej realizacji - którego podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa jednorodzinna o charakterze wiejskim - dopuszcza, co do zasady, jedynie realizację obiektów usługowych. Sąd przybliżył wówczas pojęcia "usługi", "produkcja", "zakład usługowy", "zakład produkcyjny". W następstwie ww. wyroku organ odwoławczy decyzją z dnia [...] marca 2009 r., uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Kolejną decyzją z dnia [...] maja 2009 r. organ powiatowy zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku usługowego w zakresie wypieku ciast domowych oraz udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy ww. decyzję podnosząc, że w związku z wydanym wyrokami inwestor poprawił projekt zamienny. Po wprowadzeniu zmian obiekt posiada funkcję usługową i produkcyjną, na którą składają się pomieszczenia biurowe, socjalne oraz produkcyjne. Projekt zamienny przewiduje też pomieszczenie do sprzedaży i przyjmowania zleceń. W ocenie organu projekt zamienny jest zgodny z miejscowym planem. Organ odwoławczy powołał się ponadto na studium do uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zgodnie z którym działka pod inwestycję położona jest w strefie 2, tj. w strefie zabudowy mieszkaniowej na terenach wiejskich i ekstensywnej zabudowy miasta, dla której dopuszcza się funkcję uzupełniającą m.in. usługi, rzemiosło produkcyjne i usługowe. Organ stwierdził, że obiekt jest zgodny z zapisami studium, gdyż dot. usług dla ludności oraz rzemiosło produkcyjne i usługowe. Skargę na decyzję z [...] lipca 2009 r. złożył A. G. podnosząc, że inwestor nie wydzielił miejsc parkingowych, miejsc konsumpcji produktów, a jedynie miejsce do wydawania gotowych produktów. Zdaniem skarżącego świadczy to o tym, że działalność zakładu będzie miała charakter produkcyjny, a zatem inwestycja jest niezgodna z planem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1806/09 uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję i wskazał, że nie oceniono inwestycji zgodnie ze wskazaniami wyroku WSA z dnia 25 września 2008 r. Organ odwoławczy wprawdzie podjął taką próbę, ale doszło do sprzeczności między ustaleniami, a wnioskami. Sąd podniósł, że skoro organ odwoławczy ustalił, że w obiekcie będzie prowadzona produkcja, to chociaż obok niej wprowadzono funkcję usługową (przewidziano pomieszczenie, w którym będzie dokonywana sprzedaż i przyjmowanie zleceń na wyroby), to nie mógł stwierdzić, że inwestycja jest dopuszczalna w świetle planu zagospodarowania przestrzennego. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej R. G., uchylił ww. wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. NSA podniósł, że Sąd I instancji stwierdzając, iż organy nie dokonały jednoznacznego ustalenia charakteru projektowanego obiektu, pominął, iż ustalenia w zakresie charakteru obiektu poprzedzić powinna wnikliwa analiza przeznaczenia terenu, na którym znajduje się działka inwestycyjna. Sąd wskazał, że przy ocenie, czy projektowany obiekt może być uznany za "obiekt usługowy" można posiłkować się znaczeniem tego pojęcia funkcjonującym w języku potocznym, ale przede wszystkim uwzględnić należy znaczenie tego pojęcia, wynikające z całej treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy R.. Sąd II instancji dodał, że przy interpretacji tego pojęcia pomocne mogą być zapisy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Nadto NSA wskazał, że zarówno organy, jak i Sąd I instancji, nie odniosły się do § 23 pkt 8 planu miejscowego zgodnie z którym dla terenów zabudowy jednorodzinnej MN3 położonych w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, obowiązują ustalenia § 4 i § 5, w których dopuszcza się pod pewnymi warunkami lokalizację obiektów budowlanych o funkcji usługowej i produkcyjnej, z akt administracyjnych nie wynika natomiast, że przedmiotowa inwestycja nie jest zlokalizowana na tym obszarze chronionym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), rozpoznając ponownie sprawę wojewódzki sąd administracyjny związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] oraz decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawową kwestią nadal wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie pozostawało ustalenie, czy inwestycja o przeznaczeniu na zakład wypieku ciast domowych jest obiektem produkcyjnym czy usługowym, a w konsekwencji czy odpowiada zapisom planu miejscowego. Zgodnie zaś z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy R., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w R. nr [...] z dnia [...] czerwca 1998r., działka inwestora leży na terenie o symbolu "MN3". Zgodnie z § 23 pkt 1 i pkt 2 planu dla tego obszaru podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa jednorodzinna o charakterze wiejskim, dopuszcza się jedynie realizację obiektów usługowych wbudowanych lub wolno stojących o uciążliwości nie przekraczającej granic działki budowlanej. Na konieczność jednoznacznego ustalenia charakteru projektowanego zakładu wypieku ciast domowych wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku. Oceny, czy przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy R. należy dokonać po wnikliwej analizie zapisów całego planu - nie tylko w odniesieniu do terenu objętego symbolem MN3, na którym znajduje się działka inwestycyjna - lecz także do tych części planu, które pozwolą wyjaśnić znaczenie pojęć użytych przez ustawodawcę miejscowego, a mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ zobowiązany będzie zatem ustalić znaczenie terminów "obiekt usługowy", o którym mowa w § 23 pkt 1 i pkt 2 planu oraz obiekt produkcyjny w kontekście treści całego planu. Przy ocenie organ może korzystać z wyjaśnień znaczenia tych pojęć funkcjonujących w języku potocznym, może też posiłkować się treścią studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ winien ponadto ustalić, czy działka objęta inwestycją nie znajduje się w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Jak bowiem zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku, zgodnie z § 23 pkt 8 planu, dla terenów zabudowy jednorodzinnej MN3 położonych na tym obszarze, określonych oznaczeniem graficznym na rysunku planu, obowiązują ustalenia § 4 i § 5 planu. W § 4 pkt 7 dopuszcza się natomiast lokalizację obiektów budowlanych o funkcji usługowej i produkcyjnej, z wyłączeniem inwestycji szkodliwych dla środowiska, pod warunkiem, że uciążliwość obiektów nie przekroczy granic działki budowlanej. Ujawnione naruszenia art. 7, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a. skutkowały uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy. Na mocy art. 152 ustawy orzeczono jak w punkcie II wyroku. O kosztach rozstrzygnięto w oparciu art. 200 cyt. ustawy.