VII SA/Wa 2587/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2016 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu środków zastępczych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2015r znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2015 r., nakładającą na B. P. karę pieniężną w kwocie 20.000 zł za wytwarzanie i udzielanie środków zastępczych, zakazującą wytwarzania i udzielania środków zastępczych oraz orzekającą o zniszczeniu substancji zgromadzonych w toku postępowania [...] na koszt skarżącego. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prokurator Rejonowy w [...], wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2014 r. wystąpił o wszczęcie postępowania w stosunku do B. P. i K. P. w sprawie nałożenia kary pieniężnej w trybie przepisów 52a ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W uzasadnieniu wniosku poinformował o wprowadzaniu przez B. P. i K. P. do obrotu wyrobów tzw. dopalaczy jednocześnie przekazując zatrzymane w toku postępowania przygotowawczego [...] dowody rzeczowe celem ich wykorzystania w toku postępowania administracyjnego. Wobec niemożliwości ustalenia adresu miejsca zamieszkania K. P., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] (dalej "PPIS w [...]") rozdzielił prowadzone postępowanie na dwa odrębne postępowania. Niniejsza sprawa dotyczy skargi na decyzje wydane w stosunku do B. P. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wszczął postępowanie administracyjne, a następnie decyzją z dnia [...] października 2014r nałożył na B. P. karę 20.000 złotych za wytwarzanie i udzielanie środków zastępczych oraz orzekł o ich zniszczeniu na koszt B. P. Decyzja ta w postępowaniu odwoławczym została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji wykonał zalecenia opisane w decyzji organu II instancji – zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji i wyznaczył termin 14 dniowy od doręczenia zawiadomienia na zgłoszenie wniosków dowodowych i uwag. Poinformował również skarżącego o uzupełnieniu materiału dowodowego poprzez włączenie do akt sprawy protokołów z przeszukania lokali, dokumentacji fotograficznej oraz kserokopii przelewów finansowych dokonanych przez B. P. oraz możliwości zapoznania się z nim i zgłoszenia uwag, wniosków lub zastrzeżeń. Skarżący ponownie nie skorzystał z prawa wypowiedzenia się w sprawie. Wobec niezłożenia przez skarżącego wyjaśnień w sprawie, a także z uwagi na fakt, że wskazane przez organ II instancji uchybienia miały charakter jedynie formalny, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] lipca 2015r wydał decyzję odpowiadającą treści poprzedniej decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł B. P., zarzucając organowi dokonanie błędnej wykładni art. 52a ust. 1 w związku z art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani, poprzez uznanie, że B. P. wytwarzał i wprowadzał do obrotu środki zastępcze, mimo iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób ustalić, iż odwołujący się wytwarzał lub wprowadzał do obrotu środki zastępcze, a także naruszenie art. 7, art. 8 i art. 77 k.p.a. poprzez nie znajdujące oparcia w materiale dowodowym sprawy ustalenie, że odwołujący wprowadzał do obrotu środki zastępcze, podczas gdy w toku postępowania ustalono jedynie, iż B. P. posiadał środki zastępcze. W odwołaniu skarżący podniósł, iż organ I instancji udowodnił jedynie posiadanie przez odwołującego środków zastępczych natomiast z faktu wynajmowania mieszkania, gromadzenia w nim środków zastępczych, a także sprzętu do ich odważania i porcjowania nie wynika jeszcze aby odwołujący wprowadzał środki zastępcze do obrotu. W tych okolicznościach została wydana wymieniona na wstępie decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie PWIS w [...] wskazał, że PPIS w [...] podjął niezbędne działania do wyjaśnienia stanu faktycznego, rzetelnie rozpatrzył całokształt materiału dowodowego oraz wydał przedmiotową decyzję zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ podkreślił, że prowadzone postępowanie stanowi konsekwencję ustaleń poczynionych przez Prokuraturę Rejonową w [...], która w oparciu o materiał zebrany w toku postępowania wystąpiła z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy wskazał, że zgromadzony materiał dowodowy zawierający także ekspertyzę Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej z siedzibą w [...] jednoznacznie wskazuje, że B. P. brał udział w gromadzeniu znacznych ilości związków chemicznych spełniających definicję środka zastępczego. W lokalu użytkowanym przez B. P. zabezpieczono znaczną ilość środków zastępczych np.: 176g [...] i [...],103 torebek foliowych z zawartością białego proszku opisanych [...] o łącznej wadze 0,25 kg (wykryto [...] i [...], 150 torebek foliowych z zawartością substancji koloru brązowego opisanych [...] 0,3 g (wykryto [...]), torebka opisana [...] 1 kg zawierająca 384 g (wykryto [...]) jak również rozpuszczalniki, torebki, wagi i miarki. Ponadto w trakcie postępowania przygotowawczego B. P. przyznał się do gromadzenia oraz "mieszania" środków zastępczych co spełnia definicję wytwarzania zawartą art. 4 pkt 35 ww. ustawy. Fakt posiadania dużych ilości środków zastępczych, jego mieszanie i porcjowanie oraz ujawnienie podczas postępowania prowadzonego przez Prokuraturę dokumentów potwierdzających prowadzenie operacji finansowych kwotami od 5.000 zł do 10.000 zł przez osobę nie posiadającą własnych dochodów dowodzi obrotu ww. środkami. W ocenie PWIS w [...] organ I instancji słusznie uznał, że wskazane w decyzji środki stanowią środki zastępcze w rozumieniu art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Kwestionowane produkty zostały poddane analizie w Laboratorium Kryminalistycznym Komendy Wojewódzkiej w [...] i w jej wyniku stwierdzono obecność związków, które spełniają definicję zawartą w art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii tj. środka zastępczego. Ponadto skarżący sam przyznał się do gromadzenia oraz "mieszania" środków zastępczych, co spełnia definicję wytwarzania zawartą art. 4 pkt. 35 ww. ustawy. W ocenie organu odwoławczego zarzut błędnej wykładni art. 52a ust 1 w związku z art. 4 pkt 34 powyższej ustawy jest chybiony. Organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany w sprawie II OSK 2684/13. Wyjaśnił również, że wymierzona kara pieniężna stanowi najniższą karę przewidzianą w art. 52 a ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Od wymienionej na wstępie decyzji B. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 52 a ust 1 związku z art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez brak dowodów potwierdzających tezę o wytwarzaniu i wprowadzaniu do obrotu środków zastępczych. Zdaniem skarżącego analiza zgromadzonego materiału dowodowego nie pozostawia wątpliwości, iż skarżącemu udowodniono wyłącznie posiadanie środków zastępczych zwanych potocznie dopalaczami. Skarżący zarzucił także obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na wynik sprawy ( art. 7, 8 i 77 k.p.a. ) wnosząc o uchylenie obu zaskarżonych decyzji. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Uwzględnienie skargi przez sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Rozpoznając sprawę w tak ustalonym zakresie kompetencji sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza dlatego skarga podlegała oddaleniu. Wbrew zarzutom skarżącego organy inspekcji sanitarnej prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i dokonały trafnej wykładni przepisu art. 52 a ust 1 związku z art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy przekazany przez Prokuratora Rejonowego w [...] w postaci protokołów z przesłuchania skarżącego, protokołów przeszukania lokali, dokumentacji fotograficznej, zabezpieczonych dowodów i ekspertyzy kryminalistycznej jednoznacznie wskazuje, że skarżący w wynajmowanych mieszkaniach zajmował się produkcją oraz dystrybucją na szeroką skalę środków zastępczych potocznie zwanych dopalaczami. W toku przeszukania mieszkań i pojazdów którymi jeździł skarżący ujawniono znaczną ilość środków zastępczych oraz przedmioty służące do ich produkcji, porcjowania, pakowania i dystrybucji. W lokalu użytkowanym przez skarżącego zabezpieczono środki zastępcze w postaci 179 g [...] i [...], 103 torebki foliowe z zawartością białego proszku opisanych [...] o łącznej wadze 0,25 kg, wykryto [...] i [...], 150 torebek foliowych z zawartością substancji koloru brązowego opisanych [...] 0,3g (wykryto [...]), torebka opisana [...] kg zawierająca 384 g (wykryto [...]) jak również rozpuszczalniki, torebki, wagi i miarki. Ponadto w toku przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym skarżący przyznał się do gromadzenia oraz "mieszania" środków zastępczych podkreślając, że robił to dla własnych potrzeb. W ocenie Sądu opisana wyżej działalność skarżącego spełnia definicję wytwarzania zawartą w art. 4 pkt. 35 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Fakt posiadania dużych ilości środków zastępczych, ich mieszanie i porcjowanie oraz zabezpieczone podczas postępowania prowadzonego przez Prokuraturę dokumenty potwierdzające prowadzenie operacji finansowych kwotami od 5.000 zł do 10.000 zł przez skarżącego który wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną dowodzi obrotu środkami zastępczymi. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2015r, sygn. akt. II OSK 2684/13 wprowadzenie do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w art. 52a sankcji administracyjnej z tytułu wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka zastępczego miało na celu szybkie - prewencyjne reagowanie na pojawiające się zagrożenie życia i zdrowia jednostki. Przewidziana tą regulacją kara nie jest konsekwencją dopuszczenia się czynu zabronionego lecz skutkiem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem. W ustawie nowelizującej z dnia 8 października 2010r ustawodawca bowiem przyjął, że każdy przypadek ujawnienia wytworzenia lub wprowadzenia w jakikolwiek sposób do obrotu na terytorium RP środka zastępczego oznacza, że doszło do złamania wyrażonego w art. 44b u.p.n. zakazu wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium RP środków zastępczych i musi skutkować wymierzeniem sankcji administracyjnej przewidzianej w art. 52 a ustawy. Prawidłowe rozstrzygnięcie organów i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).