VII SA/Wa 2634/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Joanna Gierak- Podsiadły, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego skargę oddala. Decyzją z dnia [...] września 2013r, nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2013r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. i R. małż. G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem i zbiornikiem bezodpływowym na nieczystości ciekłe na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, że inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę załączył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością nr ew. [...] na cele budowlane, do projektu dołączył niezbędne dokumenty, projekt jest kompletny, zaś jego forma i zakres są zgodne z unormowaniami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz.U. z 2003r, Nr 120, poz 1133 ze zm ). Projekt sporządzony został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia i dołączono do niego oświadczenie projektantów o tym, że został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektowana inwestycja zgodna jest z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007r w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osady [...] (Dz.Woj. [...]. z dnia [...] sierpnia 2007r, Nr [...] , poz [...]). W toku analizy projektu budowlanego, w zakresie wskazanym w art. 35 ust 1 Prawa budowlanego organ odwoławczy nie stwierdził, by projekt budowlany naruszał przepisy, w tym techniczno-budowlane. Lokalizacja planowanego budynku mieszkalnego oraz budynku garażowego zgodna jest z § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Działka objęta inwestycją posiada dostęp do drogi publicznej o parametrach zgodnych z § 14 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia. Położenie miejsca na pojemniki i kontenery na odpady stale zgodne jest z § 23 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zaś lokalizacja bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe (o pojemności poniżej 10 m3) zgodna jest z § 36 ust. 2 przedmiotowego aktu prawnego. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] stwierdził, że są one niezasadne. Organ wskazał, że w praktyce organów administracji architektoniczno-budowlanej, niekwestionowanej przez sądy administracyjne, dopuszcza się by dokumentacja projektowa składała się z więcej niż jednego tomu i by każdy z tych tomów posiadał odrębną numerację stron. Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zabezpieczony przed dekompletacją w sposób dostateczny. Co do obaw strony skarżącej, iż możliwa jest "podmiana" stron projektu, wyjaśnił, że jeden egzemplarz zatwierdzonego projektu budowlanego przeznaczony jest dla organu administracji architektoniczno-budowlanej, wobec czego w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do ingerencji w integralność projektu istnieje możliwość porównania projektu posiadanego przez inwestora z projektem zarchiwizowanym przez tenże organ. Reasumując poczynione rozważania organ uznał, że w niniejszej sprawie Inwestor dopełnił ciążących na nim obowiązków, zaś przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany odpowiada przepisom prawa co czyni koniecznym utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. i R. G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz garażu i zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] wniósł A. K. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 28 ust, 2 i art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) w związku z art. 10 § 1 k.p.a., 61 § 4 k.p.a., 107 § 1 k.p.a., - poprzez pominięcie właścicieli sąsiedniej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...], jako strony niniejszego postępowania administracyjnego; 2) art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) - zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń (...) - czego nie uczyniono w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do Warunków przyłączenia [...] nr [...] (k. 46 i nast. akt sprawy) z dnia [...].07.2011r. – zgodnie z pkt 9,10 warunki przyłączenia są ważne 2 lata od dnia ich wydania; 3) § 5, § 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu. Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. poz. 462) - poprzez dopuszczenie przedstawienia projektu budowlanego w oprawie umożliwiającej jego dekompletację, w związku z art. 77 § 1 Kpa - zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy - poprzez dowolne uznanie, że "przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zabezpieczony przed dekompletacją w sposób dostateczny" W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia zakresu stron postępowania Wojewoda [...] wskazał, iż kwestia ta była przedmiotem oceny poprzedzającej zaskarżone rozstrzygnięcie decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2012r, uchylającej decyzję Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] września 2012r i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazane rozstrzygnięcie nie było wówczas kwestionowane przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, zaś w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz 1269 ) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest jedynie pod względem zgodności z prawem. W postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej rozpatruje sprawę w świetle art. 32, art. 33, art. 34 i art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane ( Dz.U. z 2003r, Nr 207, poz 2016 ze zm ) i w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda [...] w sposób prawidłowy rozpatrzył sprawę wniosku pozwolenia na budowę w świetle powołanych wyżej przepisów. Organ prawidłowo ustalił, iż inwestor spełnił wszystkie obowiązki wymagane przez przepisy prawa budowlanego. Inwestor złożył wymagane prawem oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W oświadczeniu inwestor wskazał dokument z którego wynika prawo do dysponowania działką nr ew. [...] na cele budowlane tj. [...]. Projekt budowlany jest kompletny i sporządzony został przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Z oświadczenia projektanta złożonego stosownie do art. 20 ust 4 Prawa budowlanego wynika, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ administracyjny wydający decyzję o pozwoleniu na budowę nie posiada uprawnienia do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Z art. 35 ust 1 pkt Prawa budowlanego wynika, że organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza jedynie zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień pozwoleń i sprawdzeń 3) wykonanie – a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust 2 , także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane Bezspornym jest, że działka inwestycyjna posiada szerokość mniejszą niż 16m2 dlatego budynek mieszkalny oraz garaż został zaprojektowany ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych bezpośrednio przy południowej granicy działki z sąsiednią działką budowlaną nr ew. 62, co pozostaje w zgodzie z § 12 ust 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.(Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002r ze zm). Jak wynika z wyjaśnień inwestora złożonych na rozprawie sąsiednia działka budowlana nr ew. [...] stanowi także współwłasność inwestora i zaprojektowany budynek przylega do budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego sytuowanych na działce nr ew. [...] ( w granicy ), których właścicielem jest inwestor. Inwestor wyjaśnił również, iż budynek mieszkalny stanowiący własność A. K. znajduje się po przeciwnej stronie granicy działki nr [...] w stosunku do budynków należących do inwestora. Kontrolując decyzję o pozwoleniu na budowę pod kątem podniesionego zarzutu dotyczącego pominięcia właścicieli sąsiedniej działki nr ew. [...] – J. W. i M. S. jako stron niniejszego postępowania wskazać należy, iż z orzecznictwa sądowo-administracyjnego wynika, że uprawnionym do zgłoszenia zarzutu nie wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym bez swojej winy jest wyłącznie ta osoba, która domaga się uczestnictwa w nim (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 51/08; z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1628/08, publ. OSP 2011 r., z. 2, poz. 23; z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II OSK 1781/08; z dnia 10 lutego 2011 r. sygn. akt II OSK 277/10; z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 990/10). Skarżący nie może skutecznie domagać się uwzględnienia jako stron postępowania administracyjnego, właścicieli sąsiedniej działki nr ew [...] J. W. i M. S. sygnalizując zaistnienie przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., może skutecznie podnieść tylko osoba, której ona bezpośrednio dotyczy. Z tych też przyczyn podniesiony zarzut jest nieuzasadniony. Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 35 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez nie sprawdzenie terminu ważności warunków przyłączenia [...] do sieci elektroenergetycznej [...] z dnia [...] lipca 2011r, które zdaniem skarżącego utraciły ważność z dniem [...] lipca 2013r. W dacie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę jak również w dacie wydania decyzji pierwszoinstancyjnej warunki techniczne przyłączenia [...] z dnia [...] lipca 2011r załączone przez inwestora do wniosku o pozwolenie na budowę były ważne. Termin ich ważności upłynął dopiero na etapie wydania zaskarżonej decyzji lecz na rozprawie inwestor złożył pismo [...] z dnia [...].02.2014r wyjaśniając, że podpisał aneks do umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej zaprojektowanego budynku jednorodzinnego oraz garażu. Jako niezasadny i nie mający wpływu na treść rozstrzygnięcia sprawy ocenić należy zarzut naruszenia § 5, § 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu. Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. poz. 462). Podniesiony zarzut dotyczy dokumentacji geotechnicznej, która jak wyjaśnia skarżący "stanowi odrębny tom zawierający odrębnie ponumerowane strony od 1 do 6, podczas gdy powinna ona występować łącznie z pozostałą częścią projektu architektoniczno-budowlanego". W ocenie Sądu nie stanowi naruszenia prawa mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia sporządzenie dokumentacji geotechnicznej w formie odrębnego tomu w którym zawarte są odrębnie ponumerowane strony. Organ odwoławczy trafnie wskazał, iż jeden egzemplarz dokumentacji geotechnicznej znajduje się w posiadaniu organu administracji architektoniczno-budowlanej i zawsze istnieje możliwość porównania projektu posiadanego przez inwestora z projektem zarchiwizowanym przez organ. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz 1270 ze zm ), skargę oddalił.