VII SA/Wa 2637/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej w C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca – Wspólnota Mieszkaniowa [...] w C., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] nakazującej stronie skarżącej przywrócenie obiektu – budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego przez wykonanie robót budowlanych polegających na przywróceniu funkcji wentylacyjnej przewodu kominowego nr [...] przynależnego do mieszkania nr [...], poprzez demontaż wprowadzonej w dotychczasowy przewód wentylacyjny rury nierdzewnej karbowanej spełniającej obecnie funkcję przewodu spalinowego od wylotu w mieszkaniu nr [...], do wylotu ponad dach budynku. W piśmie z dnia [...] marca 2016 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw w postaci obowiązku wyjęcia kwasoodpornego wkładu kominowego, pomimo prawidłowego i zgodnego z prawem rozmieszczenia przewodów wentylacyjnych. Dodała, że nie istnieje zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców kamienicy. Podniosła, że zgodnie z opinią z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] mieszkanie nr [...] jest wyposażone we wszystkie wymagane prawem przewody kominowe i wentylacyjne. Strona skarżąca podniosła, że mając na uwadze nadkład środków i czas trwania postępowania zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dodała, że nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na wykonanie decyzji. Zdaniem strony skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez zmianę przeznaczenia przewodu kominowego, który pełni obecnie funkcje spalinowe, co jest sprzeczne z interesami mieszkańców kamienicy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepublikowane) przyjmuje się, że to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Wskazać nadto należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122). Wykonaniu podlegają akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Kierując się powyższym Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ zaskarżona decyzja ze swej istoty nie podlega wykonaniu, a strona skarżąca nie wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] nakazującej stronie skarżącej przywrócenie budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego przez wykonanie określonych robót budowlanych. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wniesionej do Sądu jest decyzja - wydana we wznowionym postępowaniu administracyjnym – utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] nakazującą stronie skarżącej przywrócenie budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego przez wykonanie określonych robót budowlanych. Zaskarżona decyzja - odmawiająca uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu administracyjnym nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Z uwagi na swój formalny charakter i zakres, nie ma charakteru decyzji wymagającej wykonania i nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 p.p.s.a. Biorąc po uwagę powyższe, stwierdzić należy, że objęta rozpoznawanym wnioskiem decyzja ze swej istoty nie podlega wykonaniu, gdyż nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia, jest ona rozstrzygnięciem stricte procesowym. Nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 23 października 2015 r. sygn. akt II OZ 994/15, z dnia 6 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 1477/14). Zaskarżony akt nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania, tym bardziej, że strona skarżąca nie wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] nakazującej stronie skarżącej przywrócenie budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego przez wykonanie określonych robót budowlanych. Zatem Sąd uznał, że wniosek nie mógł zostać uwzględniony. W tym miejscu przypomnieć należy, że postępowanie dotyczące zastosowania ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowoadministracyjnego jest postępowaniem wnioskowym, a zatem przy rozpoznawaniu takiego wniosku sąd administracyjny nie jest władny wyjść poza jego granice. Skoro złożony wniosek swym zakresem obejmował tylko decyzję wydaną w trybie nadzwyczajnym, to tylko w stosunku do niej należało rozważyć możliwość zaistnienia niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. Przy tak sformułowanym wniosku dotyczącym jedynie zaskarżonej decyzji brak jest podstaw do stwierdzenia, że jej niewstrzymanie może wywołać po stronie skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego należało uznać, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, zgodnie z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.